Reklama

Święcenia prezbiteratu

Nieść pokój światu

28 maja w archikatedrze lubelskiej odbyła się uroczysta Msza św., podczas której - w obecności ok. 200 kapłanów - abp Józef Życiński udzielił sakramentu kapłaństwa 24 diakonom. Uroczystość święceń kapłańskich uświetnił występ chóru seminaryjnego pod kierownictwem ks. Stanisława Dumy.

Niedziela lubelska 25/2005

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Do ostatniej soboty maja wszyscy kandydaci spełniali swoje obowiązki i funkcje jako diakoni, posługując w różnych formach życia parafialnego. Od dnia święceń zostali włączeni do prezbiteratu, przyjmując na siebie obowiązek posłuszeństwa w wypełnianiu misji, powierzonej im przez ordynariusza w momencie otrzymania nominacji na podjęcie obowiązków duszpasterskich jako prezbiter konkretnej wspólnoty parafialnej. Obrzęd święceń kapłańskich rozpoczął się po uroczystym przedstawieniu Księdzu Arcybiskupowi - wobec zebranego ludu - kandydatów do stanu prezbiteratu. Każdy wezwany, imiennie stając przed Księdzem Arcybiskupem, odpowiadał głośno: „Jestem”. Po prezentacji wygłoszona została homilia. Metropolita Lubelski zwrócił uwagę na jednoznaczność podjętego wyboru. Droga, którą podejmują nowo wyświęceni prezbiterzy, nie ma w sobie nic z „krzykliwości współczesnego świata”, bowiem „to, co krzykliwe i puste, łatwo zauważyć”. Wyświęceni prezbiterzy powinni „pozwolić się poprowadzić Chrystusowi do tej wielkiej przygody, gdzie tajemnica Wieczernika odrywa od współczesnego świata krzyku” - mówił Ksiądz Arcybiskup. Wskazując na nowe zadania prezbiterów, Metropolita Lubelski ukazywał konieczność wejścia w ścisłą i głęboką zażyłość z Bogiem, by „zanurzając się w Bogu, nieść pokój rozkrzyczanemu światu”. Dalszy obrzęd święceń zawierał modlitwę słowami Litanii do Wszystkich Świętych, w czasie której kandydaci modlili się, leżąc krzyżem na posadzce archikatedry. Postawa ta wyraża najwyższy stopień uniżenia i uznania swej niegodności wobec daru, jakim Bóg zamierzył obdarzyć kandydatów oraz zupełne ich poddanie się woli Boga. Następnie udzielający święceń Ksiądz Arcybiskup nakładał ręce na głowę wyświęcanych, co symbolizuje przekazanie Ducha Świętego oraz autentyczne wybranie do stanu kapłańskiego. Potem wyświęcani składali przysięgę posłuszeństwa, co symbolizuje włożenie złożonych dłoni kandydata w dłonie udzielającego święceń. Przekazanie pocałunku pokoju symbolizuje autentyczne włączenie we wspólnotę kapłańską danej diecezji i całego Kościoła.

Święcenia otrzymali:
ks. Tomasz Atras z parafii św. Mateusza Apostoła w Chłaniowie
ks. Paweł Bartoszewski z parafii św. Andrzeja Boboli w Lublinie
ks. Zbigniew Cąkała z parafii Wniebowzięcia NMP w Michowie
ks. Szymon Czuwara z parafii Ducha Świętego w Chełmie
ks. Marcin Flasiński z parafii Wniebowzięcia NMP w Opolu Lubelskim
ks. Piotr Iwaniszczuk z parafii Świętych Ap. Piotra i Pawła w Świerżach
ks. Paweł Jędrzejewski z parafii św. Jana Chrzciciela w Nałęczowie
ks. Tomasz Kałdonek z parafii Najświętszego Serca Jezusa w Kraczewicach
ks. Emil Kancir z parafii św. Leonarda w Tyszowcach
ks. Robert Karczmarek z parafii Matki Bożej Pocieszenia w Krasnymstawie
ks. Tomasz Malesza z parafii Świętych Ap. Piotra i Pawła w Kaniem
ks. Paweł Matusik z parafii św. Jacka w Legnicy
ks. Adam Musiel z parafii św. Wawrzyńca w Żółkiewce
ks. Rafał Pastwa z parafii Bożego Ciała w Józefowie nad Wisłą
ks. Marcin Pidek z parafii św. Antoniego w Lublinie
ks. Wojciech Rebeta z parafii Nawrócenia św. Pawła w Lublinie
ks. Wojciech Stasiewicz z parafii Świętej Rodziny w Lublinie
ks. Mikołaj Ścibior z parafii Świętej Rodziny w Puławach
ks. Tomasz Ślusarczyk z parafii św. Małgorzaty w Olchowcu
ks. Przemysław Świderczuk z parafii Świętych Ap. Piotra i Pawła w Kaniem
ks. Marcin Wójtowicz z parafii Wniebowzięcia NMP w Kraśniku
ks. Marcin Wyszyński z parafii Nawrócenia św. Pawła w Bełżycach
ks. Krzysztof Wilczyński z parafii św. Anny w Lubartowie
ks. Bartłomiej Zwoliński z parafii św. Anny w Kijanach

