Drodzy Diecezjanie!

Kolejna Sosnowiecka Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę odbędzie się pod hasłem: „Z Chrystusem wzrastaj w rodzinie”. Rodzina jest podstawową komórką każdego społeczeństwa i Kościoła, dlatego wydaje się oczywiste, że pielgrzymi chcą ją włączyć w trud i poświęcenie związane z pieszą pielgrzymką.

Współczesna wizja rodziny

W ostatnich dniach jedno z czasopism przygotowało raport o stanie polskiej rodziny i małżeństwa. Przedstawione w raporcie tezy skłaniają do głębokiej refleksji na temat: jaki model życia społecznego lansowany jest we współczesnym świecie. Według raportu, młodzi ludzie boją się wchodzić w trwałe związki. Wolą żyć niezobowiązująco, byle tylko przedłużyć złudzenie, że w razie wystąpienia problemów mają drogę powrotną. Całe młode pokolenie, popierane niekiedy opinią starszych, zdaje się wierzyć, że w prawdziwym życiu można jak w grze komputerowej, utrwalić pewną sytuację i w razie pomyłki powrócić do niej, aby spróbować innego wariantu. Niestety, życie człowieka to nie gra, gdyż czas płynie i człowiek nigdy nie wraca w to samo miejsce. Rzekomy strach przed podjęciem nieodwracalnej decyzji zaśmieca im życiorysy do końca, a jeśli doczekają się w swoich z zasady prowizorycznych związkach dzieci, wychowają je z bardziej zwichniętą psychiką, od tej, która pokierowała ich życiem.
Rodzi się pytanie: dlaczego tak się dzieje?
A mianowicie dlatego, że małżeństwo i rodzina nie jest związkiem nieokreślonych osobników, ale mężczyzny i kobiety, którzy powołani przez Boga na obraz i podobieństwo Stwórcy, mają się do Niego upodabniać. To upodobnienie jest niemożliwe, jeżeli żyją w związkach niezgodnych z wolą Boga, a więc grzesznych.
Ojciec Święty upomina i naucza: „W naszych czasach złe pojmowanie praw człowieka podważa niekiedy samą naturę instytucji rodziny i związku małżeńskiego. Trzeba, aby na wszystkich płaszczyznach zjednoczyły się wysiłki tych, którzy wierzą w wartość rodziny opartej na małżeństwie. Jest to rzeczywistość ludzka i Boska, którą należy chronić i umacniać jako podstawowe dobro społeczeństwa”.

Sakrament małżeństwa

Jest to dar Boga, a przyjęty przez człowieka sprawia, że działa w nim Duch Święty, dzięki któremu człowiek jest zdolny do ofiary, która jest niezbędnym elementem życia małżeńskiego i rodzinnego. To dzięki tej mocy Boga mężczyzna i kobieta uczą się każdego dnia, co to znaczy być wiernym, uczciwym i kochającym. Małżonkowie, składając przyrzeczenia małżeńskie, powierzają swoje życie Bogu, który jest dla nich źródłem siły, pozwalającej wypełnić wszystkie zobowiązania. Sakrament małżeństwa pozwala każdego dnia wzrastać w doskonałości, do jakiej wzywa Chrystus: „Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” (Mt 5 48). Doskonałość małżonków wpływa na doskonałość ich dzieci, które „wychowane w duchu Ewangelii będą przygotowywane do wspólnoty z Bogiem w niebie” (por. Liturgia Sakramentu Małżeństwa). Najważniejszym więc celem życia rodziny jest nie tylko troska o sprawy materialne, chociaż i one są potrzebne do szczęścia, ale przede wszystkim troska o zbawienie każdego, kto rodzinę tworzy. Aby realizować ten cel, trzeba odbudować przede wszystkim życie religijne w rodzinie. Podstawowymi przejawami życia religijnego są świętowanie dnia Pańskiego i modlitwa.

Dzień Pański

Należne miejsce w rodzinie musi mieć dzień Pański, który nie jest czasem na relaks i wypoczynek, ale przede wszystkim należy do Pana i On bardziej niż każdego innego dnia powinien stanąć w centrum życia rodziny. Udział we wspólnej Eucharystii stanie się wówczas dla nich źródłem jedności, gdyż - jak naucza Jan Paweł II - „Eucharystia, budując Kościół, tworzy komunię pomiędzy ludźmi” (O Eucharystii w życiu Kościoła II, 24).
Ta komunia, a więc wspólnota, to nie tylko cztery ściany domu. To nie tylko wspólne konto bankowe. To przede wszystkim wspólna odpowiedzialność za swoje zbawienie. Chrystus nam je podarował przez swoją ofiarę na krzyżu. Ta ofiara uobecnia się w każdej Eucharystii. Każdy, kto ten dar chce przyjąć, i włączyć w niego swoich najbliższych, będzie starał się w niedzielnej Eucharystii, a jak czas pozwoli nawet częściej czynnie w Niej uczestniczyć.

