Zgodnie z tradycją Zespołu Szkół nr 1 im. Marszałka Józefa Klemensa Piłsudskiego w Bielsku Podlaskim 18 grudnia odbyło się ekumeniczne spotkanie opłatkowe połączone z wieczerzą wigilijną. Uczestniczyli w nim zaproszeni goście, dyrekcja szkoły, księża, grono pedagogiczne, emerytowani nauczyciele, pracownicy administracji i uczniowie. Szacownymi gośćmi byli: starosta bielski Jerzy Starski, wicestarosta Piotr Bożko, ks. kan. Tadeusz Kryński - proboszcz parafii pw. Matki Bożej z Góry Karmel i ks. Jan Barszczewski - proboszcz parafii prawosławnej pw. Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny oraz emerytowany dyrektor szkoły Leszek Karbowski. Rolę gospodarza pełnił Romuald Margański - dyrektor szkoły, który rozpoczął spotkanie od powitania gości i krótkiego przemówienia. W bożonarodzeniowy nastrój obecnych wprowadził występ Młodzieżowej Orkiestry Dętej, działającej przy ZS nr 1, prowadzonej przez dyrygentów Roberta Panka i Henryka Adamca. Należy do niej młodzież z gimnazjów i szkół średnich z terenu miasta Bielsk Podlaski. Następnie zebrani mieli możliwość wysłuchania montażu słowno-muzycznego w wykonaniu uczniów: M. Kapeli, P. Sacharzewskiego, K. Molskiej, K. Chmur, M. Witkowskiego, P. Wawreniuka, M. Karpiuka, M. Wyszkowskiego, M. Sobolewskiego, A. Zdrojkowskiego i T. Dąbrowskiego, przygotowanego pod kierunkiem A. Kiełsa, E. Borowskiej oraz księży J. Szymańskiego i D. Tworkowskiego. Część artystyczną młodzi artyści przedstawili bardzo subtelnie i z wielką wrażliwością. Widzowie byli głęboko poruszeni, każdy mógł odnaleźć jakąś cząstkę siebie; wszyscy stali się poniekąd nie tylko widzami, ale uczestnikami i świadkami Bożego Narodzenia. Następnie ks. D. Tworkowski odczytał fragment Ewangelii według św. Łukasza o Narodzeniu Jezusa, przypominając tym samym, iż treścią Bożego Narodzenia jest przychodzący Bóg. Każde narodziny dziecka, a zwłaszcza narodziny Syna Bożego, są dla świata znakiem i orędziem nadziei. Uroczystości towarzyszył także chór młodzieżowy z parafii prawosławnej pw. Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny prowadzony przez I. Ławreszuka. W kolejnej części spotkania głos zabrali przedstawiciele władz i księża. Życzyli wszystkim wesołych, pogodnych i rodzinnych świąt Bożego Narodzenia, a w nowym 2010 roku wszelkiej pomyślności i błogosławieństwa Bożego. W atmosferze pełnej miłości i życzliwości nastąpił punkt kulminacyjny uroczystości: łamanie się opłatkiem i składanie sobie życzeń. Spotkanie zakończyła wspólna wieczerza wigilijna, której towarzyszyły rozmowy i uśmiechy zaproszonych gości.
Cała uroczystość miała podniosły i ekumeniczny charakter. Na długo pozostanie w pamięci uczestników, tym bardziej że wielu z nich miało swój wkład w to piękne dzieło.
Św. Jan Nepomucen urodził się w Pomuku (Nepomuku) koło Pragi.
Jako młody człowiek odznaczał się wielką pobożnością i religijnością.
Pierwsze zapiski o drodze powołania kapłańskiego Jana pochodzą z
roku 1370, w których figuruje jako kleryk, zatrudniony na stanowisku
notariusza w kurii biskupiej w Pradze. W 1380 r. z rąk abp. Jana
Jenzensteina otrzymał święcenia kapłańskie i probostwo przy kościele
św. Galla w Pradze. Z biegiem lat św. Jan wspinał się po stopniach
i godnościach kościelnych, aż w 1390 r. został mianowany wikariuszem
generalnym przy arcybiskupie Janie. Lata życia kapłańskiego św. Jana
przypadły na burzliwy okres panowania w Czechach Wacława IV Luksemburczyka.
Król Wacław słynął z hulaszczego stylu życia i jawnej niechęci do
Rzymu. Pragnieniem króla było zawładnąć dobrami kościelnymi i mianować
nowego biskupa. Na drodze jednak stanęła mu lojalność i posłuszeństwo
św. Jana Nepomucena.
