Reklama

Święta u Karmelitanek

Jak u Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus wyglądają święta Bożego Narodzenia opowiada Siostra Felicyta, karmelitanka z Legnicy

Niedziela legnicka 52/2010

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Przygotowania do świąt Bożego Narodzenia rozpoczynają się już pierwszego dnia Adwentu. W tym dniu siostry losują tzw. dzień skupienia z Dzieciątkiem. To znaczy konkretną datę, kiedy wybrana siostra czuwa przy Dzieciątku. Przed rozpoczęciem pierwszej procesji jedna z sióstr przygotowuje w zakrystii figurkę Dzieciątka Jezus nakrytą tiulem, jako znak oczekiwania na narodzenie Jezusa. Następnie siostry w procesji, w której niosą figurkę Dzieciątka, kwiaty i świece, ze śpiewem „Przyjdź Boski Zbawicielu”, udają się do pokoju modlącej się siostry, która klęcząc oczekuje na Dzieciątko Jezus. Siostra przynosząca Dzieciątko klęka i przekazuje Je współsiostrze. Następnie ze śpiewem pieśni adwentowych wracają do kaplicy na kompletę (modlitwę wieczorną). W kolejne dni Adwentu siostry powtarzają ten zwyczaj, przenosząc figurkę do kolejnej siostry. W czasie Adwentu siostry odprawiają również specjalną nowennę do Bożego Dzieciątka (od 16 XII).

Okres Narodzenia Pańskiego

Wigilia Bożego Narodzenia przeżywana jest w milczeniu i skupieniu. Obowiązuje wtedy post ścisły. Stół do wieczerzy wigilijnej przygotowuje się uroczyście: biały obrus, hostię z miodem, zielone gałązki oraz świeczki. Siostry odświętnie ubrane tzn. w białych płaszczach o wyznaczonej godzinie, przychodzą na I Nieszpory i modlitwy wieczorne. Następnie udają się do refektarza, gdzie odczytuję się Ewangelię o narodzeniu Pana Jezusa (Łk 2, 1-20), a po niej listy z życzeniami świątecznymi od przełożonych wyższych Zgromadzenia i Zakonu. Później siostry, łamiąc się opłatkiem, składają sobie życzenia i zasiadają do wieczerzy wigilijnej. Tradycją jest, że kolację wigilijną podaje siostra przełożona.

Adoracja Bożego Dzieciątka „w Betlejem”

Adorację poprzedza tradycyjne „budzenie pasterzy”. Niektóre siostry przebrane za aniołów i pasterzy z różnymi instrumentami, budzą pozostałe siostry śpiewem: „Gloria in excelsis Deo”, oraz kolędą: „Wstańcie, wstańcie pasterze mili...”. Na pamiątkę narodzenia Dzieciątka Jezus w szopie poza miastem, siostry przygotują w odpowiednim pomieszczeniu poza kaplicą, piękną dekorację z Dzieciątkiem Jezus w żłóbku; o godz. 23.00 rozpoczynają tam półgodziną adorację. Po adoracji następuje procesja z figurką Dzieciątka Jezus do kaplicy przy śpiewie kolędy „Wśród nocnej ciszy”, „Bóg się rodzi” lub innej. Odmawia się lub śpiewa „Godzinę czytań”. Po Pasterce procesja z Dzieciątkiem Jezus udaje się do refektarza, gdzie przygotowane jest kakao i słodkie bułki. Tam następuje rozdawanie prezentów przez „aniołka” oraz korespondencji przez „listonosza” tzn. siostrę przełożoną, która przez cały okres Adwentu zbierała korespondencje przychodzące do sióstr. W ciągu trzech dni świątecznych figurkę Dzieciątka Jezus przenosi się procesjonalnie do refektarza na wszystkie posiłki przy śpiewie kolęd.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Odrzucenie nie zamyka historii

