Tydzień temu, świętując Dzień Modlitw w intencji osób konsekrowanych, zaprezentowaliśmy naszym Czytelnikom panoramę zgromadzeń żeńskich, pracujących w granicach diecezji sandomierskiej. Jednakże to nie tylko kobiety stanowią świat poświęcających swoje życie Panu Bogu - obok nich stają mężczyźni, odpowiadający praktyką rad ewangelicznych - czystości, ubóstwa i posłuszeństwa - na Chrystusowe wezwanie do pójścia za Nim. Modliliśmy się 2 lutego w intencjach wszystkich tych, którzy zechcieli stać się, jak Chrystus, czystymi, posusznymi, ubogimi ze względu na Królestwo Niebieskie.
Specyfika konsekrowanych mężczyzn jest nieco odmienna od tej, którą podejmują kobiety. Najczęściej konsekrowane życie męskie wiąże się z funkcjami płynącymi z przyjmowanego sakramentu kapłaństwa. Obok księży diecezjalnych spotkać można, w różnych częściach diecezji, zakonników, do których nieco inaczej niż do księdza, ludzie zwracają się ojcze. Są tak samo w konfesjonale i przy ołtarzu, katechizują i prowadzą parafie. Częściej może, niż księża diecezjalni, wyjeżdżają na misje i, odmiennie od księży, żyją we wspólnocie zakonnej. Czasami odróżnia ich strój zakonny: biały habit dominikanina, czy brązowy kapucynów i bernardynów - synów duchowych św. Franciszka z Asyżu. Mają sutanny przepasane sznurem lub pasem, a niektórzy na czarnym habicie, tak bardzo podobnym do sutanny, noszą krzyż.
Gdy w tych dniach mówi się o osobach konsekrowanych, przypomina się słowo „konsekracja” związane z Mszą św. Taka osoba nie tylko poświęca swoje życie Panu Bogu, ale dokonuje się w niej, mocą Bożej Miłości, „przemiana” - „konsekracja”: jak chleb i wino w czasie Eucharystii. Szkoda, że taki dzień modlitw, którym dziękujemy wszystkim osobom konsekrowanym za dar ich obecności w naszym życiu, jest tylko raz w roku - przecież na co dzień doświadczamy ich życzliwości, dobroci, modlitwy. Wybrali taką drogę do uświęcania siebie, niech więc Pan Bóg czyni ją zawsze pełną swojej obecności i błogosławieństwa. Tydzień temu Siostrom, a dzisiaj Braciom, Ojcom, Księżom zakonnym chcemy wypowiedzieć modlitwą naszą wdzięczność: Bóg Wam zapłać!
W drugiej konferencji rekolekcji wielkopostnych ks. Marek Dziewiecki zaprasza do głębszego odkrycia, w jaki sposób Bóg kocha każdego z nas. To refleksja nad miłością, która jest „za nic”, na zawsze i zawsze mądra. Autor pokazuje, że nie wystarczy wiedzieć, iż Bóg kocha — warto odkryć konkretny sposób tej miłości, by umieć ją przyjąć i naśladować.
W świetle Ewangelii usłyszymy, jak Jezus inaczej odnosił się do szlachetnych, błądzących, krzywdzicieli i tych, którzy kochali najbardziej. To konferencja, która pomaga uporządkować myślenie o miłości — wobec siebie i innych.
Były proboszcz parafii św. Maksymiliana w Ciścu, budowniczy „kościoła jednej doby”, 84-letni ks. Władysław Nowobilski, rodem z Białki Tatrzańskiej, oraz liczne grono górali w strojach regionalnych wzięli udział w 41. Otwartych Zawodach Narciarskich o Puchar Przechodni Związku Podhalan. Wydarzenie odbyło się 22 lutego 2026 r. na stoku „Na Zadziale” w Nowym Targu. Zanim rozpoczęto sportową rywalizację, uczestnicy zgromadzili się na polowej Mszy św., której przewodniczył ks. Nowobilski.
Kapłan był także jednym z zawodników. Podkreślał wdzięczność Bogu za możliwość ponownego startu na nartach, mimo wieku. Silną grupę stanowili górale z Nowego Targu. Wystartowali m.in. Andrzej Rajski i Danuta Rajska-Hajnos, którzy z humorem komentowali swoje szanse w poszczególnych kategoriach wiekowych. Z kolei emerytowany kapitan PLL LOT Józef Wójtowicz żartował, że zamienił stery boeinga na narciarskie kijki. Wsparcie dla zawodników zapewniała grupa kibiców z góralskimi dzwonkami. Uczestnicy mogli skosztować regionalnych potraw, m.in. moskoli oraz chleba ze smalcem.
Wielki Post jest wielkim czasem na czyny, konkretne czyny płynące z wiary, czyny, które umacniają moją wiarę osobistą i zarazem zapraszają do jej przyjęcia tych, co wiary nie posiadają, którzy od niej odeszli, którzy z nią walczą lub się z niej naśmiewają.
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli. A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
