„Konieczność konsekwentnego kierowania naszej uwagi w stronę Eucharystii łatwiej zrozumieć, widząc jak wielu naszych bliskich przeżywa życiowe rozczarowanie i zagubienie. Aby umocnić uczniów przed odejściem do Ojca, (...) Jezus podkreślał w Wieczerniku, iż mocą Kościoła jest Eucharystia i że On sam - ukryty pod postaciami chleba - pozwala zwyciężyć zło, odbudować nadzieję, przynieść pałanie serca, które wyzwala z lęków” - napisał w liście pasterskim pt. Eucharystia źródłem nadziei i świętości abp Józef Życiński.
List, skierowany do wiernych naszej archidiecezji z racji rozpoczęcia Roku Eucharystii, stał się impulsem do żarliwej modlitwy i częstej adoracji Najświętszego Sakramentu. W roku peregrynacji Jasnogórskiego Obrazu Nawiedzenia i jubileuszu 200-lecia diecezji lubelskiej, codziennie w kolejnych parafiach odbywa się całodobowa adoracja Najświętszego Sakramentu. W wielu wspólnotach parafialnych, rektoralnych i akademickich już od dawna trwa wieczysta adoracja Najświętszego Sakramentu (np. archikatedra, kościoły rektoralne przy Krakowskim Przedmieściu w Lublinie - Świętego Ducha i ojców kapucynów, Kościół Akademicki KUL); w niektórych - jak w parafii Świętej Rodziny na lubelskich Czubach - wieczysta adoracja stała się owocem nawiedzenia parafii przez Jasnogórską Panią.
W „papieskiej” parafii uroczyste rozpoczęcie wieczystej adoracji z udziałem abp. Józefa Życińskiego zaplanowano na niedzielę 3 kwietnia. Dla lubelskiej wspólnoty Świętej Rodziny był to dzień szczególny. Po śmierci Jana Pawła II serca wiernych z parafii, gdzie 18 lat temu celebrował Mszę św. Ojciec Święty, wypełniał żal i smutek. Wielu z tych, którzy przybyli do świątyni, by wziąć udział w rozpoczęciu wieczystej adoracji, pamiętało milionową rzeszę, zasłuchaną w słowa Białego Pasterza. Teraz, zatrwożeni, polecali duszę Jana Pawła II i swój ból miłosierdziu Bożemu, a Jezus, obecny w Najświętszym Sakramencie, wlewał nadzieję w serca i pomnażał wiarę. W tej scenerii szczególnie brzmiały słowa proboszcza ks. kan. Ryszarda Juraka: „18 lat temu Papież spotkał się tutaj z milionową rzeszą i swoją obecnością uświęcił to miejsce, a jednocześnie na naszą wspólnotę nałożył niecodzienną odpowiedzialność. Często nazywają nas »parafią papieską«, ale nie wystarczy się tym chlubić, trzeba iść tą drogą, którą wskazał nam Ojciec Święty. Ostatnio zwrócił naszą uwagę na Eucharystię, która jest centrum uwagi chrześcijańskiego życia religijnego każdej wspólnoty i formacji. Cieszymy się, że Ksiądz Arcybiskup inauguruje to nasze wydarzenie i dzieło, jakim jest wieczysta adoracja Najświętszego Sakramentu; kiedy podejmujemy trud i odpowiedzialność, że Jezus w Najświętszym Sakramencie nie będzie sam”.
Przed nami uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, której celem jest publiczne wyznanie wiary w obecność Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, oddanie Mu należnej czci i uwielbienia, podziękowanie za łaski płynące przez ten Sakrament, a wreszcie przebłaganie Go za zniewagi. To również wielkie święto tych, którzy na co dzień oddają cześć Jezusowi w Najświętszym Sakramencie.