2 lutego, w święto Ofiarowania Pańskiego, czyli Matki Bożej Gromnicznej, obchodzić będziemy w Kościele IX już Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. Jest to nie tylko okazja do szczególnej modlitwy w intencji tych wszystkich, którzy - odpowiadając na Boże wezwanie - obrali taką formę życia, lecz również sposobność do głębszej refleksji nad istotą tego powołania.
Powołanie zakonne to dobrowolny, radykalny dar z siebie samego, składany z miłości do Pana Jezusa, a w Nim - do każdego człowieka. Wybrany przez Pana Boga człowiek odkrywa w sobie jakieś wewnętrzne przynaglenie, by w imię miłości do Boga oddać, ofiarować wszystko, co posiada. Opuszcza rodzinę, z której wyszedł i wyrzeka się założenia rodziny własnej. Dobrowolnie zrzeka się prawa do posiadania czegokolwiek. Rezygnuje z osobistych planów na przyszłość, we wszystkim podporządkowując się woli Bożej, oddając do Jego dyspozycji swoje życie. W tym radykalnym darze z siebie osoba zakonna ma przypominać światu dar, który z miłości do człowieka złożył z siebie sam Bóg.
Na co dzień osoby konsekrowane wypraszają u Boga łaski dla świata. W tym dniu wszyscy modlimy się za obdarzonych powołaniem, by zawsze byli czytelnym znakiem nieskończonej miłości i mądrości Boga. 2 lutego o godz. 10.00 w katedrze wrocławskiej zostanie odprawiona Msza św. pod przewodnictwem abp. Mariana Gołębiewskiego, w czasie której członkowie wspólnot zakonnych odnowią swoje śluby zakonne. W katedrze świdnickiej Mszę św. dla osób konsekrowanych odprawi o godz. 11.00 bp Ignacy Dec.
* * *
Na terenie archidiecezji wrocławskiej działa obecnie 31 zgromadzeń zakonnych żeńskich, które prowadzą 73 domy zakonne. Są 3 domy generalne, 6 domów prowincjalnych. Łącznie pracuje 860 sióstr zakonnych. Do podziału archidiecezji w marcu ub. r. na jej terenie było 19 rodzin zakonnych i zgromadzeń męskich, prowadzących 48 domów i placówek. Pracowało 349 zakonników, 69 braci, 106 kleryków przygotowywało się we wspólnotach zakonnych do kapłaństwa.
Na terenie diecezji świdnickiej są 23 zgromadzenia żeńskie. Swoje placówki mają w 53 domach zakonnych. Działa też 7 zgromadzeń męskich pracujących w 16 placówkach.
Warszawa: Msza pogrzebowa śp. ks. Stanisława Małkowskiego w Świątyni Opatrzności Bożej
2026-09-17 15:00
archwwa.pl /KAI
PAP
Metropolita warszawski abp Adrian Galbas podczas Mszy świętej pogrzebowej w intencji ks. Stanisława Małkowskiego w Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie
- Stasiu, wymódl nam dla naszego kraju Orłów. "Bożych Szaleńców", jak ty - mówił ks. infułat Jan Sikorski w homilii podczas Mszy św. pogrzebowej śp. ks. Stanisława Małkowskiego. Liturgii sprawowanej w Świątyni Opatrzności Bożej przewodniczył metropolita warszawski abp Adrian Galbas. - Dla mojego pokolenia postawa księdza Stanisława Małkowskiego pozostaje świadectwem tego, że wierność sumieniu ma swoją cenę. Ale są wartości, których nie wolno porzucić bez względu na cenę - napisał Prezydent RP Karol Nawrocki w liście, który został odczytany przed Mszą św. Śp. ks. Stanisław Małkowski zmarł 7 września 2026 r. w wieku 82 lat. Spocznie na Powązkach Wojskowych.
Wokół trumny śp. ks. Stanisława Małkowskiego w Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie zgromadziło się bardzo liczne grono duchownych i wiernych świeckich. Przy ołtarzu modliło się kilkudziesięciu kapłanów, a wśród nich ks. infułat Jan Sikorski, który wygłosił homilię, ks. prof. Waldemar Chrostowski, który odczytał modlitwę powszechną a także ks. dr hab. Jarosław Wąsowicz, kapelan Prezydenta RP. Mszy św. przewodniczył metropolita warszawski abp Adrian Galbas.
Klasztor salezjanów w Lutomiersku. Po wojnie i dziś.
– To zmieniło charakter tego miejsca, ale i także tchnęło ducha w to miejsce – mówi ks. dr hab. Kazimierz Dąbrowski, dyrektor Salezjańskich Szkół Muzycznych w Lutomiersku. W 2026 roku mija sto lat od chwili, gdy salezjanie rozpoczęli tu swoją działalność w Lutomiersku. Przez ten czas klasztor i posługujący tu kapłani doświadczyli wojny, okupacji, powojennych szykan władz komunistycznych i pożaru. Dziś miejsce, które nieraz musiało zaczynać od nowa, żyje modlitwą, muzyką i szkolną pracą z młodzieżą.
Historia Lutomierska jest jednak znacznie starsza. W XVII wieku nad Ner przybyli franciszkanie reformaci. Przez kolejne stulecia służyli mieszkańcom, a w czasach zaborów angażowali się także w sprawy narodowe. Represje po powstaniu doprowadziły do kasaty klasztoru. W 1900 roku zmarł ostatni zakonnik, a życie religijne w klasztorze zaczęło wygasać. Do kolejnego przełomu doszło podczas I wojny światowej. Jesienią 1914 roku niemiecki ostrzał obrócił klasztor w ruinę. Po wojnie planowano postawić na jego miejscu niewielką kapliczkę. Mieszkańcy i duchowieństwo nie pozwolili jednak, by historia tego miejsca dobiegła końca. Powstał komitet odbudowy klasztoru, dzięki któremu w 1925 roku konsekrowano odnowioną świątynię.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.