Reklama

Dom Pomocy Społecznej dla Osób Niepełnosprawnych Fizycznie

Jak w prawdziwym domu

Dom Pomocy Społecznej dla Osób Niepełnosprawnych Fizycznie, mieszczący się przy ul. Kosmonautów 78 w Lublinie, został powołany w 1994 r. Pierwsi pensjonariusze zamieszkali w nim w lutym 1995 r. Obecnie funkcję dyrektora pełni Krzysztof Michałkiewicz, który - na różnych stanowiskach - z wielkim oddaniem już od 12 lat zajmuje się problematyką pomocy społecznej w naszym województwie.

Niedziela lubelska 27/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Krzysztof Michałkiewicz jest laureatem medalu „Lumen Mundi”, przyznawanego przez Metropolitę Lubelskiego abp. Józefa Życińskiego, otrzymał ją 9 listopada 2000 r. za „czytelność świadectwa życia”; jest także laureatem nagrody Caritas Archidiecezji Lubelskiej „Dantibus spem”, którą otrzymał 19 maja 2001 r. za „szczególną aktywność w działaniu na rzecz najbardziej potrzebujących”.

Dom, powstały na bazie wyremontowanego i przebudowanego internatu szkoły górniczej, posiada specjalistyczny charakter i jest przeznaczony dla osób niepełnosprawnych fizycznie. Obecnie znajduje się w nim 90 miejsc w pokojach dwuosobowych, wyposażonych w pełny węzeł sanitarny. Sprawną komunikację wewnątrz domu zapewnia brak barier architektonicznych. Mieszkańcy mają zapewnioną opiekę pielęgnacyjną, rehabilitację medyczną i społeczną oraz terapię zajęciową, a także stały dostęp do kaplicy. Spośród 90 mieszkańców aż 80 osób porusza się wyłącznie na wózkach inwalidzkich. Większość to osoby w średnim wieku (45-55 lat), najmłodszy ma 19 lat, a najstarszy 84. W ciągu kilku lat DPS opuściło już 11 osób, które po pomyślnej rehabilitacji powróciło do swoich mieszkań, do samodzielnego życia. DPS specjalizuje się w opiece i rehabilitacji osób m.in. ze stwardnieniem rozsianym, uszkodzeniami rdzenia kręgowego, urazami głowy, stanami po udarach mózgu. Kadrę tworzą pracownicy socjalni, rehabilitanci różnych specjalności, lekarze - konsultanci, terapeuci zajęciowi, psycholog, logopeda, pielęgniarki oraz kapelan. Nieocenioną pomoc świadczą wolontariusze oraz młodzi mężczyźni, którzy zatrudnieni jako sanitariusze odpracowują służbę wojskową. Skład dobrze wyszkolonego i nastawionego na pracę z osobami niepełnosprawnymi personelu pozwala na zapewnienie mieszkańcom ciągłej, specjalistycznej opieki o wysokim standardzie.
System opieki nad mieszkańcem ma charakter patronalny. Opiekę nad pensjonariuszem danej kondygnacji sprawuje konkretny pracownik socjalny. Z reguły jest on również tzw. osobą pierwszego kontaktu i występuje we wszystkich sprawach „swojego” mieszkańca oraz działa na rzecz kompleksowego rozwiązania jego problemów życiowych. Patronalizm nie jest ściśle sformalizowany, a każdy mieszkaniec, jeżeli tylko sobie tego życzy, kierując się wyłącznie własnymi preferencjami, u podłoża których mogą leżeć zaufanie, sympatia, doświadczenie wyniesione z wcześniejszych kontaktów, ma możliwość wyboru innego opiekuna niż ten, który jest przypisany jego piętru zamieszkania. Taki system opieki pozwala na lepszy kontakt personelu z mieszkańcami, szybszą interwencję w kryzysowych sytuacjach, dostrzeganie pojawiających się problemów i skuteczniejsze ich rozwiązywanie. Dzięki temu zmniejsza się dystans pomiędzy pracownikiem i mieszkańcem, a w DPS panuje prawdziwie „domowa” atmosfera. Ponadto w Domu działa 7-osobowy samorząd mieszkańców, który jest wybierany w wyborach przez wszystkich pensjonariuszy, a jego podstawową funkcją jest podejmowanie działań w interesie osób wspólnie zamieszkujących Dom.
DPS na Kosmonautów jest otwarty na „świat zewnętrzny”, który obecny jest w nim m.in. poprzez częste wizyty członków rodziny i przyjaciół mieszkańców, dzieci z pobliskiej szkoły, słuchaczy lubelskich szkół wyższych, odbywających na terenie Domu praktyki, a także poprzez liczne wyjazdy mieszkańców na urlopy do domów rodzinnych, na wycieczki i pielgrzymki czy imprezy integracyjne. Niezwykle owocną jest współpraca z członkami Legionu Maryi z parafii św. Maksymiliana i św. Jadwigi oraz z klerykami z pobliskiego seminarium zamojsko-lubaczowskiego, którzy już na stałe wpisali się w duchowy krajobraz Domu.
O skierowanie do domu pomocy społecznej może ubiegać się każda osoba, która wymaga całodobowej opieki, w sytuacji gdy rodzina oraz gmina nie są w stanie zapewnić takiej osobie wymaganych przez stan jej zdrowia usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania. Pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny zgodnie z obowiązującymi przepisami. Szczegółowych informacji udzielają ośrodki pomocy rodzinie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Lourdes: mozaiki ks. Rupnika pozostaną na stałe zakryte po wizycie Leona XIV

