Na rynku księgarskim pojawiła się nowa pozycja książkowa. Jest to pierwsza zagłębiowska antologia poezji religijnej.
„Pomysł wydania antologii wierszy religijnych zrodził się po noworocznym koncercie kolęd w kościele św. Tomasza Apostoła w Sosnowcu, podczas którego recytowałem swoje wiersze” - wyjaśnia
Sławomir Korczyński, współautor książki. Zaraz po koncercie podzieliłem się tą myślą z kolegami z Sosnowieckiego Klubu Literackiego. Pomysł im się spodobał i zgodzili się udostępnić wiersze. Kolejnym
krokiem było nawiązanie kontaktu z ks. Andrzejem Sobaszkiem, diecezjalnym duszpasterzem służby zdrowia, który pomysł zaakceptował i co ważniejsze zaangażował się w proces wydawniczy. Bardzo szybko udało
nam się zdobyć wydawcę, którym została Liga Polskich Rodzin w Sosnowcu. Szef sosnowieckiego koła Stefan Wojnowski bez chwili namysłu wyłożył fundusze na ten szlachetny cel. Sprawy organizacyjne udało
nam się załatwić w bardzo szybkim tempie” - tłumaczy S. Korczyński. Po nich nadszedł czas żmudnej pracy redakcyjnej. W działaniach tych dopomogła Korczyńskiemu Zdzisława Gwiazda, zagłębiowska
poetka, oraz córka Agnieszka Korczyńska-Skorus, która zajęła się opracowaniem graficznym i korektą. Okładkę zaprojektowała Gabriela Kowalska, studentka ASP. Warto zauważyć, że wszystkie prace przy powstaniu
książki aż do momentu druku były czynione społecznie.
Przedsięwzięcie spodobało się również biskupowi sosnowieckiemu Adamowi Śmigielskiemu, który w słowie wstępnym pogratulował autorom dobrego wyboru. Ksiądz Biskup zwrócił uwagę, że antologia obejmuje
nie tylko tematy świąteczne, ale także kieruje naszą myśl do tragicznych momentów związanych z męką i śmiercią Chrystusa, aby w końcu ukazać w pełnym blasku jego Zmartwychwstanie. Biskup Ordynariusz ucieszył
się również z faktu, że na kartach książki znalazły się utwory poświęcone Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II, który 5 lat temu odwiedził naszą diecezję. „Piękna poezja modlitewna zajmuje szczególne
miejsce w tym tomie wierszy i pobudza każdego do głębokiej refleksji nad relacją do Boga” - pisze bp Śmigielski.
Tomik poezji składa się z 5 części - wiersze bożonarodzeniowe, wielkanocne, maryjne, modlitwy i poezja poświęcona Ojcu Świętemu. Na końcu umieszczono krótkie biogramy autorów tomiku. W sumie
na 150 stronach zaprezentowano 72 wiersze i 11 ilustracji świątyń, kaplic czy postaci związanych z diecezją. „I choć wiersze zostały ujęte w określone rozdziały, to raczej każdy z utworów oddaje
osobiste przemyślenia autorów” - podkreśla Agnieszka Korczyńska-Skorus. Atutem książki, oprócz utworów 10 poetów, są także ilustracje Gabrieli Kowalskiej.
Autor i pomysłodawca antologii Sławomir Korczyński wraz ze Zdzisławą Gwiazdą, współautorką tomiku, pragną w imieniu własnym oraz poetów piszących na kartach antologii podziękować biskupowi sosnowieckiemu
Adamowi Śmigielskiemu za przepiękne słowo wstępne napisane specjalnie do książki. Dziękują także sosnowieckiej Lidze Polskich Rodzin za przychylności i wsparcie finansowe, bo bez tego książka nie mogłaby
się ukazać. „Mam nadzieję, że będzie to dobry prognostyk przed następnymi przedsięwzięciami wspierającymi rodzimą kulturę i sztukę” - powiedział Sławomir Korczyński.
Pozostaje pytanie, gdzie można nabyć antologię? Jest już dostępna w zagłębiowskich kościołach, a docelowo trafi do wszystkich parafii diecezji. Sprzedaży książki będzie towarzyszyć akcja promocyjna.
Autorzy wierszy będą je recytować w wybranych świątyniach, a przy okazji będzie można kupić książkę.
14 września Kościół w sposób szczególny czci Chrystusowy Krzyż, narzędzie męczeństwa, ale i hańby oraz pogardy w antycznym świecie.
W 324 r. matka cesarza Konstantyna - Helena, wówczas 78-letnia już kobieta, wyrusza celem ekspiacji za uczynki syna do Ziemi Świętej. Ówczesny biskup Jerozolimy - Makary - miał okazję rozmawiać z cesarzem o sytuacji, w jakiej znajdowały się święte miejsca i nakłaniał go do podjęcia na tych terenach prac badawczych. Na miejscu dawnej Jerozolimy po zburzeniu przez cesarza Hadriana w 135 r. Świątyni Jerozolimskiej powstała Aelia Capitolina. W miejscu Świętego Grobu powstała świątynia Jowisza Kapitolińskiego. Autor Historii Kościoła Euzebiusz z Cezarei mówi, iż po przybyciu na miejsce cesarzowa Helena kazała zwołać komisję, w skład której weszli kapłani i archeologowie w celu zakreślenia dokładnego planu prac wykopaliskowych. Szczęśliwie zachowane dokumenty w pewnej żydowskiej rodzinie pozwoliły na ustalenie topografii Jerozolimy przed jej zburzeniem. Koszty robót nie grały roli - Konstantyn dostarczył na te cele ogromne sumy pieniędzy. Po kilku tygodniach prac ukazał się wreszcie garb Kalwarii i grota grobu Chrystusa. Wzruszenie ogarnęło wszystkich. W częściowo zasypanym rowie odnaleziono trzy krzyże. Biskup Makary modlił się o możność poznania, na którym krzyżu Zbawiciel dokonał żywota. Podobno przyniesiono umierającą niewiastę, którą dotknięto drzewem krzyża. Przy trzecim dotknięciu kobieta wstała. Wiadomość dotarła do Konstantyna, który każe wybudować na świętym miejscu bazylikę. 14 września 335 r. odbyło się uroczyste poświęcenie i przekazanie miejscowemu biskupowi bazyliki, do której wniesiono relikwie Krzyża. Obecna Bazylika Grobu Świętego wybudowana przez krzyżowców zajmuje miejsce trzech budowli wzniesionych przez Helenę: kościoła na cześć Męki Pańskiej, na cześć Krzyża i Grobu Świętego.
Przez wiele stuleci Kościół obchodził dwa święta dla uczczenia cierpień Najświętszej Maryi Panny: w piątek przed Niedzielą Palmową – Matki Bożej Bolesnej i 15 września – Siedmiu Boleści Maryi.
Pierwsze święto wprowadzono najpierw w Niemczech w roku 1423. Drugie święto ma nieco inny charakter. Czci Bożą Matkę jako Bolesną i Królową Męczenników nie tyle w aspekcie chrystologicznym, co historycznym, przypominając ważniejsze etapy i sceny dramatu Maryi i Jej cierpień. To święto zaczęli wprowadzać serwici.
Sumie odpustowej przewodniczył bp. Stanisław Jamrozem z Przemyśla. Wśród koncelebransów był ks. Bogdan Kadłuczka, misjonarz saletyn pochodzący z parafii, który w tym roku obchodzi 40-lecie święceń kapłańskich. Powrót po latach do wspólnoty, z której wyrósł, stał się okazją do spojrzenia na kapłańskie powołanie, jako na jeden z owoców życia parafii. Czterdzieści lat posługi jubilata wpisało się tym samym w dziękczynienie wspólnoty obchodzącej własne dwudziestolecie. Do dwóch jubileuszy dołączyło wydarzenie, na które parafianie czekali od wielu miesięcy - poświęcenie i wybudzenie organów. To zaczerpnięte z tradycji organowej określenie momentu, w którym po poświęceniu instrument po raz pierwszy rozbrzmiewa w świątyni. Obrzędu poświęcenia dokonał bp Stanisław Jamrozek, a następnie głos organów po raz pierwszy towarzyszył sprawowanej liturgii. Instrument posiada 18 głosów i został zbudowany przez niemiecką firmę Weigle. Wcześniej znajdował się w Waldkirch w Niemczech, skąd został sprowadzony do Rzeszowa. Nie było to jednak jedynie przeniesienie gotowego instrumentu z jednej świątyni do drugiej. Organy zostały poddane translokacji, przebudowie oraz gruntownemu remontowi, tak aby mogły znaleźć swoje nowe miejsce w przestrzeni kościoła i jak najlepiej służyć sprawowanej w nim liturgii. Wybudzenie organów nie było więc jedynie symbolicznym zakończeniem dużego przedsięwzięcia technicznego. Przede wszystkim oznaczało oddanie instrumentu na służbę liturgii i modlitwy wspólnoty.Do takiego rozumienia otrzymanych darów nawiązał w homilii bp Stanisław Jamrozek. Dwudziestolecie istnienia parafii trzeba odczytywać nie tylko jako zamknięty rozdział historii, ale przede wszystkim jako fundament dalszego budowania wspólnoty. Przez dwie dekady zmieniało się otoczenie, powstawała świątynia, rozwijało się duszpasterstwo, a kolejne pokolenia wiernych odnajdywały tutaj swoje miejsce. Za materialnym i duszpasterskim kształtem parafii stoją jednak konkretni ludzie – ich modlitwa, praca, ofiarność oraz poczucie odpowiedzialności za wspólne dobro. Jubileusz stał się więc okazją nie tylko do wdzięczności za to, co udało się przez te lata stworzyć, ale również do przypomnienia, że parafia pozostaje żywa wtedy, gdy tworzą ją ludzie gotowi angażować swoją wiarę, czas i talenty.
Tegoroczny odpust połączył w sobie trzy ważne wydarzenia w zyciu Parafii. Każde z nich na swój sposób przypominało, że dary otrzymane od Boga dojrzewają przez lata, przynoszą owoce i mogą służyć kolejnym pokoleniom.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.