Pod koniec swego życia pełnił funkcję spowiednika królowej
Zofii na dworze czeskim. Zazdrosny król bezskutecznie usiłował wydobyć
od Świętego szczegóły jej spowiedzi. Zachowującego milczenie kapłana
ukarał śmiercią. Zginął on śmiercią męczeńską z rąk króla Wacława
IV Luksemburczyka w 1393 r. Po bestialskich torturach, w których
król osobiście brał udział, na pół żywego męczennika zrzucono z mostu
Karola IV do rzeki Wełtawy. Ciało znaleziono dopiero po kilku dniach
i pochowano w kościele w pobliżu rzeki. Spoczywa ono w katedrze św.
Wita w bardzo bogatym grobowcu po prawej stronie ołtarza głównego.
Kulisy i motyw śmierci Świętego przez wiele lat nie był znany, jednak
historyk Tomasz Ebendorfer około 1450 r. pisze, że bezpośrednią przyczyną
śmierci było dochowanie przez Jana tajemnicy spowiedzi. Dzień jego
święta obchodzono zawsze 16 maja. Tylko w Polsce, w diecezji katowickiej
i opolskiej obowiązuje wspomnienie 21 maja, gdyż 16 maja przypada
św. Andrzeja Boboli. Jest bardzo ciekawą kwestią to, że kult św.
Jana Nepomucena bardzo szybko rozprzestrzenił się na całą praktycznie
Europę.
W wieku XVII kult jego rozpowszechnił się daleko poza
granice Pragi i Czech. Oficjalny jednak proces rozpoczęto dopiero
z polecenia cesarza Józefa II w roku 1710. Papież Innocenty XII potwierdził
oddawany mu powszechnie tytuł błogosławionego. Zatwierdził także
teksty liturgiczne do Mszału i Brewiarza: na Czechy, Austrię, Niemcy,
Polskę i Litwę. W kilka lat potem w roku 1729 papież Benedykt XIII
zaliczył go uroczyście w poczet świętych.
Postać św. Jana Nepomucena jest w Polsce dobrze znana.
Kult tego Świętego należy do najpospolitszych. Znajduje się w naszej
Ojczyźnie ponad kilkaset jego figur, które można spotkać na polnych
drogach, we wsiach i miastach. Często jest ukazywany w sutannie,
komży, czasem w pelerynie z gronostajowego futra i birecie na głowie.
Najczęściej spotykanym atrybutem św. Jana Nepomucena jest krzyż odpustowy
na godzinę śmierci, przyciskany do piersi jedną ręką, podczas gdy
druga trzyma gałązkę palmową lub książkę, niekiedy zamkniętą na kłódkę.
Ikonografia przedstawia go zawsze w stroju kapłańskim, z palmą męczeńską
w ręku i z palcem na ustach na znak milczenia. Również w licznych
kościołach znajdują się obrazy św. Jana przedstawiające go w podobnych
ujęciach. Jest on patronem spowiedników i powodzian, opiekunem ludzi
biednych, strażnikiem tajemnicy pocztowej.
W Polsce kult św. Jana Nepomucena należy do najpospolitszych.
Ponad kilkaset jego figur można spotkać na drogach polnych. Są one
pamiątkami po dziś dzień, dawniej bardzo żywego, dziś już jednak
zanikającego kultu św. Jana Nepomucena.
Nie ma kościoła ani dawnej kaplicy, by Święty nie miał
swojego ołtarza, figury, obrazu, feretronu, sztandaru. Był czczony
też jako patron mostów i orędownik chroniący od powodzi. W Polsce
jest on popularny jako męczennik sakramentu pokuty, jako patron dobrej
sławy i szczerej spowiedzi.
Ojciec Święty spędza każdy dzień, skupiając się na modlitwie, milczeniu i poszukiwaniu Boga, nie zapominając przy tym o obowiązkach związanych z kierowaniem Kościołem – powiedział jego osobisty sekretarz, pochodzący z Peru ksiądz Edgard Rimaycuna, w wywiadzie opublikowanym 18 maja przez Zakon św. Augustyna.
Ks. Rimaycuna podał szczegóły dotyczące codziennego życia duchowego Ojca Świętego, którego opisał jako człowieka, który „żyje zawsze w nieustannej obecności Boga”. „Od początku dnia ma ustalone pory modlitwy, w tym Mszę świętą i odmawianie Liturgii Godzin; modlimy się również na różańcu” – wyjaśnił.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
