Reklama

Biskup - znaczy ojciec

9 września Kościół zamojsko-lubaczowski przeżywał wspaniałą i niezwykle podniosłą uroczystość. Przy pięknej pogodzie, w wypełnionej po brzegi duchowieństwem i wiernymi zamojskiej katedrze dokonał się „cud narodzenia” - ks. prał. Wacław Depo przyjął święcenia biskupie z rąk metropolity przemyskiego abp. Józefa Michalika i objął rządy nad diecezją w miejsce ustępującego z urzędu bp. Jana Śrutwy.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Współkonsekratorami byli bp Zygmunt Zimowski z Radomia i bp Jan Śrutwa. Na uroczysty Ingres licznie przybyli zaproszeni goście z kraju i zagranicy. W tym święcie naszej diecezji uczestniczyło 36 arcybiskupów i biskupów z nuncjuszem apostolskim abp. Józefem Kowalczykiem na czele, duchowieństwo diecezji zamojsko-lubaczowskiej i radomskiej, przedstawiciele władz państwowych i samorządowych Lubelszczyzny, Radomia i Szydłowca, senaty wyższych uczelni, a także znajomi, przyjaciele i Rodzina Biskupa Wacława wraz jego Mamą, panią Leokadią. Homilię wygłosił abp Józef Michalik.
„Z bogactwa Serca Jezusowego jako jedynego i wiecznego Kapłana chcę czerpać siły, aby jako biskup, będąc w pełni synem Kościoła, stawać się ojcem dla współbraci kapłanów, niezależnie od wieku czy stanu zdrowia, dla osób życia konsekrowanego, zarówno kontemplacyjnego jak i czynnego apostolstwa. Pragnę stawać się ojcem dla braci kleryków, kapłanów jutra, jak również dla was wszystkich: dzieci, młodzieży, rodzin, wszystkich stanów, różnych ruchów kościelnych, zwłaszcza osób starszych i chorych, dla wszystkich braci i sióstr w wierze” - tak w swoim pierwszym oficjalnym przemówieniu w dniu święceń biskupich wyznał bp Wacław Depo, nowy Ordynariusz Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej. - „Za Sługą Bożym Janem Pawłem II chcę dzisiaj powtórzyć, że posługa pasterska otrzymana podczas święceń, która stawia mnie wobec was, wyraża się w byciu dla was, co nie stoi w sprzeczności, abym w różnych okolicznościach życia był zawsze z wami. Jest to prawda zarówno w kwestii mojego uświęcenia się razem z wami w Kościele Chrystusowym, jak również w kwestii stylu sprawowania posługi biskupiej wraz ze wszystkimi funkcjami, w jakich się przejawia, czy to nauczyciela i stróża wiary ewangelicznej, szafarza sakramentów świętych, jak również przewodnika wspólnoty powierzonych mi ludzi. Wówczas bowiem z Chrystusem i przez Chrystusa tworzyć będziemy pewnego rodzaju zbawczą sieć, uwalniającą od zła i prowadzącą do życia prawdziwego w Bogu”. Biskup Elekt przyznał, że w tych słowach można by zawrzeć jego program duszpasterski. Podkreślił, że jest to program prosty i odwieczny, gdyż sprawy Boże są najprostsze i najgłębsze. „Nie trzeba tworzyć nowych programów, ale za przykładem Jana Pawła II i Ojca Świętego Benedykta XVI trzeba z nową gorliwością i nową gotowością, z własnym imieniem, z własnymi rękoma wejść w ten odwieczny Boży program, Chrystusowy program i wypełnić go na miarę naszych czasów” - powiedział Biskup Wacław.
O ojcostwie w wymiarze posługi biskupiej mówił także w homilii abp Michalik. Wskazywał na to, że kapłańska misja jest budzeniem wiary i przekazywaniem życia nadprzyrodzonego i dlatego każdy kapłan staje się prawdziwym ojcem duchowym w Kościele. W sposób szczególny odnosi się to do biskupa, który w momencie święceń biskupich otrzymuje pełnię kapłaństwa Chrystusowego. „Ojcostwo domaga się dojrzałości w wierze i obyczajach, a także czujnej odpowiedzialności za wszystko, co się wśród powierzonej nam Bożej owczarni dzieje” - mówił Metropolita Przemyski.
Tego ojcostwa z radością oczekują wierni Kościoła zamojsko-lubaczowskiego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Umacnia wiarę

