Reklama

"Tak" dla Chrystusa

Niedziela lubelska 12/2002

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W sobotnie przedpołudnie 2 marca br. miała miejsce szczególna uroczystość. Podczas Mszy św. koncelebrowanej pod przewodnictwem bp. Mieczysława Cisło wybrani alumni otrzymali posługę akolitatu. Posługę lektoratu i strój duchowny otrzymał Wojciech Kalinowski z III roku, zaś kandydatem do święceń diakonatu i prezbiteratu został ustanowiony Michał Karbowniczek z V roku. Uroczystości te były swoistym zwieńczeniem rekolekcji wielkopostnych dla społeczności seminaryjnej. Trwały one od 26 lutego do 1 marca, a prowadzili je ojcowie jezuici z Krakowa - o. Stanisław Obirek i o. Krzysztof Mądel.

Zadaniem akolity jest pomaganie kapłanom i diakonom w rozdzielaniu Komunii św., a także zanoszenie jej chorym. Przyjęcie stroju duchownego( obłóczyny) to zewnętrzny znak powołania i związku z Chrystusem. Lektor angażuje się w głoszenie Słowa Bożego przez czytanie w czasie Liturgii perykop biblijnych, z wyjątkiem Ewangelii. Może też podawać intencje modlitwy wiernych i wykonywać psalm responsoryjny. Zaś obrzęd kandydatury polega na publicznym przedstawieniu Kościołowi tych, którzy zostali uznani za godnych przyjęcia święceń diakonatu i prezbiteratu.

Po homilii nastąpiła prezentacja kandydatów, którzy przez swoje "Jestem" potwierdzają wolę przyjęcia posługi i kroczenia za Chrystusem. W homilii Biskup Mieczysław mówił o stopniach wtajemniczenia do kapłaństwa. Alumni kontynuując swój pierwszy wybór podejmują dalsze kroki. Kościół przyjmuje ich "tak" i modli się za nich. Czas seminarium to czas wzrastania w łasce powołania - mówił Kaznodzieja. Nawiązując do przypowieści o synu marnotrawnym, Ksiądz Biskup zaznaczył, że jest ona kluczem do zrozumienia dziejów Kościoła, który jest świętym Kościołem grzeszników. Chrystus zbudował Kościół na ludziach słabych. Zdrada Judasza stanowi klucz do zrozumienia zgorszeń. Ale nie jest to oblicze Kościoła, który jest święty. Dowodem tej świętości są liczni święci. "Niech ten fakt umacnia naszą wiarę w świętość Kościoła" . Biskup Mieczysław wzywał też do ufania Chrystusowi, gdyż nadzieja pokładana w Bogu nigdy nie zawodzi. Sensem kapłaństwa jest dawanie siebie w miłości.

Po homilii Ksiądz Biskup poświęcił sutannę oraz udzielił posługi lektoratu. Po modlitwie nastąpiło przekazanie księgi Pisma św. z wezwaniem do wiernego przekazywania Słowa Bożego. Kolejnym punktem uroczystości było udzielenie posługi akolitatu. Po modlitwie o łaski Ducha Świętego nowym akolitom została przekazana patena z chlebem oraz zachęta do takiego postępowania, aby mogli godnie posługiwać Kościołowi przy Stole Eucharystycznym. Następnie kandydat do święceń diakonatu i prezbiteratu wyraził pragnienie i gotowość poświęcenia się Bogu i ludziom. Znakiem przyjęcia przez Kościół jest wręczenie Księgi Liturgii Godzin. Na zakończenie tej szczególnej uroczystości podziękowania złożył dziekan III roku alumn Rafał Pastwa.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Największe i jedyne pragnienie Boga – nasze wieczne szczęście

2026-04-23 12:43

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

To jest największe i jedyne pragnienie Boga – nasze wieczne szczęście. I jeśli nawet nas karci, to tylko dlatego, abyśmy mieli wieczne szczęście, abyśmy się nie pogubili na drogach świata, a jeśli się pogubiliśmy, abyśmy odnaleźli właściwą drogę do Niego i bezpiecznie doszli ku obfitości życia wiecznego.

