Ojciec Święty Jan Paweł II w homilii na Mszy św. w Kijowie w obrządku bizantyjskim powiedział, że "zgodnie z tradycją, u zarania chrześcijaństwa sam Apostoł Andrzej odwiedzając te miejsca, mówił o ich świętości. Opowiada się bowiem, że oglądając progi Dniepru, pobłogosławił ziemię Kijowa i powiedział: «Na tych wzgórzach zajaśnieje chwała Boża». Dniepr stał się jakby «Jordanem Ukrainy», a stolica Kijów «nowym Jeruzalem», matką słowiańskiego chrześcijaństwa w Europie Wschodniej" .

Dzięki Bożej Opatrzności, przez te wyjątkowe dni wraz z abp. Stanisławem Nowakiem miałem okazję nawiedzić Ukrainę - "świętą ziemię". Świętą nie tylko dlatego, że tak nazywali ją poeci. Świętą nade wszystko dlatego, że jest to ziemia świętych wyznawców i męczenników, którzy za wiarę w Jezusa Chrystusa poświęcili swoje życie.

Celem naszej podróży był Kijów, gdzie wielki książę kijowski św. Włodzimierz przyjął chrzest. Jan Paweł II podczas Mszy św. przypomniał 1000-letnią tradycję chrześcijaństwa na tych ziemiach. Z Kijowa udaliśmy się na dawne kresy Rzeczypospolitej - do Kamieńca Podolskiego i Chocimia. Stamtąd nasz szlak biegł do Lwowa, by kolejny raz radować się spotkaniem z Ojcem Świętym.

Po drodze mijaliśmy ślady polskości tych ziem: twierdze, zamki, kościoły - straszliwie zniszczone przez system komunistyczny - a także krzyże przydrożne i pięknie przystrojone kapliczki Matki Bożej.

Modliliśmy się za poległych obrońców naszej Ojczyzny. Mieliśmy świadomość, że stąpamy po świętej ziemi, uświęconej krwią i męczeństwem wielu Polaków. Historyczne nazwy, nazwiska, przydomki, freski z herbami pozwalały dotykać przeszłości tak namacalnie, tak blisko...

We Lwowie Papież wezwał do pojednania między narodami, wskazując tym samym na jedyną drogę ku lepszej przyszłości. "Chrześcijanie obydwu narodów muszą iść razem w imię jedynego Chrystusa, ku jedynemu Ojcu, prowadzeni przez tego samego Ducha. Niech przebaczenie - udzielone i uzyskane - rozleje się niczym dobroczynny balsam w każdym sercu" .

Żegnając się z ziemią ukraińską, Papież powiedział: "Drodzy Bracia i Siostry, mówię wraz z Waszym poetą i wraz z Wami: niechaj Bóg zawsze Was chroni «o święty, święty mój kraju»".