2026-02-13 09:44

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Vatican Media

Rdz 37 otwiera historię Józefa, a wraz z nią temat powracający w całej Księdze Rodzaju: napięcie między braćmi. Jakub kocha Józefa bardziej i daje mu „płaszcz z długimi rękawami”. Znaczenie tego zwrotu nie jest jednoznaczne. Tradycja przekładów widzi tu strój ozdobny i wyróżniający. Taki dar stawia syna na oczach innych w roli uprzywilejowanej. Bracia odczytują to jako niesprawiedliwość w domu. Wzmianka, że „nie mogli mówić do niego przyjaźnie”, pokazuje pęknięcie jeszcze przed przemocą. Jakub posyła Józefa do braci pasących trzody. Tekst prowadzi od Szechem do Dotanu, miejsca przy szlaku karawan ku Egiptowi. W opisie karawany pojawiają się wonności, balsam i żywica. To towary drogie i poszukiwane. Bracia planują zbrodnię. Ruben, pierworodny, proponuje wrzucenie do cysterny. Cysterna jest pusta, „bez wody”. Staje się więzieniem na wyniszczenie. Potem pojawiają się kupcy Izmaelici, a przekaz wspomina też Madianitów. To ślad złożonej historii opowiadania. Juda proponuje sprzedaż brata. Znika zamiar zabójstwa, pojawia się handel człowiekiem. Dwadzieścia sykli srebra odpowiada cenie wyceny młodego mężczyzny w Kpł 27,5, a więc cenie „za osobę”. Bracia jedzą posiłek w chwili, w której Józef pozostaje w dole. Tak wygląda znieczulenie na cierpienie najbliższego. Zdarzenie zaczyna się w rodzinie, a kończy na rynku. Tradycja chrześcijańska widzi w Józefie zapowiedź Chrystusa: umiłowany syn posłany przez ojca, odrzucony przez swoich, pozbawiony szaty, sprzedany za srebro i wydany obcym. Tekst ujawnia też dynamikę grzechu. Zazdrość przechodzi w przemoc, a potem w chłodną kalkulację.
CZYTAJ DALEJ

Wojna w Iranie: biskupi katoliccy ze wszystkich kontynentów apelują o dialog i potępiają akceptowalne „straty uboczne”

2026-03-05 19:11

[ TEMATY ]

apel

wojna

Iran

ABEDIN TAHERKENAREH/PAP

Po nalocie w centrum Teheranu w Iranie, 5 marca 2026 r.

Po nalocie w centrum Teheranu w Iranie, 5 marca 2026 r.

Od Zatoki Perskiej po Australię, od Stanów Zjednoczonych po Amerykę Łacińską, konferencje episkopatów i biskupi ze wszystkich kontynentów w podobny sposób zareagowali na atak zbrojny na Iran. W wielogłosie apeli wybrzmiewa wspólne wołanie: powstrzymać dalszą eskalację, chronić ludność cywilną i przywrócić dyplomacji jej rolę.

W głosie Kościoła na całym świecie rezonują słowa Leona XIV o tym, że „stabilności i pokoju nie buduje się wzajemnymi groźbami ani posługując się bronią, co sieje zniszczenie, ból i śmierć, ale jedynie poprzez rozsądny, autentyczny i odpowiedzialny dialog”. Papież wypowiedział je dzień po amerykańsko-izraelskim ataku na Iran i wszczętej przez niego kontrofensywie. W kolejnych dniach watykański sekretarz stanu przestrzegł, że wojny prewencyjne grożą podpaleniem świata. Kard. Pietro Parolin potępił też „podwójne standardy” społeczności międzynarodowej, gdzie niektóre ofiary cywilne uznaje się za zwykłe „straty uboczne”.
CZYTAJ DALEJ

Ekstremalna Droga Krzyżowa okiem redaktora "Niedzieli" cz. 3

2026-03-05 22:42

screen YT

Współpraca Tygodnika Katolickiego “Niedziela” oraz telewizji EWTN Polska pomogła przy powstaniu programu 7-odcinkowego o Ekstremalnej Drodze Krzyżowej. Prowadzący program ks. Łukasz Romańczuk z edycji wrocławskiej “Niedzieli” oraz dyrektor ds. mediów EDK opowiada o tym, jaka jest EDK.

W każdym odcinku zaproszony jest gość, który doświadczył minimum 40 km drogi, w ciszy, w nocy, rozważając 14 stacji drogi krzyżowej. W trzecim odcinku naszego programu dla EWTN Polska rozmowa z panem Grzegorzem Ziemblickim, komisarzem sportowym [koszykówka], uczestnikiem EDK, oraz członkiem wspólnoty Mężczyzn św. Józefa, 
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję