W dniach 3-5 listopada br. w Hrubieszowie odbył się XI Festiwal Pieśni Patriotycznej i Religijnej Wojska Polskiego. Do Hrubieszowa przyjechało 20 zespołów i 29 solistów, którzy przystąpili do konkursu. Wszystkich wykonawców wraz z instruktorami przyjechało ponad 200.
3 listopada o godz. 18 odbyło się oficjalne otwarcie Festiwalu, a już od godz. 12 odbywały się w Hrubieszowskim Domu Kultury przesłuchania konkursowe. Tradycyjnie Festiwal rozpoczęto hymnem „Młodością Kolumbów” w wykonaniu Zespołu „Lechici” z Hrubieszowa. Festiwal otworzył Dowódca 2 Pułku Rozpoznawczego płk dypl. Piotr Wałęga, który wygłosił okolicznościowe przemówienie. W imieniu władz miasta gości powitał burmistrz Hrubieszowa Franciszek Suchecki. Jako trzeci przemówił ks. kapelan Andrzej Puzon, który powitał artystów, wykonawców, organizatorów oraz uczestników Festiwalu. Odczytał też przesłanie biskupa polowego Wojska Polskiego gen. dyw. Tadeusza Płoskiego do żołnierzy, organizatorów, wykonawców i uczestników XI Festiwalu Piosenki Patriotycznej i Religijnej Wojska Polskiego.
Ks. płk Andrzej Puzon w swoim przemówieniu powiedział m.in.: „Piosenka wojskowa była zawsze wierną i nieodłączną towarzyszką żołnierza(...). Żołnierze zawsze potrafili podzielić się przysłowiową «kromką chleba». Wsparci błogosławieństwem Bożym przystępujemy do XI Festiwalu Piosenki Patriotycznej i Religijnej Wojska Polskiego, otwieramy swoje dusze, serca, umysły po to, aby wiernie służyć Bogu i Ojczyźnie”.
Następnie zespół „Lechici”, pod kierunkiem Leszka Opały, dał koncert „Pieśń o Bożym Miłosierdziu” do słów św. s. Faustyny. Gościnnie wystąpiła w tym dniu Majka Jeżowska. Sala widowiskowa HDK-u była wypełniona do ostatniego miejsca. Jako gość Festiwalu wystąpiła także Orkiestra Koncertowa Wojska Polskiego z Warszawy, a także Andrzej Rosiewicz.
W niedzielę w kościele garnizonowym pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy Mszę św. dla uczestników Festiwalu odprawił delegat bp zamojsko-lubaczowskiego, rektor WSD diecezji zamojsko-lubaczowskiej dr Franciszek Nieckarz, który wygłosił homilię. Piękne śpiewy wykonywane w czasie Mszy św. przez zespoły i solistów oraz udział władz wojskowych z Warszawy, Krakowa, Hrubieszowa, jak i władz miasta, gminy i powiatu, dodawały szczególnego klimatu i splendoru.
O godz. 16 w HDK-u odbył się koncert galowy, w którym wziął udział bp diecezji zamojsko-lubaczowskiej Wacław Depo. Zwrócił się on do artystów, organizatorów, wykonawców oraz mieszkańców miasta Hrubieszowa ze specjalnym przesłaniem, wręczył też od siebie nagrodę dla wykonawcy piosenki religijnej. Następnie pani Alicja Saturska, przewodnicząca Rady Artystycznej, odczytała werdykt jury. I miejsce jako solistka zajęła Agnieszka Kasprzak z KG Lublin; II miejsce - Monika Maj z KG Zamość; III miejsce - Natalia Nejman z KG Lublin. W kategorii zespołów: I miejsce - zespół „Quatro” z KG Rzeszów; II miejsce - zespół „M.A.M” z KG Przasnysz; III miejsce - Amatorski Zespół Artystyczny „Czasza” z 6 brygady Desantowo-Szturmowej Kraków. Wyróżnienie specjalne otrzymał Zespół „Lechici” z Hrubieszowa.
Po odczytaniu werdyktu jury odbył się koncert laureatów, który poprowadziła spikerka TVP Lublin Anna Dąbrowska. Na zakończenie Festiwalu ks. płk Andrzej Puzonpodziękował wszystkim za udział i organizację festiwalu zapraszając do Hrubieszowa w przyszłym roku. „Proszę Was, żołnierze, w imię Boże - śpiewajcie!”.
Ks. Dolindo, autor słynnych słów: „Jezu, Ty się tym zajmij”
Z okazji rocznicy urodzin ks. Dolindo Ruotolo warto przypomnieć postać tego niezwykłego kapłana z Neapolu, którego biografia zyskuje dziś status bestsellera. Jak podkreśla jego najbliższa żyjąca krewna, urodził się on już jako święty. Zostawił nam wielkie orędzie o bliskości Chrystusa oraz potężnej sile zaufania, które najpełniej wyraża się w słowach: „Jezu, Ty się tym zajmij!”.
W obliczu współczesnego kryzysu wiary, laicyzacji i przenoszenia się wielu ludzi do wirtualnego świata, Pan Bóg – tak jak po każdym wielkim kryzysie w Kościele – budzi wybitne jednostki i świętych. Polacy, bardzo wrażliwi na duchowość św. Jana Pawła II, św. Faustyny czy św. Szarbela, z ogromnym entuzjazmem przyjęli również postać neapolitańskiego kapłana.
Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
Wydział Teologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego i Wyższe Seminarium Duchowne „Hosianum” w Olsztynie zainaugurowały nowy rok akademicki i formacyjny. Uroczystość odbyła się w czasie Mszy św. w kościele seminaryjnym św. Józefa, której przewodniczył abp Józef Górzyński, metropolita warmiński, a homilię wygłosił bp Jerzy Mazur, ordynariusz diecezji ełckiej.
Przed południem w kościele Wyższego Seminarium Duchownego „Hosianum” w Olsztynie zgromadzili się kapłani, społeczność akademicka i przede wszystkim studenci, w tym alumni seminariów z metropolii warmińskiej: z Olsztyna, Ełku, Elbląga i Pieniężna, by wspólnie powierzyć Panu Bogu nowy rok akademicki i formacyjny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
