Co roku wspólnoty Żywego Różańca z naszej diecezji pielgrzymują w październiku do Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej. O różańcowej pielgrzymce mówi się, że jest jedną z najpiękniejszych pielgrzymek do Rokitna. Tegorocznej przewodniczył bp Adam Dyczkowski.
Wspólnoty Żywego Różańca przybyły do Rokitna 1 października. W pielgrzymce uczestniczyli zarówno dorośli, jak i młodzież i dzieci. Pielgrzymi przywitali Matkę Bożą śpiewem Godzinek o Najświętszej Maryi Pannie. O godz. 10.00 wspólnota ze Świebodzina poprowadziła Różaniec na dróżkach różańcowych. W modlitwę włączały się wciąż napływające grupy pielgrzymów - przybyło ich do Rokitna ok. 6 tys. Różaniec zakończyła procesja ze sztandarami. Następnie zgromadzeni na placu wysłuchali wykładu formacyjnego pt. „Śluby Jasnogórskie - pomocą dla narodu polskiego”, który wygłosił kustosz sanktuarium ks. kan. Tadeusz Kondracki.
- Nie pamiętam już, ile razy tu byłam - śmieje się Krystyna Reslerowska, która do wspólnoty Żywego Różańca należy od 21 lat. - Lubię tę pielgrzymkę, chociaż z jednej strony jest dużo ludzi i to czasami trochę przeszkadza, bo chciałoby się wejść do pustego kościoła, uklęknąć i pomodlić się w takiej zupełnej ciszy - mówi p. Krystyna. - Ale z drugiej strony to takie piękne, kiedy widzi się tylu ludzi modlących się na różańcu - dodaje Maria Ciszak. - Człowiek przyjeżdża, żeby się pomodlić i „doładować”, i spotkać się z ludźmi, którzy czują tak samo - tłumaczy Maria Bidołach, która podobnie jak pozostałe dwie panie przyjechała do Rokitna z Zielonej Góry, z parafii pw. Matki Bożej Częstochowskiej.
O godz. 12.00 rozpoczęła się uroczysta Msza św. - Matko Rokitniańska, nasza największa po Bogu Pociecho, z głęboką pokorą i dziecięcą ufnością zbliżamy się do Ciebie i prosimy, byś nam wyjednała u swojego Syna miłosierdzie za nasze grzechy. Tak wiele razy pomagałaś ludziom smutnym, cierpiącym - tymi słowami witała Matkę Bożą reprezentantka stojących przed ołtarzem pielgrzymów. - Dzisiaj na Wzgórzu Rokitniańskim zgromadziła się wierna cząstka Kościoła. To są świadkowie cudów rokitniańskich. Lud, który tu się zgromadził, wzniósł serce przede wszystkim do Matki Bożej. A Matka Boża podała im różaniec i przez ten różaniec dźwiga ich do Pana Jezusa - powiedział ks. Tadeusz Kondracki.
Potwierdziły to słowa bp. Adama Dyczkowskiego: - Bardzo jest dla mnie cenne to Wasze czynne zaangażowanie w życie Kościoła.
Po Mszy św. pielgrzymi mieli czas na indywidualną modlitwę i zwiedzanie sanktuarium. Pielgrzymka zakończyła się nabożeństwem i odczytaniem Aktu Zawierzenia.
W 5. Niedzielę Wielkanocną, 3 maja 2026 roku, w 85. roku życia, 61. roku kapłaństwa i 39. roku biskupstwa, odszedł do Domu Ojca arcybiskup Józef Michalik, emerytowany arcybiskup archidiecezji przemyskiej obrządku łacińskiego. Był wieloletnim przyjacielem Tygodnika Katolickiego „Niedziela”.
W latach 1986–1993 był biskupem diecezjalnym zielonogórsko-gorzowski (do 1992 gorzowskim), a w latach 1993–2016 arcybiskupem metropolitą przemyskim. Pełnił też funkcję wiceprzewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (1999–2004), a następnie przez dwie kadencje przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (2004–2014) i był wiceprzewodniczącym Rady Konferencji Episkopatów Europy (2011–2014).
Czwarty dzień naszego pielgrzymowania pozwala nam zmienić nieco krajobraz naszej wędrówki. Dziś z pięknych, nizinnych terenów wyruszamy ku malowniczym wzgórzom Pogórza Przemyskiego. Nasz szlak prowadzi nas do miejsca, które od wieków nazywane jest „Jasną Górą Podkarpacia” – do Kalwarii Pacławskiej. To tutaj, na szczycie góry, w ciszy lasów i w rytmie dróżek kalwaryjskich, Maryja czeka na swoje dzieci w tajemnicy Matki Bożej Słuchającej.
Kalwaria Pacławska to miejsce szczególne, powierzone opiece synów św. Franciszka – Ojców Franciszkanów Konwentualnych. Centralnym punktem tego sanktuarium jest ołtarz łaskami słynącym obrazem Matki Bożej, który przybył tu z Kamieńca Podolskiego. Maryja na tym wizerunku ma odsłonięte ucho – to symbol Jej nieustannej gotowości, by słuchać naszych próśb, szeptów serca i cichych łez. Tutaj, na wzgórzu, Maryja nie tylko pociesza, ale przede wszystkim uczy nas trwania pod Krzyżem Jej Syna, co nadaje temu miejscu głęboki wymiar pasyjny. Historia tego miejsca wpisuje się od kilku wieków w niezwykły trud pielgrzymi, przybywających tu pątników.
Obraz Matki Bożej Niepokalanej z Dzieciątkiem w Przemyślu
Nasza jubileuszowa wędrówka sprowadza nas z kalwaryjskich wzgórz do serca Przemyśla, do barokowej świątyni Ojców Franciszkanów Konwentualnych. To tutaj, w centralnym punkcie wspaniałego ołtarza, spoczywa skarb tego miasta – cudowny obraz Matki Bożej Niepokalanej. Choć nazywamy Ją Niepokalaną, wizerunek ten ukazuje nam Maryję w najpiękniejszej z Jej ról: jako Matkę trzymającą na ramieniu Boskie Dziecię.
Gdy stajemy przed tym obrazem, nasze oczy spotykają się z łagodnym, a jednocześnie pełnym powagi wzrokiem Maryi. Jej twarz, namalowana z niezwykłą precyzją na lipowej desce, emanuje pokojem. Jezus, spoczywający na Jej lewym ramieniu, prawą rączkę wznosi w geście błogosławieństwa, jakby chciał pobłogosławić każdy trud naszej pielgrzymki. W drugiej dłoni Maryja dzierży berło – znak, że jest Królową, ale Królową bliską, która nie panuje, lecz służy i kocha.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
