Wzór medalika objawiła Matka Boża. Wkrótce został on nazwany cudownym medalikiem, ze względu na jego pochodzenie oraz dla nadzwyczajnych łask, których doświadczają noszący go.
Matka Najświętsza zaszczyciła kilkoma objawieniami szarytkę - św. Katarzynę Laboure. Pierwsze objawienie miało miejsce 18 na 19 lipca 1830 r. Św. Katarzyna, relacjonując to wydarzenie, napisała, że została obudzona przez dziecko, ubrane na biało, które powiedziało: chodź szybko, bo Najświętsza Panna czeka na ciebie w kaplicy. Około północy s. Katarzyna usłyszała szmer, a chwilę później ujrzała postać Matki Najświętszej. Maryja powiedziała, że Bóg chce powierzyć Katarzynie misję, która przyniesie jej wiele cierpienia.
Matka Boża przestrzegała, że na Francję i na cały świat spadną nieszczęścia, ale wierni znajdą ukojenie u stóp ołtarza, tam bowiem łaski spłyną na tych, którzy będą o nie prosić.
Drugie spotkanie św. Katarzyny z Najświętszą Maryją Panną nastąpiło 27 listopada tego samego roku. Wtedy Matka Boża powierzyła jej misję do spełnienia. Zadaniem św. Katarzyny było ogłoszenie światu przywileju Niepokalanego Poczęcia Maryi za pośrednictwem tzw. cudownego medalika.
Podczas objawienia Święta widziała wokół Najświętszej Maryi Panny napis: O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy. Słowa tej modlitwy przypominają nam, że Maryja jest wolna od grzechu pierworodnego oraz wskazują na to, że jest naszą Pośredniczką w wypraszaniu łask u Boga. Jej ręce zwrócone ku ziemi i „obciążone” promieniami wskazują właśnie na to pośrednictwo. Promienie symbolizują łaski, o które mamy prosić. Postać Matki Najświętszej, depczącej głowę węża, oraz wezwanie: O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy widnieje na awersie cudownego medalika. Na jego rewersie w monogram Maryi wpleciony jest krzyż, który uwydatnia nam prawdę, że Syn Boży z miłości do nas umarł na krzyżu i uczynił to dla naszego zbawienia.
Imię Maryi jest złączone z krzyżem, bo Ona współcierpiała z Synem, więc miała swój udział w dziele zbawienia. Jezus w testamencie z krzyża powierzył nas wszystkich najlepszej Matce - Maryi. Cudowny medalik jest widzialnym znakiem przypominającym nam, że jesteśmy pod czułą opieką naszej duchowej Matki. Poniżej litery „M” widnieją dwa serca. Jedno, otoczone cierniem, to Najświętsze Serce Jezusa, które wyraża tę prawdę, że Bóg nas kocha. Natomiast serce przebite mieczem jest symbolem miłości Maryi względem każdego człowieka.
Cudowny medalik przypomina o Jej obecności w naszym życiu, jest zewnętrznym znakiem poświęcenia się Niepokalanej, jest wezwaniem do wytrwałej modlitwy i zobowiązuje nas do podejmowania stałego wysiłku w doskonaleniu życia na wzór Maryi.
Dwanaście gwiazd, które tworzą owal rewersu medalika, oznacza dwunastu Apostołów oraz symbolizuje Kościół, czyli każdego z nas, i przypomina nam o spoczywających także na nas apostolskich zadaniach.
Wielkim propagatorem cudownego medalika był św. Maksymilian Maria Kolbe, to dzieło kontynuuje obecnie Apostolat Maryjny.