Dziecko jest bez wątpienia wyjątkową istotą: ufną, spontaniczną, nad wyraz wrażliwą, stopniowo przyswajającą wiedzę i umiejętności! Niejednokrotnie nas – dorosłych - zachwyca sposób odbioru przez małego człowieka otaczającego je świata oraz ludzi.
Podobnie jest ze świętami oraz tradycjami, na czele ze Świętami Wielkiej Nocy. Pierwszymi – najlepszymi , ukochanymi nauczycielami kilkulatka w tym zakresie są bez wątpienia jego rodzice. Modlitwa mamy czy taty, do której dziecko z natury zawsze z wielką ochotą się włączy, rozmawiając naturalnie, „od serca” z Bogiem, podniosła atmosfera, jaką dorośli tworzą przygotowując się i obchodząc Święta, wspólna lektura, a następnie omawianie i wyjaśnianie Pisma Świętego, szacunek okazany Krzyżowi Świętemu – tymi chociażby przykładami dziecko przenika naśladując później swoich rodziców.
Pamiętajmy, iż rozwój kilkulatka przebiega niezwykle szybko i intensywnie, oprócz sfery biologicznej, psychicznej, czy też społecznej, rozwija się także sfera duchowa małego człowieka. Kilkulatka interesuje to, co niewidzialne i nie do końca poznane.
Kolejna z fascynujących dziecięcych cech to umiłowanie do otaczania się tym, co dobre i piękne.
Rodzice ucząc swoją pociechę, że Bóg jest największą miłością i dobrem sprawiają, iż rodzi się jednocześnie piękna relacja szczerej, głębokiej przyjaźni w relacji Bóg – dziecko.
Wielkanoc to także bez wątpienia piękna tradycja i mnogość symboli, które szczerze zachwycają dziecko – koszyczek, kromka chleba, jajko, baranek, sól, chrzan, czy świeca czy składanie sobie życzeń.
Pełnią one z całą pewnością rolę drugorzędną, jednak koncentrują uwagę małego człowieka na przeżywaniu tego wyjątkowego czasu oraz stanowią pewien konkret, pomagając przyswoić najważniejsze dla dziejów ludzkości fakty sprzed ponad 2000 lat.
Każde słowo przez nas skierowane do Boga jest zawsze przez Niego usłyszane. Również i to, by człowiek w swej chorobie nie był z boku – powiedział bp Marek Marczak.
Pierwszą formą opieki, jakiej potrzebujemy w chorobie, jest bliskość pełna współczucia i czułości. Dlatego opieka nad chorym oznacza przede wszystkim troskę o jego relacje, wszystkie jego relacje: z Bogiem, z innymi – rodziną, przyjaciółmi, pracownikami służby zdrowia – ze stworzeniem, z samym sobą” – napisał w orędziu na Światowy Dzień Chorego papież Franciszek. Biskup Marek Marczak w homilii wygłoszonej podczas Mszy św. sprawowanej w Zakładzie Opiekuńczo-Pielęgnacyjnym Szpitala Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim powiedział, że dziś nadal choroba nowotworowa dotyka ludzi. I choć w wielu przypadkach medycyna radzi sobie z jej przebiegiem, to jednak sprawia ona, że człowiek czuje się z nią gdzieś z boku. – Trędowaty, o którym słyszeliśmy w Ewangelii, przychodzi do Jezusa i prosi Go o oczyszczenie z choroby. Nie uzdrowienie, ale oczyszczenie, ponieważ nie chcę być on odseparowany od innych. Nie chcę być gdzieś z boku. I Jezus udziela mu tej łaski. To wydarzenie jest ważne dla nas, ponieważ często wątpimy w skuteczność modlitwy. Każde słowo przez nas skierowane do Boga jest zawsze przez Niego usłyszane. Również i to, by człowiek w swej chorobie nie był z boku – podkreślał kaznodzieja.
Na stanowisku wykopaliskowym Al-Deir w prowincji Sohag egipscy archeolodzy odkryli pozostałości dużego kompleksu klasztornego z czasów bizantyjskich. Według oficjalnych informacji, jest to największe znalezisko tego typu w regionie. Klasztor, zbudowany w całości z cegły mułowej, składał się z kilku prostokątnych budynków o wymiarach od 2,4 na 2,1 metra do 4,5 na 4,8 metra.
Budynki miały tynkowane ściany z wbudowanymi niszami, wewnątrz znajdowały się prostokątne sale, z których niektóre na wschodnich krańcach miały struktury apsydalne. Można je było prawdopodobnie zidentyfikować jako miejsca modlitwy i nabożeństw, poinformowała strona internetowa „La Brújula Verde”, powołując się na informacje z niemieckiej agencji katolickiej KNA, która zamieściła zdjęcia znalezisk. Do tych wspólnych pomieszczeń przylegały sklepione komnaty, prawdopodobnie wykorzystywane jako pojedyncze cele dla mnichów.
Papież – wbrew temu, co próbują dziś wmówić zachodnie elitom – nie jest reliktem minionej epoki ani hamulcowym postępu. Jego nauczanie okazuje się dziś czymś znacznie bardziej aktualnym i praktycznym: realnym wsparciem dla cywilizacji, która znalazła się w demograficznym potrzasku. USA i Unia Europejska starzeją się w tempie, jakiego nie znała nowożytna historia. Społeczeństwa bogacą się, a jednocześnie kurczą. I to nie jest przypadek, lecz efekt wyborów kulturowych.
Paradoks polega na tym, że te same kraje, które w imię radykalnej sekularyzacji odrzuciły chrześcijańską wizję człowieka, dziś popełniają na sobie narodowe samobójstwo. Aborcja stała się „modna”, wręcz tożsamościowa. Nie jako dramatyczny wyjątek, ale jako element stylu życia. Efekt? Cywilizacja, w której dziecko – świadomie lub nie – zaczyna być postrzegane jako zagrożenie: dla kariery, wygody, planów, narracji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