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jezus nie wzywa do udźwignięcia życia samotnie. Zaprasza do wspólnego niesienia jarzma

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Proroctwo Zachariasza powstaje po wygnaniu. Świątynia została odbudowana. Króla z domu Dawida nadal brak. W tej sytuacji prorok wzywa Córę Syjonu do radości. Miasto zostaje ujęte jak osoba. Może oczekiwać. Może przyjąć swego króla. Zapowiedziany władca jest sprawiedliwy. Jest też niosącym zbawienie albo przez Boga ocalonym. Hebrajski zapis dopuszcza oba odcienie. W obu przypadkach źródło zwycięstwa tkwi w Panu. Król jedzie na ośle. To znak ważny. Władca nie przychodzi na koniu wojennym. Nie korzysta z języka imperium. Zjawia się blisko ludu. Pokój jest wpisany już w sam sposób jego przyjścia. Kolejny werset rozwija tę wizję. Znikną rydwany z Efraima oraz konie z Jerozolimy. Łuk wojenny zostanie złamany. Dawne pęknięcie między północą i południem ma zostać uleczone. Król ogłosi pokój narodom. Panowanie „od morza do morza” sięga szeroko. Przywołuje pamięć psalmów królewskich oraz nadzieję na ład obejmujący ziemię. Ewangelie odczytają ten tekst w świetle wjazdu Jezusa do Jerozolimy. Mesjasz przychodzi w pokorze, sprawiedliwości oraz pokoju. Dobra nowina tej perykopy jest wielka. Bóg daje ludowi króla, który nie buduje swego panowania na przemocy. Przywraca pokój właśnie przez łagodność.
CZYTAJ DALEJ

Papież na „Anioł Pański”: naśladowanie Chrystusa jest szkołą wolności

2026-07-05 12:21

[ TEMATY ]

Anioł Pański

Vatican Media

Naśladowanie Chrystusa nie jest zadręczającą ascezą, lecz szkołą wolności. Mówił o tym Leon XIV w rozważaniu przed modlitwą „Anioł Pański” na Placu św. Piotra w Watykanie.

Ewangelia dzisiejszej liturgii (Mt 11, 25-30) zaprasza nas, byśmy włączyli się w uwielbienie, które Jezus zanosi do Ojca, „Pana nieba i ziemi” (w. 25). Syn Boży, który stał się człowiekiem, objawia swoją miłość, włączając w to dziękczynienie całe stworzenie.
CZYTAJ DALEJ

Dom Życia i Okno Życia potrzebują pomocy! Woda zalewa budynek. Siostry proszą o pomoc

2026-07-04 18:41

[ TEMATY ]

apel o pomoc

Archiwum Siostr

Dom, który od lat daje schronienie, miłość i bezpieczeństwo najmniejszym oraz najbardziej bezbronnym, dziś sam potrzebuje ratunku. Siostry Służebniczki Starowiejskie z Częstochowy zwróciły się z dramatycznym apelem o pomoc w remoncie dachu, który po prostu zaczął przeciekać.

Większość częstochowian doskonale zna ten adres i dzieła, które tam powstają. Przy ul. Kazimierza 1 w Częstochowie bije serce ogromnego dobra. To właśnie tutaj Siostry Służebniczki NMP Niepokalanie Poczętej (starowiejskie) prowadzą Interwencyjny Ośrodek Preadopcyjny „Dom Życia” im. Leonii Marii Jabłoneckiej, a w budynku znajduje się także częstochowskie Okno Życia. To miejsce, w którym ratuje się noworodki i niemowlęta porzucone lub z różnych przyczyn pozbawione opieki rodzicielskiej, otaczając je profesjonalną i pełną miłości opieką do czasu uregulowania ich sytuacji prawnej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję