Reklama

90 lat Klubu Polonia

Niedziela w Chicago 45/2004

Archiwum Klubu Polonia

Msza św. dziękczynna

Msza św. dziękczynna

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Polonia Klub z Konstancją nasza siła,
Polonia Klub - nasz cel to polskość i Bóg.

W życiu każdego człowieka przychodzi pewien moment, kiedy zastanawiając się nad przyszłością, spogląda wstecz. Patrzenie do tyłu oznacza przyglądanie się historii - czasom i ludziom, którzy tę historię tworzyli. Z książek oraz filmów znamy wielkich ludzi, którzy bezpośrednio tworzyli dzieje Polski, Europy oraz Stanów Zjednoczonych. Historia jednak to nie tylko wielcy królowie, bitwy i rewolucje. Przeszłość to także dzieje tych prostych ludzi, którzy mozolnie pracując, tworzyli obraz różnych państw i narodów.
12 września br. obchodziliśmy w parafii szczególny jubileusz - 90 lat istnienia i działalności Klubu Polonia. W 1914 r. powstała w Chicago nowa organizacja - Klub Polonia w Jefferson Park. Zasadniczymi celami działalności Klubu były: działalność religijna, patriotyczna, kulturalna i towarzyska. Od chwili powstania Klub Polonia zdobył sobie wielkie uznanie i szacunek Polaków i nie tylko. Najbardziej namacalnym skutkiem tych pierwszych lat działalności było założenie polskiej parafii pw. św. Konstancji. W monografii wydanej z okazji 25-lecia Klubu czytamy: „Za staraniem Klubu Polonia, którego prezesami byli Feliks Rzedzienkowski, a później Walenty Wachowski, przy pomocy pierwszego polskiego biskupa w Ameryce Pawła Rhodego, w 1916 r. otrzymano od wyższej władzy kościelnej pozwolenie na założenie parafii polskiej”. Od tamtych dni Klub aktywnie uczestniczy w życiu parafii św. Konstancji, która zmieniając przez lata swoje oblicze, dalej służy polskiej społeczności w Chicago.
90 lat historii Klubu Polonia to szczególny okres dziejów świata, to czas wojen światowych, rewolucji, a także emigracji Polaków z ojczystej ziemi. W tym czasie Klub Polonia, działając w Chicago, pielęgnował wiarę w Boga, polskie tradycje i język, wpisując się na trwałe w życie parafii pw. św. Konstancji.
12 września bp Tomasz Paprocki, w asyście proboszcza ks. Tadeusza Dzieszko oraz Księży Wikariuszy i gości, przewodniczył Mszy św. jubileuszowej. Członkowie Klubu Polonia wraz z prezesem Stanisławem Prawicą cieszyli się z obecności wielu gości, m.in. bp. Tomasza Paprockiego oraz konsula RP w Chicago Franciszka Adamczyka.
Podczas Eucharystii, a następnie uroczystego bankietu, który odbył się w tym samym dniu w Jolly Inn, uczestnicy ogarnęli myślą wszystkie pokolenia członków Klubu Polonia. W przemówieniach wyrażano szczere i gorące podziękowania dla nich, a za tych, którzy odeszli do wieczności, modlono się o pokój wieczny.
Nie brakło także słów troski o przyszłość, modlono się, by nie brakło sił i zdrowia oraz błogosławieństwa Bożego w dalszej pracy. Dzisiaj bowiem, tak jak przed laty, członkowie Klubu Polonia pod przewodnictwem sprawnego zarządu służą pomocą parafii św. Konstancji zarówno w sferze organizacyjnej, jak i włączając się w liturgiczną oprawę nabożeństw. Członkowie Klubu spotykają się w ostatnią niedzielę miesiąca w sali przy parafii św. Konstancji. Organizują cieszące się dużym powodzeniem zabawy sylwestrowe, opłatki, święconkę oraz wycieczki wakacyjne.
Wzywając wstawiennictwa Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski oraz patronki naszej parafii - św. Konstancji, życzymy Klubowi Polonia jeszcze wielu wspaniałych jubileuszy, a także sił i zdrowia oraz błogosławieństwa Bożego w dalszej owocnej pracy wśród Polaków mieszkających w Chicago.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pani Weronika zmuszona do prac społecznych - za ostrzeganie przed lekarzem namawiającym do aborcji

2026-03-09 10:57

[ TEMATY ]

aborcja

Fundacja Życie i Rodzina

Weronika, matka trojga małych dzieci, rozpoczęła wykonywanie prac społecznych po wyroku sądu za ostrzeganie innych kobiet przed ginekologiem, który namawiał ją do aborcji. 10 marca sąd ponownie zajmie się jej sprawą i może zdecydować o zamianie wyroku na karę więzienia, ponieważ kobieta odmówiła przeproszenia lekarza.

Młoda kobieta została zobowiązana do wykonywania kary na terenie Ośrodka Sportu i Rekreacji w Starogardzie Gdańskim. Każdego dnia musi stawiać się tam, aby odpracowywać zasądzone godziny. W tym czasie w domu zostawia troje małych dzieci.
CZYTAJ DALEJ

Krajowy Moderator Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego: w uroczystość Zwiastowania Pańskiego podejmijmy dzieło adopcji

2026-03-09 10:07

[ TEMATY ]

duchowa adopcja dziecka poczętego

Karol Porwich/Niedziela

Żyjemy w czasach, w których w przestrzeni publicznej coraz częściej podważa się i deprecjonuje wartość ludzkiego życia. Niejednokrotnie można odnieść wrażenie, że społeczeństwo znalazło się na takim etapie, na którym coraz trudniej jest zawrócić i ponownie odkryć wartość tych najmniejszych i najbardziej bezbronnych – dzieci nienarodzonych - apeluje paulin o. Samuel Karwacki, krajowy Moderator Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego.

O. Samuel Karwacki mówi dalej: W mediach społecznościowych, w publicznych debatach, a nieraz także w codziennych rozmowach coraz częściej rani się godność drugiego człowieka. W takich sytuacjach łatwo utracić Boże spojrzenie na rzeczywistość i na wartość każdego ludzkiego życia.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję