W dniach 26-30 lipca br. we Wrocławiu odbędzie się XII „Wesele Wesel” - ogólnopolskie spotkanie małżeństw, które organizowały wesela bezalkoholowe. Tym razem organizatorami tej imprezy jest Akademickie Stowarzyszenie Redemptor, działające przy parafii pw. Matki Bożej Pocieszenia przy ul. E. Wittiga.
Proszę, abyście przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa, co czasem może umniejszać jego wkład do wspólnego skarbca ludzkości, narodów chrześcijańskich, Chrystusowego Kościoła. Jan Paweł II, 23 X 1978 r.
Te słowa Ojca Świętego Jana Pawła II zainspirowały członków Ruchu Światło-Życie do podjęcia Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, zakładającej całkowitą i dobrowolną abstynencję. By wyjść z nałogu człowiek chory na chorobę alkoholową potrzebuje wsparcia innych. Właśnie to jest celem członków Krucjaty (KWC), którzy deklarują swoją abstynencję.
Szczególnym miejscem w Polsce propagującym ideę abstynencji jest Kamesznica k. Żywca, gdzie proboszczem jest ks. Władysław Zązel, góral z Dębna. Wydał on parafialny dekret o weselach bezalkoholowych, na mocy którego wszyscy decydujący się na wesele bezalkoholowe otrzymują pewne przywileje.
Działania ks. Władysława Zązla rozległy się echem po całej Polsce, wkrótce w całym kraju zaczęto organizować wesela bez alkoholu, a w 1995 r. postanowiono organizować ogólnopolskie spotkania małżeństw, które miały wesela bezalkoholowe. Ta ogólnopolska impreza nosi nazwę „Wesele Wesel”.
Podczas „Wesela Wesel” uczestnicy wymieniają się doświadczeniami życia bez alkoholu. Chcą pokazać innym, że abstynencja jest możliwa i nie należy do rzadkości, a w kraju o tradycjach wesel i zabaw suto zakrapianych można świetnie bawić się bez kropli alkoholu.
To także szczególny czas umocnienia więzi małżeńskich i rodzinnych, wypełniony modlitwą i nauczaniem, ale także wieloma atrakcjami, m.in. wielkim balem weselnym.
Uczestnicy „Wesela Wesel” mówią jasno, że życie bez alkoholu pogłębia religijność, pomaga w wychowaniu młodzieży i w pielęgnowaniu wartości sakramentu małżeństwa, miłości małżeńskiej, zasad moralnych.
Szczegółowy program wrocławskiego spotkania: www.weselewesel2006.republika.pl
W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.
Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
Abp Adrian Galbas ustanowił nowego wizytatora nauczania religii oraz koordynatora ds. katechezy osób ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi. Metropolita warszawski wręczył dekrety podczas spotkania opłatkowego dla katechetów.
Ks. Grzegorz Czernek, wikariusz parafii św. Franciszka z Asyżu w Izabelinie, został mianowany wizytatorem nauczania religii w rejonie centralnym w Kurii Metropolitalnej Warszawskiej.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.