W niedzielę 3 czerwca odbyła się w Skoczowie uroczystość odpustowa ku czci św. Jana Sarkandra. Wśród tłumnie przybyłych pielgrzymów znajdowali się klerycy seminarium duchownego, liczni kapłani, siostry zakonne, władze samorządowe powiatu cieszyńskiego, miasta i gminy Skoczów, oraz bp Tadeusz Rakoczy, bp Janusz Zimniak i bp katowicki Gerard Bernacki.
Na początku ks. prał. Alojzy Zuber powitał w kościele parafialnym wszystkich zgromadzonych i poprosił bp. Tadeusza Rakoczego o przewodnictwo w uroczystości. Następnie pielgrzymi udali się w procesji na wzgórze Kaplicówka, gdzie została odprawiona przez Biskupa Ordynariusza uroczysta Msza św. Eucharystia była sprawowana również przez piętnastu nowych kapłanów diecezji bielsko-żywieckiej, którzy zostali wyświęceni dzień wcześniej w katedrze św. Mikołaja w Bielsku-Białej. Homilię wygłosił bp Gerard Bernacki, przypominając znaczenie modlitwy w życiu chrześcijanina oraz nawołując do miłości bliźniego. „Św. Jan Sarkander uczy nas umiłowania drugiego człowieka bez reszty, bo rzeczywiście w każdym człowieku jako duszpasterz dostrzegał Jezusa i umiał go dostrzec” - mówił Kaznodzieja. „Chodzi o to, by każdy z nas, tak jak sługa Boży Jan Paweł II, umiał nachylić się nad drugim człowiekiem, człowiekiem jakim jest, i umieć dostrzec w tym człowieku ten Boży obraz, to Boże podobieństwo, na które on i ja zostaliśmy stworzeni. I w tym Chrystus nam mówi: gdy patrzysz na bliźniego, na drugiego człowieka, zastanów się, w jaki sposób mu dopomóc, w jaki sposób podać mu rękę, co należy czynić, co należy zrobić” - powiedział m.in. bp Gerard Bernacki.
Na ołtarz ofiarowały swe dary liczne delegacje, m.in. z dekanatu z Cieszyna, z dekanatu istebniańskiego, z dekanatu z Bielska-Białej, z dekanatu strumieńskiego.
Msza św. zakończyła się Litanią do św. Jana Sarkandra, odmówioną przed Najświętszym Sakramentem.
„Boże Miłosierdzie spowodowało, że z bycia świeckim, światowym Amerykaninem, który dbał tylko o swoją dziewczynę i biznes, stałem się katolickim księdzem” – mówi ks. Chris Alar.
Dzienniczek św. Siostry Faustyny oraz orędzie Jezusa przekazane polskiej zakonnicy zainspirowały jego drogę do kapłaństwa. 10 listopada 2025 r. na instagramie Parousia Media marianin opublikował historię cudu eucharystycznego, którego był świadkiem w Kanadzie.
John Bridges, "Uzdrowienie teściowej Piotra"/pl.wikipedia.org
Opowiadanie o powołaniu Samuela zaczyna się od zdania o rzadkim słowie Pana. To czas, w którym objawienie jakby przygasa. Widzenia nie są częste. Akcja toczy się w Szilo, w przybytku, gdzie znajduje się Arka. Samuel śpi blisko miejsca świętego, a obok stoi lampa Boża, jeszcze nie zgasła. Ten szczegół niesie nadzieję. Obecność Pana trwa mimo zmęczenia i zamętu. Heli jest stary, jego oczy przygasają.
Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.