Modlitwa

Bardzo ważnym przejawem życia religijnego jest modlitwa. Do przedstawicieli Equipes Notre-Dame 20 stycznia 2003 r. na Placu św. Piotra w Rzymie Jan Paweł II apelował: „Wzywam Was w szczególności do rozwijania modlitwy osobistej, małżeńskiej i rodzinnej, bez której chrześcijaninowi grozi osłabnięcie. Autentyczna modlitwa bynajmniej nie odrywa od angażowania się w świecie, uświęca ona małżonków i członków rodziny, otwiera serce na miłość Boga i braci. Uzdalnia również do kształtowania dziejów zgodnie z planem Bożym”. Modlitwa rodzinna umacnia małżonków we wzajemnej miłości, a dzieci wprowadza w codzienny kontakt z Bogiem. Jakże pięknie brzmią słowa wiersza, który bardzo głęboko wszedł w religijną kulturę naszego narodu, a w którym czytamy:

Nad moją kołyską mama się schylała
i po polsku pacierz mówić nauczała.
Ojcze nasz i Zdrowaś, i Skład Apostolski
i jak mamy kochać ten nasz naród polski.

Gdyby dzisiaj więcej matek pochylało się nad kołyską dzieci, aby uczyć ich modlitwy, więcej z niech byłoby szczęśliwych, bardziej odpornych na działanie zła, które tak bardzo agresywnie wdziera się w życie.

Zaproszenie na Pielgrzymkę

Pragnienie dobrej rodziny w życiu człowieka wyzwala tak wiele modlitwy, która płynie do Boga podczas pieszych pielgrzymek na Jasną Górę. Wystarczy tylko przysłuchać się intencjom zanoszonym do Boga w modlitwie różańcowej, aby zrozumieć, że wielu pielgrzymów w dobrej, świętej, wiernej i wolnej od wszelkiego zła rodzinie upatruje swoje szczęście i jedyne spełnienie pragnień. Każdy bowiem, zgodnie z zamysłem Stwórcy, pragnie kochać i chce być kochanym. Jedynym zaś środowiskiem, gdzie właściwie rozumiana miłość może się realizować, zawsze była i pozostanie rodzina.
Dlatego też wyrażam radość, że nasza XIII Sosnowiecka Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę będzie w tym roku wędrować pod hasłem: „Z Chrystusem wzrastaj w rodzinie”. Albowiem tylko On, jako Pan każdego człowieka, może rzucić w glebę naszych serc właściwe „ziarno”, jak również sprawić, aby wzrastało, a więc wydało „obfity plon”.
Apeluję do wszystkich moich diecezjan, którzy w dniach trwania Diecezjalnej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę dysponują wolnym czasem, aby podjęli decyzję o włączeniu się w ten piękny gest ofiary, jakim jest pielgrzymka i podarowali Bogu swój czas za pomyślność swoich rodzin.
Od początku trwania naszej diecezji pielgrzymka jednoczy wiernych całej diecezji, którzy w różnych terminach i różnymi drogami zmierzają na Jasną Górę. Tak będzie i w tym roku. Pierwsza część pielgrzymki diecezjalnej rozpocznie się w Olkuszu 9 sierpnia Mszą św. o godz. 8.30 w bazylice św. Andrzeja Apostoła, a z Jaworzna, Sosnowca i Będzina wyruszy 8 sierpnia. Połączenie tych grup nastąpi w Podzamczu k. Ogrodzieńca. Druga część natomiast rozpocznie swoje pielgrzymowanie z kościoła pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, sanktuarium Polskiej Golgoty Wschodu w Będzinie 23 sierpnia. W pielgrzymowanie diecezjalne włączają się także nieco mniejsze pielgrzymki, które mają także swoją tradycję, a mianowicie z Jaworzna, Wolbromia i Siewierza.
Niech te dni będą dla wszystkich diecezjan, którym czas i inne okoliczności nie pozwalają wziąć udziału w pielgrzymce, okazją, aby liczniej uczestniczyć w swoich parafiach w Najświętszej Eucharystii i łącząc się w modlitwie ze wszystkimi pielgrzymami wypraszać u Jezusa Chrystusa tę łaskę, która dla nas i naszych rodzin pozwoli wzrastać w doskonałości i świętości.

Z serca wszystkim błogosławię