Kilkaset osób, w tym księża, siostry zakonne, przedstawiciele ruchów i stowarzyszeń katolickich oraz samorządowcy, uczestniczyło 9 maja w dziękczynnej Mszy św. za 15 lat pasterzowania diecezji bielsko-żywieckiej bp. Tadeusza Rakoczego. Eucharystii w katedrze św. Mikołaja przewodniczył ks. dziekan Jan Sopicki.
Ksiądz prał. Zbigniew Powada wskazał najważniejsze wydarzenia, jakie przeżywaliśmy przez 15 lat istnienia diecezji, w realizacji których Biskup Ordynariusz miał niebagatelny udział. Wymienił przede wszystkim pielgrzymkę Jana Pawła II do Bielska, Żywca i Skoczowa w maju 1995 r., wyniesienie na ołtarze św. Jana Sarkandra, św. Melchiora Grodzieckiego i św. Józefa Bilczewskiego.
„Módlmy się wszyscy - powiedział proboszcz katedry ks. Zbigniew Powada - aby to pasterzowanie przyniosło owoce. Wydarzyło się wiele, chwile radosne, chwile pełne uniesienia, ale też na pewno były dla Pasterza tego Kościoła okoliczności trudne, bolesne, okoliczności, które wymagały wzięcia krzyża i uporania się ze wszystkim. Siostry i bracia, trzeba jednak zawierzyć wszystko Chrystusowi. Ten Kościół jest rozpoznawalny, ma swoją osobowość, co było trudne, bo powstał z ziem dwóch diecezji: krakowskiej i śląskiej, które były tak różne! Dziś po piętnastu latach można z całą siłą powiedzieć: jest jedna diecezja i nie ma tego podziału. Jesteśmy po prostu w Kościele. Warto dziękować Bogu za to wszystko!”
Życzenia Biskupowi przekazał uczestniczący w tej rocznicowej Mszy św. bp Paweł Anweiler, zwierzchnik diecezji cieszyńskiej Kościoła ewangelicko-augsburskiego: „Życzę ci, drogi bracie w Chrystusie, by to wszystko, co odebrałeś w czasie studium Bożego Słowa, w czasie twardej, ale i radosnej pielgrzymiej szkoły Jana Pawła II, było na co dzień twoją mocą i tarczą. Niech ci Pan udziela nadal swego obfitego błogosławieństwa”.
Za aktywne zainteresowanie sprawami Podbeskidzia podziękowali w imieniu mieszkańców miasta prezydent Bielska, Jacek Krywult oraz szefowie grup i stowarzyszeń katolickich.
Uroczystość jubileuszu 15. rocznicy ingresu bp. Tadeusza zakończył spektakl pt. „Verba Sacra - Apokalipsa św. Jana”. Fragmenty Pisma Świętego czytała Teresa Budzisz-Krzyżanowska, której towarzyszył Bielski Chór Kameralny pod dyrekcją Beaty Borowskiej.
Nieznany sprawca lub sprawcy ostrzelali - prawdopodobnie z wiatrówki - budynek Liceum Ogólnokształcącego Społecznego Nr 17 przy ulicy Marszałkowskiej w Warszawie. Nikomu nic się nie stało, na miejscu pracuje policja.
Mł. asp. Jakub Pacyniak ze śródmiejskiej policji przekazał, że około godziny 10.00 pracownicy Liceum Ogólnokształcącego Społecznego Nr 17 przy ulicy Marszałkowskiej powiadomili służby o strzałach.
Deuteronomium otwiera się mową Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem do ziemi. W Pwt 4 pada wezwanie do słuchania i wprowadzania w czyn „ustaw” i „praw”. Hebrajskie terminy (ḥuqqîm, mišpāṭîm) obejmują normy kultu i zasady życia społecznego. Tekst mówi o mądrości widocznej „w oczach narodów”. W świecie starożytnego Bliskiego Wschodu kodeksy prawne bywały pomnikiem władcy. Tutaj mądrość narodu ujawnia się w posłuszeństwie Bogu i w sposobie życia, który inni potrafią rozpoznać jako „rozumny” (ḥokmâ, bînâ). Mojżesz występuje jako świadek, który „nauczył” i „pokazał”, a nie jako autor prywatnej teorii. W najbliższym kontekście stoi też zakaz dokładania i ujmowania, co chroni naukę przed manipulacją (Pwt 4,2). Wyjątkowość Izraela zostaje opisana przez bliskość Boga. Lud ma Boga, który bywa „przy nim” w chwili wołania. Ten motyw prowadzi do pamięci o wydarzeniach, które „widziały oczy”, i do czujności wobec własnego wnętrza. Hebrajskie „strzec” (šāmar) niesie sens pilnowania i ochrony. Wiara jest przekazywana w opowieści rodziny: „synom i wnukom”. List Barnaby przywołuje Pwt 4,1 w formie parafrazy i na tej podstawie odczytuje przepisy Mojżesza w sensie duchowym, widząc w nich także obraz postaw moralnych. Atanazy w mowie przeciw arianom przytacza Pwt 4,7, aby pokazać różnicę między stworzeniem, do którego Bóg „zbliża się”, a Synem, który trwa „w Ojcu”. Klemens Aleksandryjski cytuje Pwt 4,9 („strzeż się samego siebie”) jako biblijne wzmocnienie wezwania do samopoznania (gnōthi seauton).
Ojciec Święty Leon XIV zapytał mnie, czy, po 28 latach służby czterem papieżom w Watykanie, nie pragnę wrócić do swojej diecezji pochodzenia i razem z wiernymi dążyć do świętości. Z radością odpowiedziałem tak. Tak, choć ta decyzja mnie przerasta, ale zjednoczony i pełny ufności Bogu, chcę się stać jednym z nich, jednocześnie podejmując odpowiedzialność prowadzenia wiernych i siebie w drodze do świętości – powiedział Vatican News kard. Konrad Krajewski, mianowany dziś metropolitą łódzkim.
„Dwadzieścia osiem lat służby u boku czterech papieży – opowiada kard. Krajewski – byłem przy Janie Pawle II w ostatnich siedmiu latach jego życia, kiedy był już chory. Potem pontyfikat Benedykta XVI, następnie papieża Franciszka i dziesięć miesięcy Papieża Leona. Doświadczyłem różnych rzeczy, ponieważ każdy papież wniósł do Kościoła coś nowego, każdy z innym akcentem”. W krótkich retrospekcjach wspomina swoją misję i miłość do Kościoła powszechnego, któremu służył „w jego najlepszych latach”. Był to rozwój ludzki i duchowy, który wzbogaciła bliskość z ubogimi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