2026-01-20 14:16

Niedziela Ogólnopolska 4/2026, str. 20

[ TEMATY ]

Elementarz biblijny

Adobe Stock

Kościół to wspólnota: każdy wnosi w nią niepowtarzalną różnorodność darów i charyzmatów. Na tym tle zdarzają się jednak spory, o czym pisze już św. Paweł Apostoł w Drugim Liście do Koryntian. Nietrudno o brak jednomyślności... Problem jedności istnieje w Kościele od samego początku: „Ja jestem od Pawła, a ja od Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa”. Podobnie jest w szerszym kontekście: całą ludzkością od wieków targają spory i rozłamy.
CZYTAJ DALEJ

Wybór ludzi prostych odsłania sposób Boga, który buduje wspólnotę od dołu

2026-01-14 21:02

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Grażyna Kołek

Izajasz mówi do ziemi, która zaznała upokorzenia. Zabulon i Neftali leżały na północy. W VIII wieku przed Chr. te okolice pierwsze przyjęły cios Asyrii i doświadczyły przesiedleń. Prorok pamięta o „drodze nadmorskiej” i o „Zajordaniu”, o szlakach, którymi przechodzili obcy. W takich miejscach rodzi się zdanie o światłości. „Naród kroczący w ciemnościach” opisuje ludzi idących dalej, choć widzą mało. Ciemność w Biblii dotyka nocy, lęku i utraty sensu. Światłość (’ôr) jest znakiem obecności Pana. Ona wschodzi nad tymi, którzy „mieszkają w krainie mroków”, w przestrzeni naznaczonej śmiercią i przemocą. Izajasz mówi o świetle „wielkim”. Ono zmienia sposób widzenia. W tekście brzmi też obietnica pomnożenia narodu. To język życia, które wraca, gdy lud przestaje się kurczyć pod naciskiem. Radość zostaje nazwana „przed Tobą”, przed obliczem Boga. Prorok porównuje ją do radości żniwiarzy i do podziału zdobyczy. To obrazy ulgi po ucisku i oddechu po czasie ciężkiej pracy. Prorok opisuje rozbicie jarzma, kija na barkach i rózgi ciemięzcy. Przywołuje „dzień Midianu”, pamięć zwycięstwa Gedeona. To zwycięstwo przyszło bez siły wielkiej armii. Wskazuje na Boga, który potrafi przerwać spiralę strachu i oddać godność uciskanym. „Galilea pogan” brzmi jak przestrzeń (goyim), narodów. To miejsce mieszane, słabiej chronione, często lekceważone przez centrum. Izajasz widzi tam początek odnowy. Światło rozpala się właśnie na pograniczu. Proroctwo pokazuje Pana, który wchodzi w historię ran i czyni ją miejscem nowego początku. W tej obietnicy Pan sam staje się światłem drogi.
CZYTAJ DALEJ

Wyjątkowy koncert w gorzowskiej katedrze

2026-01-25 19:03

[ TEMATY ]

koncert

bp Wilhelm Pluta

diecezja zielonogórsko‑gorzowska

rocznica śmierci

Adam Woronowicz

Karolina Krasowska

Koncert "Aby wszyscy byli jedno" w gorzowskiej katedrze

Koncert Aby wszyscy byli jedno w gorzowskiej katedrze

W gorzowskiej katedrze 24 stycznia odbył się wyjątkowy koncert "Aby wszyscy byli jedno – pamięci sługi Bożego bp Wilhelma Pluty". W jego trakcie fragmenty listów pasterskich sługi Bożego odczytał znany aktor Adam Woronowicz.

W ramach diecezjalnych obchody 40. rocznicy śmierci sługi Bożego bp. Wilhelma Pluty 24 stycznia w katedrze w Gorzowie Wlkp. odbył się wyjątkowy koncert, w trakcie którego fragmenty jego listów pasterskich odczytał znany aktor teatralny i filmowy Adam Woronowicz – odtwórca m.in. roli bł. ks. Jerzego Popiełuszki w filmie „Popiełuszko. Wolność jest w nas".
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję