8 teatrów amatorskich z naszego regionu rywalizowało 22 i 23 maja w Wielopolu Skrzyńskim o „Kantorowskie Krzesło”. Miłośnicy niekonwencjonalnej sztuki teatralnej już po raz trzeci zjechali do miejsca narodzin Tadeusza Kantora, gdzie co dwa lata odbywają się Podkarpackie Prezentacje Teatrów Poszukujących. Sztuki prezentowane przez teatry przyjeżdżające do Wielopola Skrzyńskiego są okołokantorowskie, tzn. cechujące się niekonwencjonalnym podejściem do materii teatralnej. Bardzo ważne jest, iż podczas tego typu przeglądów nobilituje się teatry eksperymentalne, które mają odwagę robić coś innego niż teatr klasyczny.
Na pomysł zorganizowania tego typu imprezy wpadli przed kilkoma laty Czesław Drąg z Wojewódzkiego Domu Kultury w Rzeszowie i Marcin Świerad z Gminnego Ośrodka Kultury i Wypoczynku w Wielopolu Skrzyńskim. Uznali, iż organizując ją właśnie tam, oprócz upowszechniania idei kantorowskiego teatru, przypominają tym samym, iż jeden z wielkich nowatorów XX-wiecznego teatru pochodził właśnie stąd.
Tadeusz Kantor urodził się 6 kwietnia 1915 r. na wielopolskiej plebanii jako wnuk siostry ówczesnego proboszcza. Po śmierci wuja, mając 9 lat, wyjechał wraz z rodziną, aby pojawić się w rodzinnych stronach w latach 30. XX w. Wtedy to zaprzyjaźnił się z ks. prał. Julianem Śmietaną, późniejszym inicjatorem upamiętnienia miejsca urodzenia artysty. W 1983 r. T. Kantor ponownie pojawił się w rodzinnej wsi ze swoim teatrem „Cricot 2”, aby w miejscowym kościele wystawić sztukę Wielopole, Wielopole.
W jury III Podkarpackich Prezentacji zasiedli Bogdan Renczyński z krakowskiej „Cricoteki”, Krzysztof Motyka, Damian Kierek i Czesław Drąg. Prezentacje zorganizowali GOKiW w Wielopolu Skrzyńskim, Wojewódzki Dom Kultury w Rzeszowie, Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora „Cricoteka”, Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Wielopolskiej im. Tadeusza Kantora.
Główną nagrodę, czyli stauetkę „Kantorowskie Krzesło” wykonaną przez Stanisława Kopalę, ufundował Marszałek województwa podkarpackiego. Została ona przyznana działającemu od ponad 3 lat Teatrowi „Przedmieście” z GOK w Krasnem. Piątka aktorów - studentów, pod opieką reżyser Anety Adamskiej, przygotowała sztukę autorską Opowieść. Jej scenariusz został zainspirowany historiami rodzinnymi, które miały miejsce kilka pokoleń wstecz. Niewątpliwą atrakcją spektaklu jest muzyka w wykonaniu kapeli ludowej z Krasnego i ascetyczna scenografia, na którą składają się stare, rodzinne fotografie wyświetlane w tle. Całość cechuje łagodny naturalizm: ubrane na biało gospodynie wieszające pranie, rozprawiające przy tym o swoich najzwyczajniejszych marzeniach: szczęśliwej miłości, dobrym mężu, zdolnych dzieciach. Scena ślubu, pacierza rodzinnego, prac polowych, ale i pogrzebu - wszystko pokazane z ogromną prostotą, bez potoku słów.
Jury przyznało również trzy wyróżnienia: dla Teatru „39” z GOK w Trzebownisku, Naturalnego Teatru Wiejskiego z GOK w Lubeni oraz Teatru „Gyne” ze Zmiennicy.