Reklama

Nowi kapłani i diakoni

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Biskupi, «naznaczeni pełnią sakramentu święceń», przez Ducha Świętego, który został im dany w święceniach, «stali się prawdziwymi i autentycznymi nauczycielami wiary, kapłanami i pasterzami», i jako tacy, uobecniając sobą Chrystusa (in persona Christi), stoją na czele Pańskiej owczarni. «Prezbiterzy, choć nie posiadają pełni kapłaństwa i w wykonywaniu swej władzy zależni są od biskupów, związani są jednak z nimi godnością kapłańską i na mocy sakramentu święceń, na podobieństwo Chrystusa, najwyższego i wiekuistego Kapłana (Hbr 5,1-10; 7, 24; 9,11-28), wyświęcani są, aby głosić Ewangelię, być pasterzami wiernych i sprawować kult Boży jako prawdziwi kapłani Nowego Testamentu». Diakonom «nakłada się ręce nie dla kapłaństwa, lecz dla posługi. Umocnieni bowiem łaską sakramentalną, w posłudze liturgii, słowa i miłości służą Ludowi Bożemu w łączności z biskupem i jego prezbiterium»” - tak czytamy we wstępie do obrzędów święceń. W grudniu ubiegłego roku w naszej archidiecezji trzy razy bp Marian Błażej Kruszyłowicz udzielał sakramentu święceń.

8 grudnia 2009 r.

Reklama

Sakrament święceń w stopniu diakona został udzielony 8 grudnia w parafii pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Gryfinie. Sakrament przyjął al. Rafał Szutra. Przysięgi przed diakonatem złożył w obecności bp. Mariana Błażeja Kruszyłowicza w kaplicy przyparafialnej tuż przed rozpoczęciem uroczystości święceń. Rekolekcje odbył w szczecińskim Karmelu. W homilii Ksiądz Biskup wskazał na obowiązki i prawa, jakie wynikają z przyjętych święceń diakonatu. Następnie wyjaśniając lekcje z Pisma Świętego, ukazał Maryję jako Tę, która jest bez grzechu poczęta. Podkreślił, że człowiek uległ pokusie złego ducha, ale również wskazał, że Bóg pochyla się nad człowiekiem i wyzwala go z niewoli Złego. Maryja zajmuje ważne miejsce w tym Bożym planie. Na podstawie historii biblijnej Ksiądz Biskup nakreślił kontekst ustanowienia diakonów, którzy zostali przeznaczeni do posługi miłości, ale również do posługi słowa, tak jak diakon Filip, który nawrócił dworzanina królowej Kandaki. Zwracając się do kandydata, powiedział:
„I dzisiaj Kościół szczecińsko-kamieński ustami rektora seminarium we wspólnocie Ludu Bożego zgromadzonego w Gryfinie w nowym kościele przedstawił, aby biskup z grona następców apostołów włożył ręce na niego do posługi słowa, do posługi sakramentalnej w Kościele Bożym, która jest przewidziana dla diakona, dla posługi charytatywnej (…). Otoczmy go modlitwą i życzliwością, aby wytrwał w swoim powołaniu, aby jak najgodniej spełniał posługę i by doczekał się następnego stopnia święceń - prezbiteratu”. Po homilii nastąpił obrzęd święceń w stopniu diakona. Do istoty święceń należy włożenie rąk przez biskupa na kandydata. Po Komunii św. dk. Rafał Szutra podziękował Panu Bogu oraz wszystkim, którzy wspierali i wspierają go na drodze powołania.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

20 grudnia 2009 r.

20 grudnia w parafii pw. św. Ottona w Szczecinie bp Marian Błażej Kruszyłowicz udzielił sakramentu święceń w stopniu diakona kolejnym pięciu kandydatom. Przysięgi przed diakonatem kandydaci złożyli w obecności Księdza Biskupa w kaplicy domu Sióstr Jezusa Miłosiernego w Myśliborzu podczas rekolekcji przygotowujących ich do święceń. Podczas Mszy św. bp Marian Błażej podkreślił, że wszyscy wierzący są ludem świętym, który oddaje chwałę Bogu życiem i który jest posłuszny Bożemu Słowu jak Maryja. Ksiądz Biskup dodał, że będąc ludem kapłańskim, zasłuchujemy się w Słowo Boże i dlatego rozumiemy, co znaczy, że „narodził się Mesjasz Pan”. Ludzkość już od historii Adama i Ewy oczekiwała na Jego przyjście. To oczekiwanie przypomniał nam prorok Micheasz, który mówi o przyjściu Księcia Pokoju. Maryja z głęboką wiarą przyjmuje wolę Boga, by zostać Matką Księcia Pokoju.
Ksiądz Biskup, kierując słowo do kandydatów, powiedział: „W gronie Kościoła, ludzi wierzących, królewskiego kapłaństwa pięciu mężczyzn otrzyma najniższy stopień sakramentu święceń, święcenia do posługi w liturgii, głoszeniu słowa Bożego, w posłudze miłości Kościoła (…). Za chwilę te święcenia zostaną dokonane. Tamci diakoni w pierwszych czasach, oni w dzisiejszych czasach będą spełniać tę posługę. Czasy zmieniają się, cywilizacje odchodzą, kultury zmieniają się i równocześnie pogaństwo, które dzisiaj występuje pod nazwą liberalizmu, laicyzmu (…). Kandydaci mają właśnie przyjąć Ducha Świętego przez włożenie rąk biskupa do posługi. Św. Paweł w listach pisze o charyzmatach, które mają służyć dobru wspólnemu, które nie są udzielane na własność, ale mają służyć wspólnocie, Kościołowi. Życzymy im, by całym sercem przyjęli ten dar, tę łaskę Bożą i służyli dzisiejszemu Kościołowi, zwłaszcza wspólnocie lokalnej, jaką jest archidiecezja szczecińsko-kamieńska, której od kilku miesięcy przewodzi mianowany przez Ojca Świętego abp Andrzej Dzięga. Niech cały Kościół cieszy się ich wybraniem, wyświęceniem i służbą”. Po homilii nastąpił obrzęd święceń w stopniu diakona. Na zakończenie Mszy św. podziękowanie w imieniu nowo wyświęconych diakonów złożył dk. Marcin Gudełajski.

19 grudnia 2009 r.

Święcenia w stopniu prezbitera zostały udzielone 19 grudnia w parafii pw. św. Stanisława Kostki w Szczecinie. Przysięgi przed prezbiteratem przyjął bp Marian Błażej podczas rekolekcji w kaplicy Sióstr Jezusa Miłosiernego w Myśliborzu. Biskup przewodniczył również uroczystości włączenia tych dwóch diakonów do grona prezbiterów. W homilii wskazał wpierw na obowiązki i prawa, które wynikają z przyjętych święceń. Zwracając się do diakonów, Ksiądz Biskup powiedział: „Tego wieczoru uczestniczymy i sprawujemy owe wydarzenia Triduum Paschalnego: Ustanowienie kapłaństwa i Eucharystii. Z jednej strony święcenia kapłańskie, z drugiej Eucharystia. «To czyńcie na Moją pamiątkę», będziecie dokonywali tego od dzisiaj, będziecie sprawować Mszę św. po włożeniu rąk biskupich i po modlitwie konsekracyjnej. Będziecie głosić słowo Boże i będziecie świadkami Jezusa Chrystusa przez swój sposób życia. Jesteśmy wszyscy wezwani do tego, aby być świadkami. Życzymy Wam, abyście swoje powołanie jak najpełniej i jak najgłębiej przyjęli i dobrze je spełnili”. Po homilii nastąpił obrzęd święceń, podczas których bp Marian Błażej wraz z kolegium prezbiterów włożyli na diakonów ręce, udzielając święceń prezbiteratu. Następnie Ksiądz Biskup namaścił dłonie neoprezbiterów Krzyżmem św. oraz przekazał im kielich z pateną, potrzebne do sprawowania Mszy św. Na zakończenie Eucharystii podziękowanie Panu Bogu oraz wszystkim kapłanom i świeckim, którzy wspierali neoprezbiterów swoją modlitwą na drodze powołania, złożył ks. Michał Barański. W IV niedzielę Adwentu księża sprawowali w swoich rodzinnych parafiach Msze św. prymicyjne, dziękując Bogu za dar i tajemnicę powołania.

2010-12-31 00:00

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Agata

Niedziela Ogólnopolska 6/2006, str. 16

Agata Kowalska

Św. Agata, Katania

Św. Agata, Katania

Agata urodziła się w Palermo (Panormus) na Sycylii w bogatej, wysoko postawionej rodzinie. Wyróżniała się nadzwyczajną urodą.

Kwintinianus - starosta Sycylii zabiegał o jej rękę, mając na względzie nie tylko jej urodę, ale też majątek. Kiedy Agata dowiedziała się o tym, uciekła i ukrywała się. Kwintinianus wyznaczył nagrodę za jej odnalezienie, wskutek czego zdradzono miejsce jej ukrycia. Ponieważ Agata postanowiła swoje życie poświęcić Bogu, odrzuciła oświadczyny Kwintinianusa. Ten domyślił się, że ma to związek z wiarą Agaty i postanowił nakłonić ją do porzucenia chrześcijaństwa. W tym celu oddano Agatę pod opiekę Afrodyzji - kobiety rozpustnej, która próbowała Agatę nakłonić do uciech cielesnych i porzucenia wiary. Afrodyzja nie zdziałała niczego i po trzydziestu dniach Agatę odesłano z powrotem Kwintinianusowi, który widząc, że nic nie wskóra, postawił Agatę przed sobą jako przed sędzią i kazał jej wyrzec się wiary. W tamtym czasie obowiązywał wymierzony w chrześcijan dekret cesarza Decjusza (249-251). Kiedy Agata nie wyrzekła się wiary, poddano ją torturom: szarpano jej ciało hakami i przypalano rany. Agata mimo to nie ugięła się, w związku z czym Kwintinianus kazał liktorowi (katu) obciąć jej piersi. Okaleczoną Agatę odprowadzono do więzienia i spodziewano się jej rychłej śmierci.
CZYTAJ DALEJ

Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”

2026-01-12 12:26

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
CZYTAJ DALEJ

Papież zaprasza w lutym do modlitwy za dzieci nieuleczalnie chore

2026-02-05 15:41

Vatican Medida

Papież Leon XIV

Papież Leon XIV

Chciałbym zaprosić was do modlitwy za dzieci z nieuleczalnymi chorobami – mówi Leon XIV w nagraniu wideo, zachęcając do włączenia się w odmawianie papieskiej intencji modlitewnej na luty.

Papieska intencja modlitewna na luty, powierzona Papieskiej Światowej Sieci Modlitwy brzmi:
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję