Jubileusz 50-lecia świętowała Chorągiew Ziemi Lubuskiej Związku Harcerstwa Polskiego. W uroczystościach odbywających się 29 września w Zielonej Górze wzięło udział kilkuset harcerzy i harcerek reprezentujących hufce całego województwa.
Jubileuszowe uroczystości zainaugurowane zostały w kościele pw. Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze, gdzie odprawiona została Msza św. dziękczynna za 50 lat harcerstwa lubuskiego, której przewodniczył ks. Paweł Bryk - diecezjalny duszpasterz harcerzy. Słowa życzeń skierował do zebranych druh bp Adam Dyczkowski, który z racji ważnych obowiązków duszpasterskich nie mógł osobiście uczestniczyć w uroczystości. - Pół wieku kształtowania młodych charakterów Prawem Harcerskim zbudowanym na nauce Chrystusa to bardzo cenny wkład w wasze życie osobiste, a także waszych zastępów, drużyn, waszych rodzin i naszej Ojczyzny - napisał w liście bp Dyczkowski. - Życzę wam kształtowania kryształowych charakterów, wiele radości z przygód, jakie niesie ze sobą życie harcerskie.
50-lecie Chorągwi Ziemi Lubuskiej zbiegło się z 100-leciem światowego skautingu. - Przyszliśmy powiedzieć Panu Bogu dziękuję za to wszystko, co dobrego udało się doświadczyć, przyszliśmy podziękować za trud, przykład i poświęcenie wielu pokoleń - mówił w homilii ks. Bryk.
Po Mszy św. harcerze wzięli udział w uroczystym apelu z okazji 50-lecia chorągwi na pl. Bohaterów Westerplatte. Nie zabrakło również harcerskiej gry terenowej.
Joanna i Marzena - harcerki z 5DH „Gryf” z Sierakowa swoją przygodę z harcerstwem rozpoczęły 4 lata temu i nigdy nie żałowały swojej decyzji. - Harcerstwo to wspaniała przygoda - mówią. - Tę drogę polecamy wszystkim! - Harcerstwo to przygoda, to sens życia - dodawali inni. - W przyrzeczeniu harcerskim składamy obietnicę, że będziemy „całym życiem pełnić służbę Bogu i Polsce, nieść chętną pomoc bliźnim i być posłusznym Prawu Harcerskiemu”. W dzisiejszych czasach nic się nie zmieniło.
Na zakończenie jubileuszowego świętowania harcerze i sympatycy harcerstwa spotkali się w zielonogórskim amfiteatrze, gdzie odbywał się koncert Manufaktury Piosenki Harcerskiej „Wartaki”. Symboliczną wejściówką na koncert miało być okazanie przedmiotu kojarzącego się z harcerstwem, np. beretu, chusty harcerskiej itp., jednak każdy mógł tu przyjść, by posłuchać harcerskich pieśni. Po koncercie wręczono pamiątkowe dyplomy wszystkim drużynom, którym udało się zdobyć plakietkę „50-lecia Chorągwi Ziemi Lubuskiej”.
Jr 7,23-28 należy do części mowy Jeremiasza związanej z krytyką fałszywego poczucia bezpieczeństwa opartego na samych czynnościach świątynnych. Prorok przemawia w Jerozolimie przed upadkiem miasta. Tekst wraca do polecenia podstawowego, aby słuchać głosu Boga. Hebrajskie szema oznacza przyjęcie słowa jako zobowiązania i wykonanie. Pojawia się formuła: „Będę wam Bogiem, a wy będziecie moim ludem”. W Pięcioksięgu ta formuła opisuje relację, która obejmuje całe życie, a Jeremiasz przywołuje ją w chwili próby. Motyw „chodzenia drogami” ma język znany z tradycji deuteronomistycznej. Droga staje się obrazem wyborów powtarzanych każdego dnia. Wersety wspominają wyjście z Egiptu jako początek tej historii. Bóg mówi też o prorokach jako o „sługach”, posyłanych „dzień po dniu”, co w księdze Jeremiasza odsłania Bożą wytrwałość. Diagnoza proroka ma ostre słowa. Lud nie nadstawia ucha, cofa się, a „twardy kark” pokazuje upór zwierzęcia, które wyrywa się spod jarzma. Zamiast iść naprzód, człowiek idzie wstecz w stronę dawnych nawyków. Finał stwierdza: „Przepadła wierność, znikła z ich ust”. W hebrajskim stoi tu emunah, słowo o znaczeniu stałości i wiarygodności. Zwrot o „ustach” dotyka mowy, która przestaje służyć prawdzie, więc zanika też zdolność przyjęcia pouczenia. Tertulian, komentując przypowieść o wielkiej uczcie, cytuje Jer 7,23-24 jako „zaproszenie Boga” i „odmowę ludu”. Umieszcza ten fragment w obrazie Boga, który posyła wezwanie, a człowiek odpowiada milczeniem lub wymówką. Słowo „pouczenie” oddaje hebrajskie (musar), znane także z Księgi Przysłów. Oznacza wychowanie przez napomnienie i korektę, a nie sam wykład.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Bóg zna twoje potrzeby, ale chce je usłyszeć z twoich ust.
Mszy św. rozpoczynającej Wielkopostne Dni Formacji Katechetów przewodniczył ks. dr Tomasz Pązik.
Czy potrafimy odłożyć telefon, wyciszyć się i naprawdę być przy drugim człowieku? To pytanie wybrzmiało podczas Wielkopostnych Dni Formacji Katechetów. Mszy św. inaugurującej spotkanie przewodniczył ks. dr Tomasz Pązik, który w homilii mówił o cyfrowych uzależnieniach, potrzebie ciszy oraz roli katechetów w towarzyszeniu młodym w świecie zdominowanym przez technologię.
Na początku przytoczył słowa nauczycielki, która obserwowała uczniów zapatrzonych w ekrany smartfonów: „Nigdy wcześniej nie widziałam pokolenia, które byłoby tak bardzo połączone z całym światem przez sieć i jednocześnie tak bardzo samotne”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
