Doroczna pielgrzymka Akcji Katolickiej do sanktuarium patrona - św. Andrzeja Boboli w Strachocinie, odbyła się 8 maja br. Do zgromadzonych członków i sympatyków Akcji Katolickiej prelekcję pt. Współodpowiedzialność ludzi wierzących za Kościół w Polsce wygłosił ks. prof. Tadeusz Borutka, uwzględniając w niej misję i miejsce wszystkich ludzi ochrzczonych, a szczególnie członków wspólnot, ruchów i stowarzyszeń z Akcją Katolicką na czele.
Strachocińskie uroczystości ku czci św. Andrzeja Boboli zaszczycił swą obecnością metropolita przemyski abp Józef Michalik - Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, który przewodniczył uroczystej koncelebrowanej Mszy św. i wygłosił słowo Boże.
Na kanwie odczytanej Ewangelii, zatrzymał się Czcigodny Arcypasterz nad obrazem Dobrego Pasterza, który oddaje swoje życie za owce swoje. Słowa te odnoszą się do patrona dnia 8 maja św. bp. Stanisława, który nie uciekł w trudnej sytuacji, powiedział prawdę władcy i przepłacił to życiem. Tak samo postąpił patron Akcji Katolickiej św. Andrzej Bobola, który dla Jezusowej sprawy poniósł śmierć męczeńską. W dzisiejszej Polsce, dzięki formacji różnych stowarzyszeń i grup katolickich nie idzie na marne powiew wolności religijnej, wyraźnie wzrasta - jak podają statystyki - liczba wierzących i praktykujących. Wiara nie upadnie, wiara zawsze będzie miała pewną funkcję do spełnienia, jesteśmy po dobrej stronie, gdyż jesteśmy zaangażowani w sprawy Kościoła w Polsce.
Szczególne miejsce w polskiej rzeczywistości zajmuje Akcja Katolicka, która jest stowarzyszeniem ludzi świeckich, przyczyniających się z własnej woli do realizacji ogólnego celu apostolskiego Kościoła, działających w ramach zorganizowanej wspólnoty i w ścisłej współpracy z hierarchią. Ojciec Święty Jan Paweł II, interpretując naukę Soboru Watykańskiego II podkreśla niejednokrotnie najważniejsze cechy Akcji Katolickiej:
1. Eklezjalność, jest to najpełniejsza forma udziału człowieka świeckiego w życiu Kościoła. Akcja Katolicka to stowarzyszenie, którego głównym celem jest działanie w bezpośredniej współpracy z hierarchią, to poddanie się kierownictwu biskupa, oraz włączenie się poprzez odpowiednie inicjatywy, podejmowane w sposób zorganizowany i systematyczny, w pracę duszpasterską Kościoła lokalnego.
2. Świeckość, jest to wypracowanie postanowień i założeń przez świeckich członków Akcji Katolickiej, którzy żyjąc w świecie niosą doń Chrystusa, którzy w tym świecie starają się być świętymi, łącząc wiarę i miłość w życiu codziennym osobistym i społecznym.
3. Organiczność, jest to wewnętrzna forma struktury Akcji Katolickiej, umożliwiająca skuteczną i konkretną realizację celów, dla których została powołana i zatwierdzona, to znaczy ogólnego celu apostolskiego Kościoła, czyli ewangelizacji, uświęcania i chrześcijańskiej formacji sumień. Akcja Katolicka musi być zawsze organicznie włączona w konkretną sytuację Kościoła lokalnego.
4. Wspólnotowość, jest cechą opierającą się na komunii - zasadzie strukturalnej, która przenika cały Kościół na każdym poziomie jego organizacji. Akcja Katolicka musi działać zgodnie z dynamiką właściwą życiu kościelnemu, a więc z dynamiką komunii.
Następnym punktem programu było wręczenie przez Księdza Arcybiskupa nominacji księżom asystentom i prezesom dwu nowych Parafialnych Oddziałów Akcji Katolickiej: Tarnawiec i Ujazdy.
Spotkanie w strachocińskim sanktuarium zakończył prezes DIAK Piotr Stańko, który przytoczył słowa Księdza Arcybiskupa z Programu Duszpasterskiego na rok 2004, określające miejsce Akcji Katolickiej w dzisiejszej rzeczywistości. Właśnie dzisiaj w Kościele, społeczności lokalnej, Ojczyźnie czy w poszerzonej Europie - mówił prezes Stańko - winniśmy nic więcej, tylko naśladować Chrystusa Miłosiernego. Nic więcej, tylko naśladować Maryję, która przez Peregrynację w naszej archidiecezji ukazywała nam jak naśladować Jezusa Miłosiernego w wypełnieniu woli Bożej. Nic więcej, tylko naśladować naszych patronów św. Andrzeja, św. bp. Józefa Sebastiana, św. bp. Stanisława. Za ich przykładem iść wiernie śladami Chrystusa i tak sądzić, tak pragnąć, tak mówić, tak działać i tak cierpieć jak to czynił Chrystus.