W Poranek Wielkanocny zasmucona Maria Magdalena pytała: - Gdzie jest mój Pan? Zobaczyła Go choć nie mogła Go jeszcze dotknąć. - Gdzie jest mój Pan? - brzmiało to pytanie pełne tajemniczej nadziei i jak echo odbijało się o skałę grobowca położonego w jerozolimskim ogrodzie. Słyszeli je również dwaj uczniowie, Piotr i Jan, biegnący w kierunku pustego, jak się okazało, grobu. Większość z nas nie widziała ani otwartego nieba, jak oni widzieli na Górze Przemienia, ani nie spotkaliśmy Jezusa w jego ludzkim ciele.
Dlaczego więc wierzymy?
Ponieważ doświadczamy obecności Jezusa.
W zwykły, codzienny, ludzki sposób.
Dlaczego wierzymy?
Bo tak powiedział Pan:
To jest Moje Ciało.
To jest Moja Krew.
Kto powie nam teraz, gdzie jest Pan?
Zmartwychwstał, mówią kwiaty.
Żyje, szepcze górski strumień.
Jest w cichym powiewie wiosennego wiatru.
Rozpal więc ogniem Miłości swoje serce.
Zachwyć się urodą mrugających gwiazd.
Prześwietl mroki budzących się miast.
I spójrz w twarze ludzi w paschalny czas.
Zanuć z nimi pieśń: Pan Zmartwychwstan jest.

Najpiękniejsze życzenia wielkanocne dla zespołu redakcyjnego w Częstochowie, na czele z ks. inf. Ireneuszem Skubisiem, dla wszystkich czytelników Niedzieli od zespołu redakcyjnego edycji Niedzieli w Chicago.
Niech Zmartwychwstały Pan, udzieli obfitego błogosławieństwa w dziele nowej ewangelizacji oraz dodaje sił w głoszeniu Ewangelii coraz to nowych pokoleniom uczniów Pańskich.