Wakacyjne rekolekcje

Diecezjalne Duszpasterstwo Służby Liturgicznej:

Oaza ministrancka - rekolekcje dla ministrantów połączone z atrakcyjnymi formami wypoczynku; adresowane do chłopców od IV kl. szkoły podstawowej do I kl. gimnazjum włącznie; Paradyż, 14-26 lipca 2004 r.
Prowadzący: ks. Grzegorz Miśko
Oaza lektorska - biblijno-liturgiczne rekolekcje dla ministrantów i lektorów; adresowane do chłopców od II kl. gimnazjum wzwyż; osobom nie będącym jeszcze promowanymi lektorami daje uprawnienia równoznaczne z kursem lektorskim;
Paradyż, 14-26 lipca 2004 r.
Prowadzący: ks. Adrian Put
Koszt obydwu Oaz 380 zł. Przy zgłoszeniu konieczna wpłata zaliczki w wysokości 50 zł, która nie będzie zwracana w razie rezygnacji z uczestnictwa. Karty zgłoszeń można otrzymać: w Zielonej Górze - u ks. Roberta Patro, Kuria Diecezjalna, pl. Powstańców Wlkp. 1, II p.,tel. (0-68) 451-23-49; w Gorzowie - u ks. Łukasza Parniewskiego, Parafia pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, ul. Warszawska 51, tel. (0-95) 725-91-32. Wypełnione karty zgłoszeń należy oddać do 14 czerwca.

Dom Rekolekcyjno-Powołaniowy:

Reklama

Rekolekcje „W sercu Kościoła” - wprowadzające w misterium i w życie codzienne Kościoła, oparte o miejsca święte Krakowa - „polskiego Rzymu”, połączone ze zwiedzaniem miasta i okolicy, w tym miejsc związanych z osobą Jana Pawła II. Kraków, 6-13 sierpnia. Wyjazd pociągiem z Zielonej Góry 6 sierpnia o godz. 5.54, powrót 13 sierpnia o godz. 23.30. Prowadzący: ks. Paweł Bryk.
Koszt - 350 zł obejmuje noclegi, wyżywienie, komunikację miejską, bilety wstępu, ubezpieczenie, koszty organizacyjne. Nie obejmuje dojazdu (bilet powrotny PKP każdy nabywa we własnym zakresie, według przysługujących mu zniżek).
Zgłoszenia: wstępne - telefonicznie pod nr 604-624-142 do 20 maja (wyjazd dojdzie do skutku, o ile zgłosi chęć udziału minimum 20 osób). Karty zgłoszenia zostaną wysłane pocztą.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Duszpasterstwo Rodzin:

Rekolekcje Ruchu Domowy Kościół
Śmiechów k. Dobrzycy (rekolekcje ewangelizacyjne i I st.):
Termin: 26 czerwca - 2 lipca, 3-9 lipca, 10-24 lipca, 25-31 lipca.
Koszt: 250 zł, dziecko od 3-12 lat: 150 zł.
Rokitno (III st.):
Termin: 10-24 lipca. Koszt 450 zł dzieci w wieku 3-12 lat - 225 zł.
Tylmanowa (II st. oraz ORAR)
Termin: 24-30 lipca oraz 15-21 sierpnia. Koszt 180 zł, dzieci w wieku 3-12 lat - 90 zł.
Termin 31 lipca - 14 sierpnia. Koszt 350 zł, dzieci w wieku 3-12 lat - 180
Zgłoszenia przyjmują Zofia i Włodek Sadeccy, tel. (0-68) 453-50-35

Cisi Pracownicy Krzyża

Turnus rekolekcyjno-rehabilitacyjny: 12-25 lipca oraz 1-14 września. Rekolekcje dla dzieci i młodzieży: 20 czerwca - 3 lipca oraz 18-24 sierpnia.
Rekolekcje dal wszystkich zaangażowanych w działalność Centrum ochotników Cierpienia: 12-18 lipca oraz 30 lipca - 6 sierpnia. Informacje i zgłoszenia: Dom „Uzdrowienia Chorych” w Głogowie, tel. (0-76) 833-32-97.

Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży

Rekolekcje Formacji Apostolskiej
stopień I: 28 czerwca - 7 lipca oraz 28 lipca -6 sierpnia.
stopień II: 10-19 lipca.
stopień III: 19-28 lipca.
Odpłatność za rekolekcje, które odbywają się w Sławie, wynosi 180 zł (dla członków KSM posiadających legitymację członkowską i należących do oddziałów, które nie zalegają ze składkami jest zniżka 18 zł).
Szkolenie dla kierownictw kół i oddziałów KSM
Termin: 7-10 lipca. W trakcie szkolenia uczestnicy dowiedzą się, jak skutecznie i sprawnie działać w oddziale lub kole KSM. Szkolenie odbędzie się w Ośrodku KSM w Sławie. Koszt 50 zł.
Obóz języka angielskiego „Kaesemowicze-Kaesemowiczom”
Termin: 9-18 sierpnia. Obóz, prowadzony przez nauczycieli-członków KSM, kierowany jest do sympatyków, kandydatów i członków KSM pragnących uczyć się i pogłębiać znajomość języków obcych. Obóz odbędzie się w Ośrodku KSM w Sławie. Koszt: 380 zł.
Obozy i kolonie językowe
28 czerwca - 7 lipca - kolonia dla dzieci we wczesnym stadium nauki j. angielskiego (10-14 lat);
28 czerwca - 7 lipca - kolonia dla dzieci we wczesnym stadium nauki j. niemieckiego (10-14 lat);
7-16 lipca - obóz j. angielskiego dla średnio zaawansowanych (młodzież od 14 lat);
7-16 lipca - obóz j. niemieckiego dla średnio zaawansowanych (młodzież od 14 lat);
16-25 lipca - obóz j. angielskiego dla średnio zaawansowanych (młodzież od 14 lat);
16-25 lipca - obóz j. angielskiego dla zaawansowanych (młodzież od 14 lat);
Koszt - 680 zł. Cena obejmuje lektorów, materiały dydaktyczne, zakwaterowanie, wyżywienie oraz atrakcje. Obozy językowe odbędą się w Zagórzu Śląskim (koło Wałbrzycha).
Szczegółowych informacji nt. rekolekcji i obozów KSM udziela oraz przyjmuje zapisy Biuro KSM: w dni robocze od godz. 8.00 do godz. 16.00, tel./fax. (0-68) 320-72-96, 453-97-71, ul. Aliny 7; 65-329 Zielona Góra.

Ruch Rodzin Nazaretańskich

Termin: 17-25 lipca. Miejsce: Kotlina Kłodzka (Bolesławów, Bielice, Nowy Gierałtów). Koszt: dorośli - 315 zł, młodzież i studenci - 280 zł, dzieci 4-6 lat - możliwość zniżki kosztów noclegów i wyżywienia, dzieci do 3 lat - nie płacą. Informacje i zgłoszenia: do 14 czerwca przyjmuje Anna Jarczak, tel. (0-95) 732-48-29, tel. kom 608-394-829, e-mail: hankajar@wp.pl

