Marcin Konik-Korn: - Czy Siostry nie borykają się z tzw. kryzysem powołań?

S. Marta Muskus: - Na przestrzeni ostatnich lat obserwuje się pewien spadek powołań kapłańskich i zakonnych. Taką sytuację można tłumaczyć tym, że ogromną rolę w życiu młodego człowieka odgrywa dziś nadmierny konsumpcjonizm, indywidualizm lub źle pojmowana wolność. Młodzi zafascynowani zdobyczami techniki, ulegający różnym współczesnym trendom, nie są zainteresowani życiem, które wymaga wyciszenia i rezygnacji z siebie.
Taka rzeczywistość stawia przed Kościołem nowe zadania, zmierzające do ukazania, iż życie Ewangelią jest nie tylko możliwe, lecz także piękne, radosne, dające poczucie szczęścia, pokoju oraz wartości nieprzemijających. Istnieje zatem ogromna potrzeba modlitewnego zaangażowania się duchowieństwa, a także wszystkich wiernych w dzieło powołań kapłańskich i zakonnych.

- Czy w dzisiejszym świecie jest w ogóle zapotrzebowanie na nowe zgromadzenia zakonne?

- Istniejące Zgromadzenia są szczególnym znakiem obecności Boga w świecie. Modląc się w intencjach Kościoła i świata, duchowo wspomagają ludzi potrzebujących, zwłaszcza tych, którzy nie znają Boga bądź też oddalili się od Niego. Niosą też konkretną pomoc bliźnim poza murami klasztorów. Łączą w ten sposób dwie postawy ewangelicznych niewiast - Marii i Marty.
Dzisiejszy świat wraz ze swoim postępem i nowoczesnością bardzo ułatwia funkcjonowanie człowieka ale też niesie wiele nowych zagrożeń. Stąd też przed Kościołem stają nowe zadania, istnieje też zapotrzebowanie na nowe zgromadzenia zakonne, które działając w Kościele, odpowiadałyby na współczesne znaki czasu.

- Z jakich powodów powołano Zgromadzenie Sióstr Serca Maryi?

- Początki Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny sięgają 1911 r. Żyjący we Lwowie o. Konstanty Marszałowicz TJ zebrał wokół siebie grupę pobożnych dziewcząt i założył Stowarzyszenie Miłości Bożej. W zamierzeniach założyciela Stowarzyszenie miało podjąć pracę misyjną i posługę w Kościele lokalnym.
Siostry, żyjąc skromnie, oddawały się pracy charytatywnej we Lwowie, a po śmierci opiekuna przekształciły się w habitowe Zgromadzenie Sióstr Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Czasy powojenne sprowadziły siostry do Krakowa oraz na ziemie odzyskane. Jednocześnie siostry starały się o zatwierdzenie Zgromadzenia przez władze kościelne. Rok 1952 przyniósł uregulowanie prawne istnienia Instytutu, dzięki któremu siostry złożyły swoje pierwsze śluby zakonne. Zatwierdzenia Zgromadzenia dokonał bp Franciszek Jop 6 stycznia 1959 r. w Opolu.

- Na czym polega praca sióstr? Co jest szczególnym charyzmatem zgromadzenia?

- Siostry Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny realizują swój charyzmat, służąc Kościołowi. W sposób szczególny starają się naśladować cnoty Matki Najświętszej. Tam, gdzie pracują, szerzą także kult Jej Niepokalanego Serca. Siostry poświęcają się pracy duszpasterskiej w parafiach, szkołach, pielęgnują chorych, starszych i samotnych w domach opieki, naśladując Maryję zdążającą z pomocą do krewnej Elżbiety. Duchowość maryjną szerzą wśród dzieci i młodzieży, zakładając przy parafiach grupy Dzieci Maryi i Krucjaty Niepokalanej. Swoje powołanie siostry realizują na kilku placówkach, w: Krakowie, Leżajsku, Niepołomicach, gdzie znajduje się Dom Generalny, w Kudowie-Zdroju, Kietrzu Śląskim oraz Klagenfurcie w Austrii.

- Jak wierni mogą wspierać wasze Zgromadzenie?

- Bardzo cenimy sobie modlitwę w intencji naszego Zgromadzenia, wypływającą z troski o nowe powołania. Wierni mogą włączyć się również w Duchowe Dzieło Pomocy Powołaniom. Informacje na ten temat można uzyskać, pisząc pod adresem e-mail: siostry@siostry.info.
Ważną sprawą jest także takie wychowywanie w rodzinach młodego pokolenia, by młodzież szukała wyższych wartości i decydowała się również na podjęcie życia zakonnego.

Strój zakonny sióstr Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny
Przyjęte są dwa kolory habitu i welonu.
W sezonie letnim - szary habit i niebieski welon z białą wypustką oraz biały kołnierzyk.
W sezonie zimowym - czarny habit i czarny welon z białą wypustką i biały kołnierzyk.
Na piersi metalowy krzyżyk.