W niedzielę 5 grudnia w Nowej Wsi Legnickiej w świetlicy o godz. 15 odbyło się spotkanie ze św. Mikołajem. Czy nie za wcześnie? Chyba nie, zważając na to, jak wiele dzieci i miejsc musi święty w tym czasie odwiedzić.
Przyjazd oczekiwanego gościa poprzedziły zabawy i konkursy, które prowadził „bałwanek” wysłannik i współpracownik św. Mikołaja. Dzieci podczas zabawy wykazały się nie tylko sprawnością, ale również dużą wiedzą. Na zadawane konkursowe pytania odpowiadały bezbłędnie i jak na zabawę przystało było wesoło. Dzieci tańczyły, skakały i śpiewały. W przerwie zostały zaproszone na słodki poczęstunek. Różnego rodzaju ciasta, które bardzo dzieciom smakowały, upiekły miejscowe gospodynie. Wreszcie dźwięk dzwonków oznajmił przybycie św. Mikołaja. Wszedł poważny biskup w liturgicznych szatach, w mitrze na głowie i z pastorałem w dłoni, a za sobą ciągnął wielki czerwony worek z prezentami. Dzieci przywitały gościa wierszykami. Św. Mikołaj wraz z pomocnikami zapraszał do siebie dzieci, które z niecierpliwością oczekiwały na swoją kolej. Żadne z nich nie wyszło ze spotkania ze Świętym bez paczki pełnej słodkości. A kto pomógł św. Mikołajowi zorganizować to spotkanie? Rada Sołecka Nowej Wsi Legnickiej, GOPS wraz z Gminnym Ośrodkiem Kultury w Legnickim Polu. Instytucje te dbają, by tradycja i kult św. Mikołaja był wierny prawdzie i pozostała w pamięci dzieci na długo. Bo jest taki dzień w roku, gdy dobroć dociera do wielu serc, dzięki św. Mikołajowi.
Prawdziwych informacji na temat św. Mikołaja jest niewiele, przez lata uzupełniano je kolorowymi szczegółami legend i baśni. I mimo iż dzisiaj osoba św. Mikołaja obrosła w liczne legendy, to jest on postacią historyczną, która od wieków kojarzy się z tym, co najwartościowsze w człowieku: dobrocią, wrażliwością na potrzeby innych ludzi oraz nieograniczoną hojnością i gotowością do służby. A św. Mikołaj to biskup miasta Miry, stolicy Licji w Azji Mniejszej. Urodził się prawdopodobnie w mieście Patara w Licji ok. 270 roku. Był jedynym dzieckiem zamożnych rodziców. Od młodości wyróżniał się nie tylko pobożnością, ale także wrażliwością na biedę innych. Po śmierci rodziców, swoim majątkiem, chętnie dzielił się z potrzebującymi. Wybrany na biskupa miasta Miry podbił serca wiernych nie tylko gorliwością pasterską, ale także troskliwością o ich potrzeby materialne. W życiorysie świętego istnieje także wzmianka, że w czasie prześladowania, jakie wybuchło za cesarza Dioklecjana i Maksymiana (pocz. wieku IV) Święty został uwięziony. Zwolniono go po ogłoszeniu edyktu mediolańskiego w roku 313. Święty Mikołaj uczestniczył w pierwszym soborze powszechnym w Nicei (325). Zmarł 6 grudnia (między 345 a 352 r.). Ciało Świętego zostało pochowane w Mirze, gdzie przetrwało do roku 1087. Dnia 9 maja tegoż roku zostało przewiezione do włoskiego miasta Bari. 29 września 1089 roku uroczyście poświęcił jego grobowiec w bazylice wystawionej ku jego czci papież bł. Urban II. Dwa razy w roku w Bari urządza się uroczystość ku czci św. Mikołaja: 9 maja i 6 grudnia. Pierwsza jest na pamiątkę sprowadzenia jego relikwii, druga - w dzień jego śmierci.