Urodził się około 349 r. w Antiochii w Syrii (dzisiaj Antakya na południu Turcji), tam też podejmował posługę kapłańską przez około 11 lat, aż do 397 r., gdy został mianowany biskupem Konstantynopola. W stolicy cesarstwa pełnił posługę biskupią do czasu dwóch wygnań, które nastąpiły krótko po sobie - między 403 a 407 r. Dzisiaj ograniczymy się do spojrzenia na lata antiocheńskie Chryzostoma. W młodym wieku stracił ojca i żył z matką Antuzą, która przekazała mu niezwykłą wrażliwość ludzką oraz głęboką wiarę chrześcijańską. Odbył niższe oraz wyższe studia, uwieńczone kursami filozofii oraz retoryki. Jako mistrza miał Libaniusza, poganina, najsłynniejszego retora tego czasu. W jego szkole Jan stał się wielkim mówcą późnej starożytności greckiej. Ochrzczony w 368 r. i przygotowany do życia kościelnego przez biskupa Melecjusza, przez niego też został ustanowiony lektorem w 371 r. Ten fakt oznaczał oficjalne przystąpienie Chryzostoma do kursu eklezjalnego. Uczęszczał w latach 367-372 do swego rodzaju seminarium w Antiochii, razem z grupą młodych. Niektórzy z nich zostali później biskupami, pod kierownictwem słynnego egzegety Diodora z Tarsu, który wprowadzał Jana w egzegezę historyczno-literacką, charakterystyczną dla tradycji antiocheńskiej. Później udał się wraz z eremitami na pobliską górę Sylpio. Przebywał tam przez kolejne dwa lata, przeżyte samotnie w grocie pod przewodnictwem pewnego „starszego”. W tym okresie poświęcił się całkowicie medytacji „praw Chrystusa”, Ewangelii, a zwłaszcza Listów św. Pawła. Gdy zachorował, nie mógł się leczyć sam i musiał powrócić do wspólnoty chrześcijańskiej w Antiochii (por. Palladiusz, „Życie”, 5). Pan - wyjaśnia jego biograf - interweniował przez chorobę we właściwym momencie, aby pozwolić Janowi iść za swoim prawdziwym powołaniem. W rzeczywistości, napisze on sam, postawiony wobec alternatywy wyboru między trudnościami rządzenia Kościołem a spokojem życia monastycznego, tysiąckroć wolałby służbę duszpasterską (por. „O kapłaństwie”, 6, 7), gdyż do tego właśnie Chryzostom czuł się powołany. I tutaj nastąpił decydujący przełom w historii jego powołania: został pasterzem dusz w pełnym wymiarze! Zażyłość ze Słowem Bożym, pielęgnowana podczas lat życia eremickiego, spowodowała dojrzewanie w nim silnej konieczności przepowiadania Ewangelii, dawania innym tego, co sam otrzymał podczas lat medytacji. Ideał misyjny ukierunkował go, płonącą duszę, na troskę pasterską. Między 378 a 379 r. powrócił do miasta. Został diakonem w 381 r., zaś kapłanem - w 386 r.; stał się słynnym mówcą w kościołach swego miasta. Wygłaszał homilie przeciwko arianom, następnie homilie na wspomnienie męczenników antiocheńskich oraz na najważniejsze święta liturgiczne. Mamy tutaj do czynienia z wielkim nauczaniem wiary w Chrystusa, również w świetle Jego świętych. Rok 387 był „rokiem heroicznym” dla Jana, czasem tzw. przewracania posągów. Lud obalił posągi cesarza, na znak protestu przeciwko podwyższeniu podatków. W owych dniach Wielkiego Postu, jak i wielkiej goryczy z powodu ogromnych kar ze strony cesarza, wygłosił on 22 gorące „Homilie o posągach”, ukierunkowane na pokutę i nawrócenie. Potem przyszedł okres spokojnej pracy pasterskiej (387-397). Chryzostom należy do Ojców najbardziej twórczych: dotarło do nas jego 17 traktatów, ponad 700 autentycznych homilii, komentarze do Ewangelii Mateusza i Listów Pawłowych (Listy do Rzymian, Koryntian, Efezjan i Hebrajczyków) oraz 241 listów. Nie uprawiał teologii spekulatywnej, ale przekazywał tradycyjną i pewną naukę Kościoła w czasach sporów teologicznych, spowodowanych przede wszystkim przez arianizm, czyli zaprzeczenie boskości Chrystusa. Jest też ważnym świadkiem rozwoju dogmatycznego, osiągniętego przez Kościół w IV-V wieku. Jego teologia jest wyłącznie duszpasterska, towarzyszy jej