65 lat temu - 1 września 1939 r. o godz. 4.45 rano, od napaści Niemiec hitlerowskich na Polskę rozpoczęła się II wojna światowa. Wojska niemieckie, bez wypowiedzenia wojny, wtargnęły na terytorium
Polski, poprzedzając swoją agresję atakami lotnictwa.
Z okazji tej rocznicy w wielu miastach diecezji sosnowieckiej odbyły się stosowne uroczystości. Niemniej jednak, mimo że rocznica była znacząca, to rozmach uroczystości pozostawiał wiele do życzenia.
Zwłaszcza jeśli idzie o udział młodzieży. Choć 1 września młodzi ludzie rozpoczynają rok szkolny, to jednak zajęcia w szkole nie absorbują ich przez cały dzień. Jeśli tylko zechcieliby lub byliby odpowiednio
zmotywowani przez dorosłych, to mogliby wziąć udział w obchodach. A tak oprócz byłych żołnierzy i nielicznego grona harcerzy przed tablicami czy pomnikami zbierały się nieliczne grupy pamiętających.
W Olkuszu rocznicę wybuchu wojny przypomniano dźwiękiem syren o godz. 12.00. „Stanęliśmy dzisiaj tu, przed pomnikiem na olkuskim rynku, przed płytą ku czci ofiar Krwawej Środy, gdyż pamiętamy,
czcimy pamięć tych, którzy złożyli najwyższą ofiarę, tych którzy bohatersko bronili ojczyzny w nierównej walce z dwoma silniejszymi agresorami” - przypomniał Andrzej Kallista, burmistrz Olkusza.
„Chylę czoła przed pomnikiem-symbolem pamięci tych wszystkich, którym nie dane było stanąć dziś pośród nas” - mówił Burmistrz. Uroczystość zakończyło odśpiewanie Roty.
W Sosnowcu modlono się w intencji ojczyzny podczas wieczornej Mszy św. w bazylice katedralnej. Po Liturgii z inicjatywy sosnowieckiego koła Ligi Polskich Rodzin odbyła się patriotyczna wieczornica.
W związku z wybuchem II wojny światowej zarząd sosnowieckiej Ligi przyjął również specjalną uchwałę, w której wyraził zaniepokojenie działaniami niektórych środowisk niemieckich, próbujących zakwestionować
wynik II wojny światowej poprzez domaganie się zwrotu majątków osób wysiedlonych z terytorium państwa polskiego.
W Betel dochodzi do starcia proroka z kapłanem sanktuarium. Betel znaczy „dom Boga”. W praktyce dworu miejsce to służy także polityce państwa. Amazjasz wysyła do Jeroboama II oskarżenie przeciw Amosowi. Słowo prorockie zostaje nazwane buntem. Tak dzieje się często wtedy, gdy prawda dotyka układu korzystnego dla silnych. Betel było sanktuarium królewskim. Tekst nazywa je wręcz „świątynią króla” oraz „domem królestwa”. Taka religia łatwo służy władzy. Amos nie daje się wciągnąć w ten porządek. Nie powołuje się na szkołę, urząd ani urządzenie kultowe. Mówi prosto, że Pan wziął go „zza trzody”. Właśnie to stanowi źródło jego misji. Prorok określa siebie jako bōqēr oraz bōlēs šiqmîm. Był pasterzem. Zajmował się także sykomorami. Ich owoce należały do pożywienia ludzi uboższych. Tło społeczne jest ważne. Bóg posyła człowieka z obrzeży, aby osądził centrum religijne oraz polityczne. Amazjasz chce odesłać go do Judy, jak gdyby prorok szukał zarobku. Amos odpowiada świadectwem powołania. Słowo od Pana nie podlega cenzurze sanktuarium. Dlatego wyrocznia przeciw kapłanowi dotyka domu, ziemi oraz przyszłości. Obraz mierzenia ziemi sznurem przywołuje los pokonanych. „Ziemia nieczysta” oznacza wygnanie. To zapowiedź losu Izraela pod naporem Asyrii. W tym fragmencie dobra nowina przychodzi przez prawdę. Bóg nie porzuca swego ludu na pastwę religii służącej dworowi. Posyła słowo wolne. Takie słowo rani złudzenie. Zarazem otwiera drogę nawrócenia.
1 lipca 2026 r. w międzynarodowym seminarium św. Piusa X w Écône biskupi Bernard Fellay i Alfonso de Galarreta wyświęcili bez mandatu papieskiego czterech nowych biskupów
Dokument, podpisany przez kardynała prefekta Dykasterii Nauki Wiary, kard. Víctora Manuela Fernándeza, określa obrzęd dokonany 1 lipca jako „czyn o naturze schizmatyckiej”. W nocie wyjaśniającej przedstawiono szczegóły tej poważnej sankcji kanonicznej.
Biskupi Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X – Alfonso de Galarreta i Bernard Fellay (odpowiednio główny konsekrator i współkonsekrator) oraz nowo konsekrowani biskupi Pascal Schreiber, Michael Goldade, Michel Poinsinet de Sivry i Marc Hanappier zaciągnęli „ipso facto” ekskomunikę „latae sententiae”, zarezerwowaną Stolicy Apostolskiej, za dokonanie „czynu o naturze schizmatyckiej”, jakim była „konsekracja biskupia czterech prezbiterów bez papieskiego zlecenia i wbrew woli Papieża”. Taka jest treść dekretu podpisanego przez kardynała Víctora Manuela Fernándeza, prefekta Dykasterii Nauki Wiary, kontrasygnowanego przez dwóch sekretarzy tejże Dykasterii. Jest to – niestety zapowiadany – finał wydarzeń, który nastąpił dwadzieścia cztery godziny po uroczystej ceremonii sprawowanej w Écône w Szwajcarii rankiem 1 lipca 2026 roku.
Muzyka towarzyszy człowiekowi od zarania dziejów. Potrafi budzić wzruszenia, inspirować, jednoczyć i prowadzić ku głębi. Może jednak także zwodzić, niszczyć i oddziaływać na sferę duchową w sposób, który nie zawsze jest od razu widoczny.
W ostatnich dziesięcioleciach szczególnie niepokojącym zjawiskiem stał się rozwój muzyki satanistycznej, która nie tylko prowokuje, ale bardzo często wprost oddaje cześć złym duchom. Nie jest to jedynie forma artystycznego buntu. To często świadoma strategia, która ma na celu podważenie wiary, rozmycie pojęć dobra i zła, a także wzbudzenie fascynacji tym, co mroczne i demoniczne.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.