Tegoroczne Diecezjalne Dni Młodych odbyły się 17-18 września w Międzyrzeczu w parafii pw. Pierwszych Męczenników Polski. Przyświecało im hasło: „Odrodzić się na nowo!”
Dla organizatorów, animatorów i odpowiedzialnych z ruchów i stowarzyszeń Dni Młodych rozpoczęły się już w piątek. Uczestnicy wzięli udział w spotkaniach w grupach i warsztatach, by przygotować się do posługi w „oficjalnej”, sobotniej części DDM. Uwieńczeniem tego dnia była Eucharystia połączona z Nieszporami, w której każdy modlił się o siłę, wiarę, miłość, skupienie - o to, czego każdy głosiciel wiary w Chrystusa potrzebuje najbardziej.
Główna część DDM rozpoczęła się w sobotę o godz. 14 koncertem „Narodzić się powtórnie” - „Expressowa Ewangelia” w wykonaniu Teatru „Małe co nie co”, który perfekcyjne wprowadził młodych w klimat spotkania. Był czas na refleksje, głębokie przemyślenia, rozmowę, spowiedź… Nie zabrakło adoracji Najświętszego Sakramentu, podczas której można było zwolnić tempo życia, zatrzymać się, uklęknąć i spotkać się z Jezusem twarzą w twarz.
Następnie rozpoczął się „piknik młodych”, na którym wszyscy zostali nakarmieni pyszną, wojskową zupą. Był to też czas, kiedy każdy mógł podejść do namiotu pytań i odpowiedzi, porozmawiać o nurtujących go problemach czy odwiedzić centrum pro-life. Swoim pokazem zachwyciło nas bractwo rycerskie. Była też możliwość uczestniczenia w szkoleniu z zasad udzielania pierwszej pomocy.
Centralnym punktem Diecezjalnych Dni Młodych była Msza św., której przewodniczył bp Stefan Regmunt. Na uroczystej liturgii nie zabrakło pełnego, pięknej modlitwy i emocji uwielbienia oraz nastąpił szczególny moment „narodzenia z wody” - znak odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych i „narodzenia z Ducha” - odpalenie świec od ogniska. Wystąpił Teatr Ognia Haka Poi. Został także odśpiewany Akatyst do Ducha Świętego, a uczestnicy modlitwy zostali namaszczeni olejem różanym.
Na zakończenie DDM młodzież uformowała „korowód kolorów życia”, w którym wszyscy przeszli na Rynek w Międzyrzeczu, gdzie nastąpiło rozesłanie i zakończenie Dni Młodzieży.
Modlitwa, wyciszenie, skupienie, taniec, rozkładanie rąk i otwieranie oczu, skakanie, śmiech, radość i głośne śpiewanie, ciepłe słowa, jednoczenie się i wzruszenie - to wszystko młodzi mogli przeżyć w tym pięknym czasie spotkania z Bogiem i spotkania z drugim człowiekiem.
Watykan ogłosił dziś kolejne podróże apostolskie Leona XIV. Wkrótce Papież spędzi dziesięć dni w Afryce – w Algierii, Kamerunie, Angoli i Gwinei Równikowej – odwiedzi Monako oraz uda się na sześciodniową wizytę do Hiszpanii, obejmującą Madryt, Barcelonę i Wyspy Kanaryjskie.
Po pierwszej zagranicznej papieskiej wizycie w Turcji i Libanu pod koniec 2025 roku, Papież Leon XIV wznawia swoje pielgrzymki apostolskie. Niedawno Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej poinformowało o planowanych wizytach na terenie Włoch, natomiast dziś dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej Matteo Bruni potwierdził daty planowanych papieskich podróży do czterech krajów Afrykańskich, Monako oraz Hiszpanii.
W homilii, która ukazała się w książce „Wiara przyszłości”, ówczesny kardynał przedstawia świętą Monikę i jej stosunek do syna, świętego Augustyna, jako uosobienie wspólnoty kościelnej: przestrzeń życia, gościnności i wolności, w której szanowana jest wolność każdego człowieka, a wiara nigdy nie jest narzucana.
„Cierpiąc, nauczyła się pozwalać mu iść własną drogą, bez przymusów. Nauczyła się żyć z faktem, że jego droga była zupełnie inna” od tej, którą sobie wyobrażała. Te słowa o matce świętego Augustyna, zostały wypowiedziane przez ówczesnego kard. Josepha Ratzingera podczas konsekracji kościoła parafialnego pw. św. Moniki w monachijskiej dzielnicy Neuparlach. Było to 29 listopada 1981 roku, zaledwie cztery dni po ogłoszeniu jego nominacji na urząd prefekta Kongregacji Nauki Wiary.
Przychodzi zawsze nagle, niespodziewanie, z zaskoczenia i jakby za wcześnie. Nie zapraszana, a jednak nieustannie wkrada się w nasze codzienne życie. Nikt jej nie szuka, większość jej unika, nie chce o niej rozmawiać. Odsuwa się ją na margines, jakby można było o niej zapomnieć. A ona ciągle powraca, przypomina o sobie. Przeciwniczka życia. Czasem przychodzi powoli, jakby chciała przygotować, dać czas, oswoić. Próbujemy się z nią jakoś ułożyć, pogodzić, a nawet ją uosobić, jakby można było wejść z nią w dialog, coś jeszcze wynegocjować. A przecież z każdym dniem jesteśmy jej bliżsi. Towarzyszy nam od urodzenia. Pojawia się na horyzoncie wtedy, gdy wydaje się, że można by jeszcze żyć. Jakby stała gdzieś za rogiem, skrywająca się na ulicach miast i wsi. Jakby czeka na szpitalnych korytarzach. Zabiera radość, nadzieję, rozrywa miłość. Pozostawia ból, żal, samotność i pustkę. Wpisana w ludzkie życie, pozostaje jednak w nieświadomości. Wspólne chwile zapisują się w pamięci, na kartach fotografii i albumów. Pozostaje pustka, której niczym nie da się zapełnić. Dotyka tego, kto odchodzi i tych, którzy zostają.
ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 25 marca 2026; Rok A, II
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
