Trochę historii

Rok 1992 przynosi istotne zmiany w strukturze diecezjalnej Kościoła w Polsce. W tym roku Papież Jan Paweł II eryguje nowe diecezje. Diecezja sosnowiecka wraz z diecezją radomską i diecezją częstochowską zostają ustanowione Częstochowską Prowincją Kościelną, czyli metropolią. Diecezja częstochowska w nowych granicach jest podniesiona do godności archidiecezji, a jej biskup ordynariusz otrzymuje tytuł arcybiskupa metropolity. Patronką nowej metropolii zostaje Najświętsza Maryja Panna Częstochowska. Pragnienie szerzenia pobożności maryjnej przyświeca abp. Stanisławowi Nowakowi, gdy najpierw ks. Henrykowi Rabendzie, a następnie ks. Krzysztofowi Jacniackiemu zleca zadanie posługi duszpasterskiej na Osiedlu B dzielnicy Północ. Do tej chwili osiedle było podzielone między parafie: św. Wojciecha, św. Maksymiliana Marii Kolbego i św. Jana Kantego. W lipcu 1995 r. zostaje postawiona tymczasowa kaplica, a 31 lipca abp Stanisław Nowak eryguje nową parafię. Jej patronką jest Najświętsza Maryja Panna Częstochowska. Od 7 sierpnia 1995 r. na miejscu oznaczonym jako ul. Michałowskiego 28 a gromadzą się wierni, tworzący nową wspólnotę.

Misje Parafialne

„W świetle Ewangelii - ja, ty, my - jesteśmy tutaj, bo zostaliśmy przez Chrystusa zaproszeni - mówił podczas misji Ksiądz Prałat. Nie jesteś tu tylko dlatego, że chcesz, ale dlatego, że Jezus zaprasza cię do przyjaźni, do bliskości. To On wychodzi z inicjatywą”. W dalszej części katechezy ks. prał. M. Duda wyjaśniał, co to znaczy być chrześcijaninem w dzisiejszym świecie, poddanym procesowi sekularyzacji i laicyzacji. Jak podkreślił Ksiądz Rekolekcjonista jesteśmy tymi, którzy słuchają Słowa Bożego, przyjmują je, odpowiadają na nie w swym osobistym życiu i wydają owoce.
W ostatnim dniu misji Droga Krzyżowa ulicami osiedla stała się manifestacją wiary. Rozważając mękę Chrystusa nie zapomniano o człowieku, modlono się za tych, którzy najbardziej potrzebują Bożego miłosierdzia oraz dziękowano za tych, którzy najmocniej kochają. Podczas nabożeństwa krzyż ważący kilkanaście kilogramów dźwigały osoby reprezentujące stany parafii: kapłani, starsi, dzieci i młodzież, katecheci oraz przedstawiciele różnych wspólnot apostolskich i modlitewnych. Na zakończenie uczestnicy misji usłyszeli jeszcze raz o odpowiedzialności wspólnoty wiernych parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Częstochowie za wiarę i miłość do Eucharystii, za komunię z Bogiem i miłość do bliźniego. Rekolekcjonista dokonał poświęcenia Krzyża Misyjnego, który został ustawiony przy wejściu do kościoła.

Poświęcenie kościoła

10 grudnia br. licznie zgromadzeni parafianie, przygotowani przez misje, uczestniczyli w uroczystości poświęcenia kościoła. Rozpoczynając Liturgię abp Stanisław Nowak powiedział: „Świątynia jest dziełem Bożym budowanym wysiłkiem pracy rąk i serc ludzkich. Jest wyrazem chwały Boga, Jego wywyższenia i wielkiej miłości. Wzruszające jest to, że tak wiele osób oprócz pracy fizycznej w budowę tego kościoła inwestowało również modlitwę i dobre uczynki. Wielu z tych, którzy uczestniczyli w budowie odeszło już do Pana, ale pamięć o nich i wdzięczność za ich trud pozostaną w sercach żyjących”. Ksiądz Arcybiskup podkreślił, że świątynia ta jest jedynym w Częstochowie kościołem noszącym wezwanie Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej. Przypomniał, że Bazylika Jasnogórska nosi wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, a Kaplica Cudownego Obrazu - Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Następnie Metropolita Częstochowski dokonał poświęcenia ścian świątyni. W homilii Metropolita Częstochowski mówił o dniu pobłogosławienia tej świątyni jako o dniu szczęśliwym, przywołując temat radości płynącej z zaślubienia Kościoła Chrystusowi. „Powstanie nowej świątyni świadczy o wierze ludzi, którzy ją budowali. Stanowi znak tego, że Polska jest krajem ludzi wierzących - mówił Ksiądz Arcybiskup. - Człowiekowi niepotrzebny jest Bóg deistów - oddalony, abstrakcyjny, zarządzający światem z dystansu. Wierzymy w Boga, który wcielił się w ludzkie ciało i stał się człowiekiem. Jest więc Bogiem obecnym pośród nas, bliskim człowiekowi. Bóg jest z nami, a wyrazem tej szczególnej bliskości są świątynie. Do kościoła można przyjść, otworzyć serce przed Bogiem, powiedzieć Mu o swoich smutkach i radościach. Aby mogło dojść do przyjaźni Boga z człowiekiem potrzebne jest miejsce, w którym głosi się Słowo Pańskie. Potrzebne są ołtarze, z których Bóg udziela się ludziom. Potrzebne są więc kościoły - takie jak wasz” - zakończył Ksiądz Arcybiskup.