Dom św. Józefa należy do głównych ośrodków Caritasu, w którym
Kościół organizuje i finansuje kolonie dla dzieci z terenu naszej
diecezji. W tym roku w Zagórzu Śl. na pięciu turnusach odpoczywało
669 dzieci oraz 57 wychowawców. Jest to największa kolonia w tym
rejonie. W wyniku przemian w naszym kraju wielu rodzin nie stać na
wysłanie dzieci na kolonie. Coraz mniej instytucji podejmuje się
organizacji wypoczynku wakacyjnego dla dzieci. Powstała ogromna luka
w tej dziedzinie. Caritas naszej diecezji uzupełnia tę lukę, chociaż
potrzeby są dużo większe i przerastają możliwości organizacji kościelnej.
Dzięki bezinteresownej pomocy wielu osób pieniądze można wykorzystać
bardzo ekonomicznie i zabezpieczyć wypoczynek dla większej ilości
dzieci. Pragnę podziękować wszystkim nauczycielom, wychowawcom i
pielęgniarkom, którzy poświęcają swój urlop i bezpłatnie podejmują
trud opieki nad dziećmi. Często sami dzielą się swoimi pieniędzmi
z najuboższymi, organizują również fundusze przed przyjazdem na kolonie,
aby dzieci mogły skorzystać z wycieczek. Dzięki ich zaangażowaniu
i sercu możliwe jest wakacyjne dzieło Caritas. W ten sposób wszyscy
uczymy się zauważać potrzeby innych i na nie odpowiedzieć. Dziękuję
także księżom, którzy osobiście włączyli się w prowadzenie kolonii:
ks. Ryszardowi Dąbrowskiemu, ks. Krzysztofowi Bojko, ks. Andrzejowi
Gidzińskiemu, ks. Robertowi Kocjan oraz klerykom Wyższego Seminarium
Duchownego w Legnicy. Niektóre parafie wspomogły Dom św. Józefa ofiarą
pieniężną oraz darami (np. pościel, materace, kołdry, poduszki, koce
z parafii św. Piotra i Pawła z Wałbrzycha, z Karpacza, par. Brennik,
par. Ocice, par. Bolesławiec - Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa,
par. Maksymiliana Marii Kolbego z Lubina).
Ogłoszenie przez Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X zamiaru wyświęcenia biskupów 1 lipca 2026 r., dokładnie 38 lat po tym, jak udzielenie sakry doprowadziło do ekskomuniki abpa Marcela Lefebvre’a i wyświęconych przez niego biskupów, może paradoksalnie stworzyć możliwość ponownego otwarcia dialogu z Rzymem. Podczas spotkania w Watykanie prefekt Dykasterii Nauki Wiary zasugerował możliwość rozmów na temat recepcji Soboru Watykańskiego II, pod warunkiem zawieszenia planowanych święceń.
Napięcie między Stolicą Apostolską a Bractwem Kapłańskim Świętego Piusa X osiąga nowy punkt krytyczny. 12 lutego 2026 r. Dykasteria Nauki Wiary upubliczniła relację ze spotkania między jej prefektem, kard. Víctorem Manuelem Fernándezem, a przełożonym generalnym Bractwa, włoskim księdzem Davide Pagliaranim. Spotkanie, określone jako „serdeczne i szczere”, odbyło się w delikatnym kontekście: wspólnota, założona w 1970 r. przez abpa Lefebvre’a ogłosiła zamiar udzielenia nowych święceń biskupich bez mandatu papieskiego, co groziłoby automatyczną ekskomuniką i odnowieniem widma schizmy, podobnie jak w 1988 r.
Porozumienie Sikorski-Majski z 1941 roku między Związkiem Sowieckim a Polską doprowadziło do uwolnienia dziesiątek tysięcy polskich jeńców wojennych przetrzymywanych w sowieckich obozach. Wśród nich znalazły się tysiące wysiedlonych dzieci, z których wiele było sierotami. Dzięki jednemu człowiekowi z niewielkiego księstwa w Indiach ich przyszłość została zabezpieczona. Wydarzenie to przypomniał Patrick J. Passmore na portalu EWTN News.
Cytowany przez EWTN News, ks. Piotr Wiśniowski, kapelan EWTN Polska, tłumaczy: „Dobry Maharadża, Jam Sahib Digvijaysinhji, zapisał się w historii dzięki niezwykłemu humanitaryzmowi. Gdy przyjął polskie sieroty w Balachadi, powiedział: ‘Nie jesteście już uchodźcami. Od dziś jesteście dziećmi Nawanagaru, a ja jestem waszym Bapu, waszym ojcem’. Te słowa nie były gestem PR-owym, lecz zobowiązaniem do wzięcia odpowiedzialności za najsłabszych”.
Na progu Wielkiego Postu, w przeddzień Środy Popielcowej, kapłani diecezji świdnickiej spotkali się w wałbrzyskim klasztorze sióstr Niepokalanek, by w modlitwie i refleksji nad liturgią na nowo odkrywać radość i odpowiedzialność swojego powołania.
Na spotkanie 17 lutego duchowieństwo zaprosił biskup świdnicki, który po wspólnej modlitwie w słowie wprowadzającym podzielił się refleksją o kapłańskim szczęściu. Przywołując rozmowę ze starszym kapłanem, podkreślił, że ksiądz nie może poprzestać na zwykłym „zadowoleniu”, ale powinien być człowiekiem autentycznie szczęśliwym, bo jak zaznaczył, ludzie potrzebują duszpasterza, który emanuje pokojem i radością. – Życzę, abyście w czasie Wielkiego Postu na nowo odkryli swoją misję i tożsamość kapłańską: kim jestem, do czego zmierzam, na czym buduję. Niech przynosi wam to wiele radości, głębokiej nadziei i pokoju, radości płynącej ze świadomości, że jestem człowiekiem wolnym, wolnym od grzechu. To jest najpiękniejsza radość – zachęcał kapłanów bp Marek Mendyk.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.