Jubilat urodził się 2 stycznia 1948 r. w Deszkowicach na ziemi zamojskiej, w archidiecezji lubelskiej. Studia seminaryjne ukończył w 1971 r. w Paradyżu. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk bp. Jerzego Stroby. W 1977 r. ukończył Akademię Teologii Katolickiej (obecnie Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie). Następnie na Katolickim Uniwersytecie w Louvain-La-Neuve w Belgii podjął seminarium doktoranckie prowadzone przez ks. prof. Philippe Delhaye. Temat rozprawy doktorskiej brzmiał: „Moralne problemy kultury w optyce Soboru Watykańskiego II”. W latach 1982-2004 wykładał teologię moralną w Arcybiskupim Wyższym Seminarium Duchownym w Szczecinie. Często powtarzał: „Pragnę, by z seminarium wychodzili autentyczni kapłani, kochający szczerze Boga i ludzi, ożywieni intensywnym zapałem ewangelizacyjnym na miarę naszych czasów”. W latach 1985-2007 ks. dr J. Mazur pełnił funkcję proboszcza parafii pw. Chrystusa Króla w Szczecinie-Skolwinie. Od 1982 do 2004 r. prowadził zajęcia dydaktyczne w Seminarium, Wszechnicy Wiedzy Religijnej, Pomorskiej Akademii Medycznej z zakresu etyki i filozofii, uczestniczył w pracach Komisji Bioetycznej PAM. Był też duszpasterzem inteligencji, środowisk twórczych, asystentem Klubu Katolików, przewodniczącym Komisji ds. Katolików Świeckich i Synodu Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej, Prezydenckiej Radzie Kultury. Jest kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej w Szczecinie.
Publikacja „Vicaria hominis. Na drogach i ścieżkach kultury”, zawierająca przede wszystkim twórczość ks. Jana Mazura, zrodziła się z inicjatywy przyjaciół Księdza związanych ze środowiskiem humanistycznym Szczecina, którzy wyrazić chcieli wdzięczność za wspólnie przebytą drogę, zebrać i upowszechnić jego dorobek pisarski.
Książka składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym odnaleźć można refleksje o działalności Jubilata w obszarach religijnych, społecznych i kulturowych. Ksiądz dr T. Uszkiewicz przedstawia sylwetkę ks. J. Mazura w perspektywie duszpasterskiej. Doktor Bazyli Baran wspomina o jego działalności w Prezydenckiej Radzie Kultury. Redaktor Bogdan Twardochleb podkreśla aktywne uczestnictwo ks. Jana w życiu kulturalnym miasta i regionu. Dariusz Mikuła z Teatru Kana przypomina obecność Księdza w życiu teatru. Neurochirurg prof. Ireneusz Kojder dzieli się wrażeniami z osobistych spotkań. Kulturoznawca dr Bogdan Matławski zwraca uwagę na działalność Księdza na rzecz kultury ludowej. Zasługi Księdza jako przewodnika po kulturze i historii Pomorza przytacza dr Anna Milczanowska i Danuta Falkowska. Dopełnieniem są teksty ks. Piotra Filipowskiego, Wandy Tomaszewskiej i Waldemara Predki - przyjaciół i wychowanków Jubilata.
W drugiej części książki zgrupane zostały oryginalne teksty ks. Mazura dotyczące zagadnień teologicznych, historycznych oraz sylwetek ks. dr. Mariana Starka (wykładowcy teologii moralnej Seminarium w Paradyżu, zm. 30 października 1984 r.), ks. dr. Gerarda Dogiela (wychowawcy wielu roczników kapłanów dawnej administracji apostolskiej w Gorzowie Wlkp., rektora Alma Mater Paradisi, zm. 13 października 1978 r.). Dopełnieniem są eseje, poezja, wywiad i informacje prasowe.
Kalendarium aktywności duszpasterskiej i intelektualnej, wzbogacone obszerną ikonografią oraz bibliografia zamykają publikację.
„Trwają liczne owoce jego [ks. J. M. Mazura dop. A. S.] pracy duszpasterskiej, szczególnie proboszczowania parafialnej wspólnocie Chrystusa Króla w Szczecinie oraz posługi dydaktycznej (…). Szczególnym, bardzo osobistym charyzmatem kapłaństwa Księdza Jana jest jednak jego wieloletnia, mądra praca na rzecz środowisk twórczych naszego miasta i regionu. Była to posługa cichej acz zauważalnej obecności, posługa cierpliwego patrzenia i słuchania, posługa właściwego słowa pochwały i zachęty, ale także, gdy była taka potrzeba skutecznego przypomnienia komuś, że ewangeliczne zasady obowiązują każdego jako człowieka (…). Dziękując Bogu za dar kapłaństwa oraz obfite dotychczasowe owoce życia ks. dr. kan. Jana Mazura, proszę Dobrego Boga, wraz ze wszystkimi Przyjaciółmi Jubilata, o niezmienność Bożej opieki nad Nim na dalsze lata kapłańskiego świadectwa. Modlimy się o to tym goręcej, iż zauważamy, jak Bóg - w zaufaniu do wielkości tego kapłańskiego Serca - zawierza Mu obecnie dodatkowy krzyż cierpienia” - napisał do czcigodnego Jubilata metropolita szczecińsko-kamieński abp Andrzej Dzięga.
Odwiedziłem podczas Adwentu mojego prymicyjnego Kaznodzieję i wykładowcę w jego mieszkaniu w Domu Księży Emerytów. Sprawował Mszę św. w domowej kaplicy. Jak zwykle pięknie, z miłością i jak zwykle w przekazywanym słowie uderzały spokój, radość, bezpośredniość i naturalność. Potem było spotkanie w jego mieszkaniu - bibliotece. Imponujące zbiory z zakresu teologii, nauki społecznej Kościoła, historii, sztuki, muzyki, teatru, literatury, także obcojęzycznej, oznaczone jego ekslibrisem, często zawierające informacje o miejscu i czasie zakupu, podkreślone i opracowane własnym indeksem z hasłami w języku łacińskim. Zawsze wiedział, gdzie która książka stoi… Zastanawiałem się czy po tej niedawnej przeprowadzce także.
Księże Doktorze, dziękując za spotkania na drogach wiary - „plurimos annos, plurimos. In caritate fraterna”!