1. Woła on swoje owce po imieniu. W oczach Boga nikt nie jest anonimowy. Każdy z nas, mały czy wielki, bogaty czy biedny, osoba wpływowa czy bez znaczenia, młody czy star szy wiekiem – dla Boga każdy jest jedyny, ważny, wyjątkowy. Nikt zatem nie może czuć się pominięty czy niedostrzeżony. Wszyscy ludzie, każdy z nas, są członkami rodziny Jezusa. Każdemu z ludzi Chrystus rezerwuje czas, tak długi, jakiego potrzebuje, aby mógł się odnaleźć w natłoku różnych spraw i problemów, w kontekście cierpienia czy choroby, sytuacji smutnych czy radosnych. Chrystus mnie widzi i wie, czego potrzeba mi najbardziej, za czym tęsknię, czego się boję, czego pragnę… Bóg widzi, kim jestem i widzi mnie takim, jaki jestem. Nawet jeśli Mu nic nie mówię, On o tym wie i to widzi. Bywa często tak, że nie wiem, w jakich słowach opowiedzieć Bogu o tym, co mnie spotyka, czego doświadczam, co mnie boli lub smuci. Lecz On wie o tym na długo przedtem, zanim ja Mu o tym opowiem. I to jest piękne! Prawda o tym rodzi nadzieję, rozwesela serce. Ewangelia mówi ponadto: Wyprowadza je. Jezus „wyprowadza” nas „na zewnątrz”. Czyli gdzie? Jezus nie trzyma nas w naszych trudnościach. Nie są Mu miłe nasze cierpienia, strapienia, lęki, niepokoje. Owszem, zna je, ale nie jest bez silny względem nich. Jest Bogiem, dlatego może i chce „wy prowadzić” nas na zewnątrz, poza nie, na nowe przestrzenie. Kiedy to czyni? I w tym właśnie jest problem. Wyłącznie On, Bóg, zna czas i miejsce, kiedy i gdzie nas wyprowadza. Ważne więc, aby Mu zaufać. Wiara mówi, że nasz Bóg jest Bogiem wielkich perspektyw, przestrzeni otwartych, wizji szerokich, przyszłości bez granic. Jezus Chrystus jest Panem życia, nie śmierci.
CZYTAJ DALEJ

„Przecież ja byłem taki sam, jak wy...”. Śmierć Mateusza to bolesny rachunek sumienia dla nas wszystkich

2026-04-24 18:31

[ TEMATY ]

tragedia

red

Tragedia, która wydarzyła się na torach w pobliżu Iławy, wstrząsnęła Polską. 14-letni Mateusz, chłopiec o wielkich marzeniach i dobrym sercu, odszedł w sposób, który nie pozwala nam przejść nad tym do porządku dziennego. Podczas jego pogrzebu padły słowa, które powinny odbijać się echem w każdym szkolnym korytarzu, w każdym domu i w każdym dorosłym sercu: „Ja byłem sam”.

W czwartek, 16 kwietnia, poranny pociąg relacji Warszawa Zachodnia – Gdynia Główna przerwał życie, które dopiero się rozkwitało. Choć prokuratura wciąż prowadzi śledztwo, jednozdaniowa wiadomość wysłana przez Mateusza do mamy skierowała śledczych na najtragiczniejszy z możliwych tropów – targnięcie się na własne życie.
CZYTAJ DALEJ

Praga: ingres nowego Prymasa Czech, „w duchu św. Wojciecha”

2026-04-25 19:13

[ TEMATY ]

ingres

Praga

Vatican Media

W Pradze odbył się ingres nowego Prymasa Czech do katedry św. Wita na Hradczanach. Abp Stanislav Přibyl zadeklarował, że będzie pełnił swą posługę w duchu św. Wojciecha. Przychodzę do was jako pasterz – powiedział nowy arcybiskup. Podkreślił, że pasterz musi mieć jasną wizję, wiedzieć, dokąd prowadzi owce. Dla mnie – powiedział – kierunek jest jasny. Idziemy do Chrystusa, aby uczynił nas zaczynem, solą i światłem świata.

W inauguracji pasterskiej posługi nowego arcybiskupa Pragi wziął udział czeski prezydent Petr Pavel. Byli też obecni kardynałowie Schönborn z Wiednia i Német z Belgradu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję