Liturgiczny kalendarz ostatnią sierpniową niedzielę wyznacza na wspomnienie Matki Bożej Pocieszenia. W tym roku to wspomnienie połączyło się z uroczystością Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej, niemniej warto zatrzymać się nad tym tytułem Matki Bożej, któremu w diecezji poświęcono jedną parafię. Lipnica, która niegdyś należała do Dzikowca, już w 1874 r. wybudowała we wsi kaplicę, którą poświęciła jako wotum wdzięczności za odwrócenie zarazy właśnie Matce Bożej Pocieszenia.
Nabożeństwo do Matki Bożej Pocieszenia stanowi pewną odmianę nabożeństwa do Matki Bożej Nieustającej Pomocy albo Wspomożenia Wiernych. Inspirację do oddawania czci Matce Bożej Pocieszenia znaleźć można w Ewangelii, w tekstach mówiących o Maryi wspomagającej Jezusa, pomagającej zakłopotanym gospodarzom w Kanie Galilejskiej lub trwającej na modlitwie z Kościołem po wstąpieniu Jezusa do nieba; nadto z doświadczeń wierzących, którzy w swoich przeżyciach dopatrują się cudownej skuteczności modlitewnego wstawiennictwa Matki Bożej. Wydany przez ks. Ryszarda Ukleję tom „Miejsca święte w Polsce łaskami i cudami słynące” prezentuje ponad 100 koronowanych i niekoronowanych sanktuariów maryjnych Matki Bożej Pocieszenia w Polsce, ich genezę, historię, łaski i cuda z nimi związane w dziejach naszego narodu. Lipnica wpisuje się w tę tradycję tytułem kościoła i parafii, która pod opieką Matki Bożej Pocieszenia rozwija się i wzrasta.
Drugim miejscem kultu Matki Bożej Pocieszenia jest sanktuarium w Radomyślu nad Sanem, gdzie obok koronowanego wizerunku Matki Bożej Bolesnej, znajduje się stary obraz Matki Bożej Pocieszenia. Obraz przedstawia Matkę Bożą ze św. Augustynem i jego matką Moniką, która doznała „pociechy” po nawróceniu syna. Bogurodzica dzierży w ręku pasek z napisem: „Ego diligentes me delio” (Kocham miłującego mnie). Św. Augustyn trzyma zaś w dłoni swój atrybut - serce. Przywodzi ono na myśl jego słowa: „Stworzyłeś nas, Panie, dla siebie i niespokojne jest serce nasze, dopóki nie spocznie w Tobie”. Malowidło umieszczono w prawym bocznym ołtarzu kościoła św. Jakuba prawdopodobnie na początku XVIII wieku. Kult Matki Bożej Pocieszenia powstał dzięki pracy duszpasterskiej ojców augustianów, którzy założyli Bractwo Matki Bożej Pocieszenia, przeżywające swój rozkwit w osiemnastym stuleciu.
Jeden z najwybitniejszych papieży i filarów średniowiecznej kultury, znakomity duszpasterza, doktor Kościoła Zachodniego, reformator liturgii i postać, z którą legendarnie wiąże się określenie „chorał gregoriański”.
Grzegorz urodził się w 540 r. w Rzymie. Piastował różne urzędy cywilne, aż doszedł do stanowiska prefekta Rzymu. Po czterech latach rządów opuścił to stanowisko i wstąpił do benedyktynów. Własny dom zamienił na klasztor. Ten czyn zaskoczył wszystkich – pan Rzymu został ubogim mnichem. Dysponując ogromnym majątkiem, Grzegorz założył jeszcze 6 innych klasztorów. W roku 577 papież Benedykt I mianował Grzegorza diakonem, a w roku 579 papież Pelagiusz II uczynił go swoim przedstawicielem, a następnie osobistym sekretarzem. Od roku 585 był także opatem klasztoru.
Wybór na papieża
W 590 r. zmarł Pelagiusz II. Na jego miejsce jednogłośnie przez aklamację wybrano Grzegorza. Ten w swojej pokorze wymawiał się. Został jednak wyświęcony na kapłana, następnie konsekrowany na biskupa. W tym samym 590 r. nawiedziła Rzym jedna z najcięższych w historii tego miasta zaraza. Papież Grzegorz zarządził procesję pokutną dla odwrócenia klęski. Podczas procesji nad mauzoleum Hadriana zobaczył anioła chowającego wyciągnięty, skrwawiony miecz. Wizję tę zrozumiano jako koniec plagi.
Pracowity pontyfikat
Pontyfikat papieża Grzegorza trwał 15 lat. Codziennie głosił Słowo Boże. Zreformował służbę ubogich. Wielką troską otoczył rzymskie kościoły i diecezje Włoch. Był stanowczy wobec nadużyć. Ujednolicił i upowszechnił obrządek rzymski. Od pontyfikatu Grzegorza pochodzi zwyczaj odprawiania 30 Mszy św. za zmarłych – zwanych gregoriańskimi.
Podziel się cytatemPrzy bardzo licznych i absorbujących zajęciach publicznych Grzegorz także pisał. Zostawił po sobie bogatą spuściznę literacką. Święty Grzegorz zmarł 12 marca 604 r. Obchód ku jego czci przypada 3 września, w rocznicę jego biskupiej konsekracji. Średniowiecze przyznało mu przydomek Wielki. Należy do czterech wielkich doktorów Kościoła Zachodniego.
Jolanta Zwierzyńska i Aleksandra Sołtysiak z Biura Promocji Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Łodzi oraz Joanna Popławska, redaktor „Niedzieli łódzkiej”
Książki zapisane alfabetem Braille’a, dotykowe gry, szachy i domino, maszyna do pisania, pomoce dydaktyczne dla osób niewidomych, a także fotografie i publikacje opowiadające historię niezwykłej kobiety, która po utracie wzroku poświęciła życie innym. W Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi można oglądać wystawę „Do moich dzieci dużych i małych”, poświęconą bł. Matce Elżbiecie Róży Czackiej.
Ekspozycja została przygotowana z okazji Roku 2026, którego patronką została bł. Matka Elżbieta Róża Czacka. Wystawa w holu biblioteki przy ul. Gdańskiej 100/102 jest czynna od 3 do 25 września. Wstęp jest wolny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.