"Życie bez Wiary, bez dziedzictwa, którego się broni, bez podtrzymywania Prawdy w nieustannej walce, to jest nie życie, lecz wegetacja".

Bł. Piotr Jerzy Frassatti

Podczas XII Światowego Dnia Młodzieży w Paryżu młodzi mieli okazję poznać osobę i duchowość św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Pamiętam jak dziś Pola Marsowe, na których pośród setek tysięcy młodych pojawiła się olbrzymia plansza z wizerunkiem Małej Tereski. Rzym i Jubileusz Młodych w roku 2000 koncentrował się wokół przypomnienia postaci świętych męczenników Kościoła. Przypominały o nich nie tylko rzymskie katakumby, ale również świątynie Wiecznego Miasta. Przed nami kolejne spotkanie Ojca Świętego z młodymi.

Najpierw w Niedzielę Palmową, przy okazji diecezjalnych obchodów Święta Młodych i w lipcu, podczas XVII Światowego Dnia Młodzieży w Toronto. Patronem kanadyjskiego spotkania młodych będzie bł. Piotr Jerzy Frassatti. Warto przypomnieć sylwetkę tego młodego człowieka, coraz bardziej popularnego we wspólnotach i środowiskach młodzieżowych.

Piotr Jerzy Frassatti urodził się 6 kwietnia 1901 r. w Turynie. Jego ojciec był ateizującym liberałem, matka katoliczką, która raczej formalnie traktowała sprawy swojej wiary. Od dzieciństwa był uczony porządku i dyscypliny. W czasie studiów na Politechnice był niesłychanie popularny i lubiany wśród rówieśników. Interesował się wieloma rzeczami. Uprawiał sport, turystykę, kochał wycieczki górskie i wspinaczki w Alpach, lubił sztukę i literaturę. Nie wstydził się otwarcie wyznawać swojej wiary. Można go było spotkać na nabożeństwach, procesjach, adoracjach. Czynnie uczestniczył w stowarzyszeniach religijnych i społecznych aktywnie zwalczających faszyzm i komunizm. Razem z przyjaciółmi założył nawet własne stowarzyszenie "Ciemnych Typów". Jego życiową pasją była troska o ubogich, chorych, samotnych. Pomagał im materialnie, robił zastrzyki, przynosił lekarstwa, pomagał załatwiać sprawy w urzędach. W każdy pierwszy piątek miesiąca prowadził ich do kościoła, aby razem z nimi pójść do spowiedzi i przyjąć Komunię Świętą. Piotr Jerzy mawiał: "Jezus przychodzi do mnie w Komunii Świętej każdego dnia, a ja Mu się odwdzięczam za to w dostępny mi skromny sposób, odwiedzając Jego biedaków". W wieku 24 lat niespodziewanie zachorował na paraliż dziecięcy, zaraziwszy się od biednych mieszkańców slumsów. Umierał w ogromnych cierpieniach, starając się to ukryć przed rodziną. Pomimo ogromnych cierpień i bólu, jego rodzina dopiero na dwa dni przed śmiercią zorientowała się jak Piotr Jerzy był bardzo chory. Zmarł 4 lipca 1925 r., tuż przed ostatnim egzaminem na uczelni. W jego pogrzebie uczestniczyły tysiące biedaków i ludzi chorych z całego Turynu i innych regionów. 20 maja 1990 r. Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym. Podczas Mszy beatyfikacyjnej Ojciec Święty Jan Paweł II powiedział: "Piotr Jerzy daje nam przykład, że szczęśliwe jest życie w duchu Chrystusa, w duchu Błogosławieństw, i że tylko ten, kto staje się człowiekiem Błogosławieństw umie darzyć braci miłością i pokojem. Powtarza nam, że naprawdę warto poświęcić wszystko w służbie Bogu. Zaświadcza, że świętość jest dostępna dla wszystkich i że tylko rewolucja Miłości może rozpalić w ludzkich sercach nadzieję na lepszą przyszłość".