2026-08-20 13:45

[ TEMATY ]

ks. Marek Rupnik

Adobe Stock

Mozaiki autorstwa byłego jezuity ks. Marko Rupnika, zdobiące fasadę Bazyliki Matki Bożej Różańcowej w sanktuarium w Lourdes, które mają zostać całkowicie zakryte na czas wizyty Leona XIV we wrześniu br., pozostaną zasłonięte również po wyjeździe papieża. Informację taką podała w czwartek, 20 sierpnia, gazeta „La Dépêche du Midi”, cytując biskupa diecezji Tarbes i Lourdes Jeana-Marca Micasa.

Marko Rupnik, były jezuita, a obecnie kapłan diecezji koperskiej w Słowenii, to artysta, którego mozaiki znajdują się w licznych sanktuariach katolickich. Jest on oskarżany przez kilka kobiet, w tym byłe zakonnice, o wykorzystywanie seksualne, duchowe i psychiczne. W Watykanie wciąż toczy się postępowanie kanoniczne w jego sprawie.
CZYTAJ DALEJ

Św. Bernard z Clairvaux – człowiek z Jasnej Doliny

[ TEMATY ]

święty

święci

św. Bernard z Clairvaux

wikipedia.org

św. Bernard z Clairvaux

św. Bernard z Clairvaux

Nauczanie i uprawianie teologii w środowisku wspólnoty klasztoru miało w średniowieczu pogłębiać duchowość. W XII wieku wybitnym przedstawicielem teologii monastycznej był Bernard z Clairvaux, opat cystersów, który przysporzył zakonowi ogromną liczbę nowych braci; za jego słowem i postawą poszło wielu, ponadto w ciągu całego życia założył 68 nowych klasztorów i objął swoim kierownictwem 160.

Bernard urodził się k. Dijon – stolicy Burgundii, w roku 1090. Jego rodzice byli pobożni. Ojciec był rycerzem i doradcą księcia Burgundii, matka pochodziła z możnego rodu. Po śmierci matki 17-letni chłopiec oddał się w opiekę Matce Bożej, jednak u progu dorosłości przeżył załamanie wewnętrzne. Trwająca 2 lata walka z pustką duchową przyniosła niezwykłe owoce. 22-letni młody człowiek wrócił do Boga i zapragnął życia w oddaleniu od świata. Uczynił to, pociągając za sobą ojca, kilku krewnych i niemal dwudziestu przyjaciół. Po 3 latach życia w cysterskim opactwie w Citeaux, wybudował i objął klasztor w dzikiej kotlinie Szampanii, a miejscu temu po oswojeniu nadał nazwę Clairvaux – Jasna Dolina. Przez 38 lat był tam opatem, jednak jego działalność nie ograniczyła się ani do tego miejsca, ani do ludzi, którymi przewodził. Zreformował życie klasztorne, brał udział w istotnych wydarzeniach politycznych i kościelnych, wiele podróżował, utrzymywał kontakty z wszystkimi ważniejszymi postaciami swoich czasów. Jego zdanie i poparcie były decydujące m.in. podczas organizowania drugiej wyprawy krzyżowej w 1147 r. Zmarł 20 sierpnia 1153 r. Do chwały świętych wyniósł go Aleksander III w 1174 r. Doktorem Kościoła ogłosił go Pius VIII w 1830 r.
CZYTAJ DALEJ

Figura Matki Bożej z Konotopia przebija bańki medialne i skłania do refleksji

2026-08-21 07:25

[ TEMATY ]

Matka Boża

Konotopie

Autorstwa Pko - Praca własna/commons.wikimedia.org

Pomnik Matki Bożej Miłosiernej w Konotopiu

Pomnik Matki Bożej Miłosiernej w Konotopiu

Monumentalna figura Matki Bożej z Konotopia jest próbą zaakcentowania miejsca religii w przestrzeni publicznej - powiedział PAP dyrektor Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego dr hab. Marcin Jewdokimow. Dodał, że statua swoim rozmiarem przebija bańki medialne i skłania do refleksji.

Pomnik Matki Bożej Miłosiernej o wysokości 55,6 m został 15 sierpnia poświęcony w Konotopiu (woj. kujawsko-pomorskie) przez ordynariusza diecezji włocławskiej bp. Krzysztofa Wętkowskiego. Monument stanął na polu przy drodze krajowej nr 10, na trasie między Szczecinem a Warszawą. Jego inicjatorami i fundatorami są Grażyna i Roman Karkosikowie, którzy ofiarowali go jako „osobiste wotum wdzięczności za powrót do zdrowia i życia”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję