Pomysł napisania książki zrodził się podczas pobytu E. Isakiewicz w Izraelu, jako członkini ekipy dziennikarskiej premiera Jerzego Buzka w 1999 r. Głównym motywem powstania książki było spotkanie premiera w kibucu (zach. Galilea) z przedwojennymi Żydami, ocalałymi dzięki pomocy wielu Polaków podczas II wojny światowej. Autorka wspomina także spotkanie z Tytehmanem Pilickim - Żydem, Polakiem, powstańcem warszawskim, który opowiedział o swoich doświadczeniach z czasów wojny. Po powrocie do Polski pani Elżbieta nadal żyła tym, co się stało w Izraelu, myśląc o ponownym wyjeździe do Ziemi Świętej w celu spotkania z mieszkańcami kibucu. Prezentowana książka jest świadectwem Żydów, którzy zawdzięczają swe życie Polakom. „Te rozmowy były niesłychanie trudne, ból wywołany wspomnieniami był tak straszny, że niejednokrotnie musieliśmy przerywać sesje. Były to dla mnie bardzo trudne, a przez to cenne spotkania” - wspomina ze wzruszeniem pani Elżbieta.
Osobna publikacja E. Isakiewicz została poświęcona Henrykowi Sławikowi - Polakowi, który podczas II wojny światowej ocalił na Węgrzech ponad 5 tys. polskich Żydów. Isakiewicz, jak i zgromadzeni goście wyrazili swe zdziwienie z powodu milczenia, jakie przez długie lata dotykało sprawy Sławika. Zdziwienie pani Elżbiety jest tym większe, że - jak wspomniała - po wydaniu książki pt. Czerwony ołówek. O Polaku, który ocalił tysiące Żydów, udzieliła wielu wywiadów mediom zagranicznym, a zainteresowanie polskiej prasy i telewizji było znikome. Po wystąpieniu red. Isakiewicz „posypały” się liczne pytania prowokujące dyskusję.
Kolejnym punktem spotkania było nabożeństwo biblijne, któremu przewodniczył abp Józef Życiński. „Musimy szukać korzeni, z których wyrastamy po to, aby te wartości, które prowadzą ku Bogu, które potrafią wzbić się ponad kontekst zdominowany przez ideologię uprzedzenia i łatwe emocje, pomogły ukazać nam tę wspólnotę ludzkich odczuć, w których Bóg prowadzi nas tak, jak kiedyś Abrahama, w stronę nowych terenów” - powiedział Ksiądz Arcybiskup. Pasterz wspomniał dorobek Vaticanum II, w którym Ojcowie Soborowi zobowiązali chrześcijan do rozwijania dialogu ze „starszymi braćmi w wierze”. Abp Życiński apelował, abyśmy szukali i znajdowali te wartości, które jednoczą i ukazują judeochrześcijańską odpowiedź na kulturę, z której wyrastamy. Obchody VIII Dnia Judaizmu zakończyło odczytanie błogosławieństwa z Księgi Liczb.