Blisko ćwierć wieku temu kard. Franciszek Macharski powierzył dotychczasowemu wikariuszowi parafii św. Mikołaja w Krakowie, ks. Stanisławowi Pyli obowiązki pracy duszpasterskiej na osiedlu Podłęże. „Tymczasowo zamieszkałem na plebani św. Wojciecha w Jaworznie. Rozpoczęła się skomplikowana procedura biurokratyczna zawiązana z zakupem parceli oraz otrzymaniem pozwolenia na budowę ośrodka duszpasterskiego, kościoła i plebani” - mówi proboszcz jaworznickiej parafii, ks. kan. dr Stanisław Pyla. 11 grudnia 1982 parafia otrzymała zgodę na budowę punktu katechetycznego. W czerwcu 1983 r. kard. Macharski poświęcił plac pod tę budowę. We wrześniu 1983 bp Stanisław Smoleński z Krakowa odprawił pierwszą Mszę św. i poświęcił kaplicę. Ośrodek duszpasterski został erygowany 6 listopada 1983. Znajdowały się tam 2 salki katechetyczne, kuchnia, jadalnia, kancelaria i mieszkanie dla proboszcza. 11 marca 1985 Jan Paweł II poświęcił w Rzymie kamień węgielny pod budowę kościoła św. Barbary w Jaworznie. W czerwcu tegoż roku rozpoczęły się prace, a 10 sierpnia 1985 ks. Pyla został mianowany proboszczem tej wspólnoty. Wtedy też do parafii przybyły siostry ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP ze Starej Wsi, które zajęły się prowadzeniem katechezy, opieką nad zakrystią oraz ubogacaniem liturgii śpiewem i grą na organach.
Początki nie były łatwe. W środowisku Podłęża działało wiele sekt, mieszkali tu także chrześcijanie innych wyznań. Duszpasterstwo jednak coraz prężniej rozwijało się. Powstały pierwsze ruchy. 16 listopada 1986 kard. Macharski dokonuje aktu wmurowania kamienia węgielnego. Od Pasterki 1990 r. w kościele odprawiane są Msze św. niedzielne. W 1996 r. bp Piotr Skucha poświęca mury świątyni, a po 15 latach budowy nadchodzi upragniony moment. 5 kwietnia 2000 r. bp Adam Śmigielski SDB dokonuje konsekracji jaworznickiego kościoła. Jak wynika z obliczeń, w konstrukcję bryły świątyni oraz plebani weszło ok. 1000 t stali. Warto zaznaczyć, iż kościół budowany był na szkodach górniczych o III stopniu zagrożenia. Wznoszenie obiektów na takim terenie należy do najtrudniejszych przedsięwzięć architektoniczno-budowlanych. Świątynia została jednak dobrze zabezpieczona.