Rozpoczęliśmy nowy rok szkolny. Dla mnie to już 27. rok pracy.
Wakacyjna przerwa w środku roku jest każdemu z nas bardzo potrzebna. W codziennym zaganianiu tracimy z pola widzenia tak wiele spraw. Z pochyloną i pełną różnych myśli głową mijamy każdego dnia wiele osób, nie mając czasu nawet na uśmiech. Ten nasz codzienny bieg - tak często donikąd - obejmuje nasz dom, rodzinę, zakład pracy i najbliższych sąsiadów. Mieszkania stają się noclegowniami, w których nie ma czasu na rozmowę. Urlop to przede wszystkim zaplanowane wcześniej generalne sprzątanie, remont mieszkania, ale nie odpoczynek. Po wakacjach, nadal zmęczeni, szukamy przyczyny takiego stanu rzeczy.
Do napisania tych kilku zdań skłonił mnie artykuł ks. Tadeusza Uszkiewicza pt. Odpocznij w cieniu, zamieszczony w dodatku Kościół nad Odrą i Bałtykiem nr 31 z 1 sierpnia 2004 r. W odpowiedzi na ten artykuł pragnę podzielić się przeżyciami z cudownego dnia, jaki przyszło mi spędzić podczas tegorocznych wakacji.
5 sierpnia (w czwartek) w kościele pw. św. Antoniego w Pieszycach w nowo powstałej archidiecezji świdnickiej odbyła się Msza św. O godz. 11.00 trzy siostry nowicjuszki ze Zgromadzenia Córek Maryi Wspomożycielki - Sióstr Salezjanek złożyły pierwszą profesję i oddały się na wyłączną własność Bogu dla posługi zbawczej wśród młodzieży. Były to:
1. Magdalena Hoppe z archidiecezji poznańskiej,
2. Katarzyna Mielczarek z archidiecezji wrocławskiej,
3. Magdalena Mańkowska z Żelechowa, z archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej.
Uroczystościom przewodniczył bp Ignacy Dec, ordynariusz świdnicki.
Ten dzień był dla mnie prawdziwym odpoczynkiem, dobrze wykorzystanym czasem, pełnym serdeczności, radości i miłości.
Może ktoś zapyta - dlaczego ten dzień?
Bo wśród tych trzech wspaniałych kobiet była siostra Magda (Mańkowska), uczennica z mojej szkoły (ZSP Mieszkowice), z którą wyjeżdżałyśmy na konkursy i olimpiady do Szczecina. Brała udział w konkursie „Wiedzy o Papieżu Janie Pawle II” i w konkursie ogólnopolskim „2000 lat chrześcijaństwa”. Zawiązana nić przyjaźni: nauczyciel - uczeń trwa nadal, mimo że od ukończenia przez Magdę szkoły minęło 6 lat.
Uczestnicząc w tej uroczystości, stałam się świadkiem prawdziwego Boga, a piękno ziemi świdnickiej, wakacyjna cisza, radość wśród zebranych gości sprawiły, że ten dzień stał się niezwykły.
Ten dzień trwa nadal, więc powtórzę za ks. Tadeuszem: „Zatrzymaj się na chwilę! Odpocznij w cieniu! Naprawdę warto!”.
Pragnę serdecznie podziękować z całego serca siostrze Magdzie, jej rodzicom i rodzeństwu za tak piękny dzień, za życzliwość i serdeczność wszystkich sióstr i zebranych gości - po prostu za miłość, która daje mi siłę do dalszej drogi - do codziennej pracy z młodzieżą.