Kościelna posadzka poprzeplatana plątaniną ulic i umieszczonych obok nich znaków drogowych - taki obrazek witał przybyłych do świątyni św. Maksymiliana Kolbego w Bielsku-Białej na modlitewne czuwanie młodych. Tak niestandardowa inscenizacja miała oddać zawarte w tytule spotkania pytanie: „A ja, dokąd ja mam iść?”
Organizator czuwania - charyzmatyczna wspólnota przymierza Miasto Na Górze zadbała o wszelkie możliwe formy głoszenia prawdy o Chrystusie. Była muzyka, słowa, agapa i nade wszystko Eucharystia, którą odprawił duszpasterz wspólnoty ks. Ryszard Knapik. Niezwykle sugestywnie w murach świątyni zabrzmiały świadectwa trzech zaproszonych osób, w tym młodego narkomana, który pokonał nałóg. W gronie mówiących o swym doświadczeniu Boga nie zabrakło obcokrajowców. Przemawiali Niemka i Australijczyk, który pieszo pielgrzymuje po świecie i modli się w intencji pokoju. Do tej pory przemierzył już kontynenty obu Ameryk i całą Rosję, a 29 lutego dotarł do świątyni w Aleksandrowicach.
Oprócz słów krzepiących duszę nie zabrakło też czegoś dla ciała. O posiłek zadbali bielscy cukiernicy, którzy ofiarowali młodym swoje słodkie wypieki. Po poczęstunku ewangeliczny wymiar spotkania kontynuował zespół „For Vipe”, który w rockowym klimacie wyśpiewał religijne songi. Na zakończenie nastąpił akt ofiarowania swego życia Chrystusowi oraz obrania Go swym Panem i Królem.
To niezmiernie niestandardowo przygotowane spotkanie zgromadziło w aleksandrowickim kościele sporo młodych ludzi - wszystkie ławki, od momentu rozpoczęcia, czyli od godz. 20, aż po zakończenie o godz. 2.30, były zajęte. Po błogosławieństwie wieńczącym spotkanie młodzież została rozwieziona do domów bezpłatnymi autobusami komunikacji miejskiej.
Pielgrzymka Diecezji Radomskiej była najliczniejszą pieszą pielgrzymką, jaka dotarła w tym roku na Jasną Górę. Pątniczy trud podjęło 9215 osób. - Dziękuję wszystkim, którzy podjęli w tym roku pątniczy trud, aby wyrazić w ten sposób swoją wiarę, dając też wielkie świadectwo wobec osób, które spotykali na trasie pielgrzymki - skomentował bp Marek Solarczyk, który również pielgrzymował do Częstochowy.
Biskup radomski zaznaczył, że nie chodzi tu głównie o liczby czy ustanawianie rekordów, lecz pokazanie wielotysięcznej rzeszy pielgrzymów, którzy nie obawiali się podjęcia pątniczego trudu. - To był czas pięknego przeżywania wiary we wspólnocie. Wierzę, że ten czas jest nadal przeżywany w konkretnych wspólnotach parafialnych, czy rodzinach - podkreślił.
Odkrycie doczesnych szczątków matki biskupa Hippony, w pobliżu kościoła św. Aurei, niedaleko pozostałości starożytnego portu w Ostii, datuje się na XV wiek. Relikwie zostały przeniesione do stolicy Włoch przez zakonników augustiańskich za zgodą papieża Marcina V. Obecnie przechowywane są w specjalnej kaplicy rzymskiej bazyliki św. Augustyna na Polu Marsowym.
W roku 387, w Ostii nad Tybrem, zmarła święta Monika, niezwykła postać starożytnego chrześcijaństwa i matka świętego Augustyna. Przez wieki jej grobowiec pozostawał otoczony opieką na terenie Ostii. Najcenniejszym świadectwem archeologicznym z tego okresu jest inskrypcja nagrobna w formie wierszowanego epitafium, sporządzona przez konsula Anicjusza Auchenia Bassusa. Fragment inskrypcji został odkryty w 1945 roku na płycie nagrobnej, na dziedzińcu przylegającym do obecnego kościoła św. Aurei w Ostii, gdzie prawdopodobnie został wtórnie wykorzystany w średniowiecznym grobie. Odkrycie to potwierdziło pierwotną lokalizację grobu świętej właśnie na tym obszarze cmentarnym.
Odkrycie doczesnych szczątków matki biskupa Hippony, w pobliżu kościoła św. Aurei, niedaleko pozostałości starożytnego portu w Ostii, datuje się na XV wiek. Relikwie zostały przeniesione do stolicy Włoch przez zakonników augustiańskich za zgodą papieża Marcina V. Obecnie przechowywane są w specjalnej kaplicy rzymskiej bazyliki św. Augustyna na Polu Marsowym.
W roku 387, w Ostii nad Tybrem, zmarła święta Monika, niezwykła postać starożytnego chrześcijaństwa i matka świętego Augustyna. Przez wieki jej grobowiec pozostawał otoczony opieką na terenie Ostii. Najcenniejszym świadectwem archeologicznym z tego okresu jest inskrypcja nagrobna w formie wierszowanego epitafium, sporządzona przez konsula Anicjusza Auchenia Bassusa. Fragment inskrypcji został odkryty w 1945 roku na płycie nagrobnej, na dziedzińcu przylegającym do obecnego kościoła św. Aurei w Ostii, gdzie prawdopodobnie został wtórnie wykorzystany w średniowiecznym grobie. Odkrycie to potwierdziło pierwotną lokalizację grobu świętej właśnie na tym obszarze cmentarnym.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
