Wnętrze katedry, oświetlone nastrojowo jedynie świecami i kolorowymi światłami, wydobywającymi z półmroku architektoniczne detale ołtarzy, tradycyjnie już kojarzy się płocczanom z rozpoczynającym się od 13 lat w piątek przed piątą niedzielą Wielkiego Postu Festiwalem Muzyki Jednogłosowej. Festiwal, który w tym roku trwał od 23 do 25 marca, daje mieszkańcom Płocka (a trzeba przyznać, że z roku na rok przybywa coraz więcej osób nie tylko z Płocka, bo w tym roku można było spotkać także np. łodzian, którzy przyjechali tylko na koncert) możliwość zobaczenia i posłuchania najlepszych zespołów muzyki dawnej nie tylko na europejskim, lecz wręcz na światowym poziomie. W ciągu minionych dwunastu edycji mury płockiej katedry gościły najwybitniejszych wykonawców: Marcel Pérès i „Ensemble Organum” zachęcali do odnowy liturgicznej, Anatolij Grindenko z chórem Patriarchatu Moskiewskiego przedstawili dawne śpiewy prawosławne, a siostry Caffagni i de’Mircovich wraz ze swoim zespołem „La Reverdie” pozwoliły dostrzec w średniowieczu epokę pełną kontrastów i skrajności.
Tegoroczny festiwal, prowadzony jak co roku przez Piotra Orawskiego z Polskiego Radia, to kolejne spotkanie z najwybitniejszymi wykonawcami. Pierwszego dnia wystąpił zespół „Voci Unite” z Łomży. Zespół założony i kierowany przez Katarzynę Szmitko ma na swoim koncie szereg sukcesów, m.in. już pięć razy sięgnął po Złotą „Harfę Eola” - najwyższe trofeum Ogólnopolskiego Festiwalu Zespołów Muzyki Dawnej „Schola Cantorum” w Kaliszu. Młode dziewczęta, działające przy Szkole Podstawowej nr 7 w Łomży, uczestniczyły w projekcie „Powrót do tradycji - śpiewamy chorał gregoriański”. Podczas piątkowego programu, zatytułowanego „Adoracja krzyża” zespół zaśpiewał łacińskie improperia („Popule meus”, „Ego propter te flagelavi Aegiptum”, „Crucem tuam”, hymn „Crux Fidelis”) oraz polskie pieśni tradycyjne: „Jezu, zraniony na me duszne rany” i „Już Cię żegnam, najmilszy synu Chrystusie”.
Drugi dzień festiwalu przyniósł koncert legendarnej grupy „Discantus”, złożonej wyłącznie z żeńskich głosów i działającej pod kierownictwem Brigitte Lesne. Osiągnięcia fonograficzne i koncertowe zespołu pozwalają umieścić go w gronie najwspanialszych wykonawców muzyki dawnej. Program koncertu zatytułowanego „Universi Populi” objął sakralne śpiewy łacińskie z okresu średniowiecza i renesansu w Czechach, zawarte w manuskrypcie z klasztoru św. Jerzego w Pradze. Zgromadzeni w katedrze usłyszeli m.in. Hymn o św. Ludmile „Lux vera lucis radium”, tropy o św. Benedykcie „Festivali melodia te laudamus o Maria”, „Virga Yesse floruit”, „Ad honorem sempiterni Regis”, legendę o św. Wacławie „Salve pater optime”, pieśni „Hac nube irrorante”, „Nobis est natus hodie de pura virgine”, „Jesu dulcis mater bona”, czy fragment Ewangelii „In illo tempore intravit Jhesus in quoddam castellum”. Zafascynowani słuchacze długo będą pamiętać dźwięki towarzyszących śpiewom dzwonków oraz równie czystych i dźwięcznych głosów francuskich wokalistek.
Bogactwem dźwięku napełniła katedrę także trzecia gwiazda Festiwalu podczas niedzielnego koncertu, wieńczącego to ważne wydarzenie artystyczne. Przed publicznością wystąpił niemiecki zespół „Estampie”, który zaprezentował kilkanaście utworów składających się na niezwykły program muzyczny „Al Andaluz”. Program ten powstał we współpracy z członkami hiszpańskiej grupy „L’ Ham de Foc”, specjalizującej się w muzyce sefardyjskiej. W 2006 r. w ramach festiwalu Landshuter Hofmusiktage zaprezentowali „Al Andaluz” po raz pierwszy, zbierając pełne entuzjazmu i uznania komentarze ze strony krytyków muzycznych.
Niezwykły program zespołu „Estampie” stanowi świadectwo koegzystencji i przenikania się różnych kultur muzycznych w średniowiecznej Hiszpanii. Współistniejące w tym czasie na półwyspie Iberyjskim trzy potężne kultury: żydowska, chrześcijańska i muzułmańska wydały na polu artystycznym wspólny owoc: tworzoną przez kilka wieków muzykę, w której pobrzmiewają echa każdej z nich, tworząc nową, harmonijną jakość muzyczną. Odnaleźć ją można było także podczas płockiego koncertu. Zespół wokalno-instrumentalny pod kierunkiem Michaela Poppa, wykonał m.in.: „La morena De Santa Maria”, „Lamento de Tristano”, „Quantos me creveren loaran”, „Los caminos Gran dereit”. „Estampie” poprzez swą muzykę zabrało katedralną publiczność w niepowtarzalną wędrówkę w czasie i przestrzeni. W ich muzyce „usłyszeć” można było nie tylko tę bogatą kulturowo średniowieczną Hiszpanię, ale także czasy współczesne, co uczyniło ją autentyczną i wciąż aktualną.
Tegoroczny Festiwal Muzyki Jednogłosowej pokazał, że wciąż jest jednym z najbardziej elitarnych i najciekawszych muzycznie wydarzeń kulturalnych Płocka. Przez kilkanaście edycji udało mu się zgromadzić stale powiększającą się grupę miłośników muzyki dawnej, którzy już dziś oczekują na kolejne jego wydanie.