14 czerwca na terenie byłego nazistowskiego obozu KL Auschwitz odbyło się ekumeniczne nabożeństwo modlitewne w 66. rocznicę deportacji pierwszego transportu polskich więźniów politycznych do obozu.
Nabożeństwu sprawowanemu nieopodal bloku śmierci przewodniczył bp Tadeusz Rakoczy. Wraz z nim w modlitwie o pokój na świecie wzięli udział przedstawiciele Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, Polskokatolickiego, Adwentystów Dnia Siódmego oraz mnisi z buddyjskiej szkoły Agon Shu. Modlitwę poszczególnych duchownych kończyło zapalenie zniczy, które harcerze składali przed ścianą śmierci.
Podczas nabożeństwa młodzież zaapelowała do przywódców państw i religii o świat wolny od wojen, przemocy i terroryzmu, zbudowany na fundamencie cywilizacji miłości. Dokonano również poświęcenia kamieni węgielnych pod budowę Oświęcimskiego Kopca Pamięci i Pojednania, którego projektantem i pomysłodawcą jest znany artysta, były więzień Józef Szajna. Na zakończenie duchowni wypuścili białe gołębie - symbol pokoju.
Do KL Auschwitz hitlerowcy deportowali ok. 140-150 tys. Polaków. Ok. 70-75 tys. zginęło w tym obozie, a wielu kolejnych po przeniesieniu do innych obozów. Spośród więźniów z pierwszego transportu wojnę przeżyło tylko 23. W pierwszym transporcie z Tarnowa 14 września 1940 r. do KL Auschwitz trafiło 728 polskich więźniów politycznych. Oznaczono ich numerami od 31 do 758.
Bp Tadeusz Rakoczy: Z głębokości, z terenu tego obozu wołamy do Ciebie Panie życia i pokoju. Patrz więc w nasze serca i słuchaj niewymownego błagania Twojego Ducha Świętego, który modli się dziś w nas i wyraża to wszystko, co my czujemy i czego w pełni nie jesteśmy w stanie pojąć. Tu ludzka cywilizacja bez Ciebie przeglądnęła się w zwierciadle śmierci. Gromadzimy się tu z wielu narodów pokoleń i języków, przedstawiciele różnych religii i wyznań, by oddać hołd zmarłym, by pogrążyć się w medytacji, by się modlić i czynić nasze życie i świat lepszym.
Dziękujemy za cierpliwe oczekiwanie na nasze głosy, za słowa wsparcia i modlitwę. Wszystkie sprawy powierzamy Panu Bogu, ufając, że z każdej sytuacji potrafi On wyprowadzić dobro - czytamy na stronie internetowej Fundacji Teobańkologia.
Wyrażam skruchę, szczery żal i biorę pełną odpowiedzialność za błędne rozwiązania
duszpasterskie, praktyki modlitewne i porady, które 7-8 lat temu prowadziłem wobec Pani
Anny (imię zmienione, użyte w artykule). Chcę podkreślić swoje szczere intencje niesienia
pomocy oraz to, że modlitwa opisana w artykule odbywała się przez telefon w styczniu 2019
roku i nie zawierała żadnych zachęt do popełnienia jakiegokolwiek grzechu. Od tego czasu
moja wiedza, doświadczenie oraz procedury bezpieczeństwa w kontaktach duszpasterskich
uległy całkowitej zmianie.
„Jezus uczy nas, że prawdziwą sprawiedliwością jest miłość i że w każdym przykazaniu Prawa winniśmy dostrzegać wymóg miłości” - powiedział Ojciec Święty w rozważaniu przed niedzielną modlitwą „Anioł Pański”
Papież podkreślił, że w czytanym dziś fragmencie Kazania na Górze Jezus ukazuje prawdziwe znaczenie przykazań Prawa Mojżeszowego: nie służą one zaspokojeniu zewnętrznej potrzeby religijnej, żeby poczuć się w porządku wobec Boga, ale temu, żeby wprowadzić nas w relację miłości z Bogiem i z braćmi. Zwrócił uwagę, że Jezus analizuje niektóre przepisy Prawa odnoszące się do konkretnych przypadków życia i posługuje się językową formułą - antytezami - właśnie po to, żeby pokazać różnicę między formalną sprawiedliwością religijną a sprawiedliwością królestwa Bożego. Chrystus uczy, że potrzeba „sprawiedliwości większej” - takiej, która sięga serca: nie tylko nie zabijać, ale szanować; nie tylko formalnie być wiernym, lecz kochać z troską i odpowiedzialnością.
Filmu o Orzechu nie da się po prostu „obejrzeć”. On się człowiekowi przydarza – jak rozmowa, w którą wchodzi się niechcący, a wychodzi z niej z poczuciem, że ktoś właśnie pociął nasze życie na głębsze warstwy i uparcie domaga się prawdy.
Największym komplementem, jaki ks. Stanisław Orzechowski, słynny duszpasterz akademicki z Wrocławia, wystawił twórcom filmu „Orzech. Zawsze chciałem być z ludźmi”, było zdanie: „Dobrze, że nie zrobiliście laurki.” Nie chciał pomników za życia, nie znosił stawiania go na piedestale – nawet krasnal „Orzech” musiał mieć odsłonięte, „pięknie wypiętrzone czoło”, a nie czapkę na oczach. Wolał, by przypominano go raczej jako tego, który potrafił huknąć z ambony, niż jako grzeczny portret w pozłacanej ramie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