nieustanna troska o współbrzmienie między myśleniem wyrażonym słowami a przeżyciem egzystencjalnym. Jest to przewodnia myśl wspaniałych katechez, przez które przygotowywał katechumenów na przyjęcie chrztu. Tuż przed śmiercią napisał, że wartość człowieka leży w „dokładnym poznaniu prawdziwej doktryny oraz w uczciwości życia” („List z wygnania”). Te sprawy, poznanie prawdy i uczciwość życia, muszą iść razem: poznanie musi się przekładać na życie. Każda jego mowa była zawsze ukierunkowana na rozwijanie w wierzących wysiłku umysłowego, autentycznego myślenia, celem zrozumienia i wprowadzenia w praktykę wymagań moralnych i duchowych wiary. Jan Chryzostom troszczył się, aby służyć swoimi pismami integralnemu rozwojowi osoby, w wymiarach fizycznym, intelektualnym i religijnym. Różne fazy wzrostu są porównane do licznych mórz ogromnego oceanu: „Pierwszym z tych mórz jest dzieciństwo” (Homilia 81, 5 o Ewangelii Mateusza). Rzeczywiście, „właśnie w tym pierwszym okresie objawiają się skłonności do wad albo do cnoty”. Dlatego też prawo Boże powinno być już od początku wyciśnięte na duszy, „jak na woskowej tabliczce” (Homilia 3, 1 do Ewangelii Jana): w istocie jest to wiek najważniejszy. Musimy brać pod uwagę, jak ważne jest, aby w tym pierwszym etapie życia człowiek posiadł naprawdę te wielkie ukierunkowania, które dają właściwą perspektywę życiu. Dlatego też Chryzostom zaleca: „Już od najwcześniejszego wieku uzbrajajcie dzieci bronią duchową i uczcie je czynić ręką znak krzyża na czole” (Homilia 12, 7 do Pierwszego Listu do Koryntian). Później przychodzi okres dziecięcy oraz młodość: „Po okresie niemowlęcym przychodzi morze okresu dziecięcego, gdzie wieją gwałtowne wichury (…), rośnie w nas bowiem pożądliwość…” (Homilia 81, 5 do Ewangelii Mateusza). Potem jest narzeczeństwo i małżeństwo: „Po młodości przychodzi wiek dojrzały, związany z obowiązkami rodzinnymi: jest to czas szukania współmałżonka” (tamże). Przypomina on cele małżeństwa, ubogacając je - z odniesieniem do cnoty łagodności - bogatą gamą relacji osobowych. Dobrze przygotowani małżonkowie zagradzają w ten sposób drogę rozwodowi: wszystko dzieje się z radością i można wychowywać dzieci w cnocie. Gdy rodzi się pierwsze dziecko, jest ono „jak most; tych troje staje się jednym ciałem, gdyż dziecko łączy obie części” (Homilia 12, 5 do Listu do Kolosan); tych troje stanowi „jedną rodzinę, mały Kościół” (Homilia 20, 6 do Listu do Efezjan). Przepowiadanie Chryzostoma dokonywało się zazwyczaj podczas liturgii, w „miejscu”, w którym wspólnota buduje się Słowem i Eucharystią. Tutaj zgromadzona wspólnota wyraża jeden Kościół (Homilia 8, 7 do Listu do Rzymian), to samo słowo jest skierowane w każdym miejscu do wszystkich (Homilia 24, 2 do Pierwszego Listu do Koryntian), zaś komunia Eucharystyczna staje się skutecznym znakiem jedności (Homilia 32, 7 do Ewangelii Mateusza). Jego plan duszpasterski był włączony w życie Kościoła, w którym wierni świeccy przez fakt chrztu podejmują zadania kapłańskie, królewskie i prorockie. Do wierzącego laika mówi: „Również ciebie chrzest czyni królem, kapłanem i prorokiem” (Homilia 3, 5 do Drugiego Listu do Koryntian). Stąd też rodzi się fundamentalny obowiązek misyjny, gdyż każdy w jakiejś mierze jest odpowiedzialny za zbawienie innych: „Jest to zasada naszego życia społecznego (…) żeby nie interesować się tylko sobą” (Homilia 9, 2 do Księgi Rodzaju). Wszystko dokonuje się między dwoma biegunami, wielkim Kościołem oraz „małym Kościołem” - rodziną - we wzajemnych relacjach. Jak możecie zauważyć, Drodzy Bracia i Siostry, ta lekcja Chryzostoma o autentycznej obecności chrześcijańskiej wiernych świeckich w rodzinie oraz w społeczności pozostaje również dziś jak najbardziej aktualna. Módlmy się do Pana, aby uczynił nas wrażliwymi na nauczanie tego wielkiego Nauczyciela Wiary.