Reklama

Studium Życia Rodzinnego

Niedziela częstochowska 22/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Studium jest naukowym zapleczem dla różnych form przygotowania do małżeństwa, duszpasterstwa rodzin, poradnictwa małżeńsko-rodzinnego, pracy w Akcji Katolickiej oraz innych ruchach i stowarzyszeniach.
W Studium Życia Rodzinnego, które istnieje od 1978 r. w Częstochowie, zajęcia prowadzą wykładowcy Instytutu Teologicznego, Częstochowskiego Wyższego Seminarium Duchownego oraz znani specjaliści problematyki rodziny (duchowni i świeccy) z różnych ośrodków Polski, jak np. bp dr Jan Szkodoń z Krakowa, prof. Teresa Kukołowicz z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, dr Teresa Kramarek z Poznania.
Słuchaczem Studium może być mieszkaniec archidiecezji częstochowskiej, posiadający świadectwo dojrzałości lub dyplom wyższej uczelni (kserokopia). Dokumenty wraz z pisemną opinią właściwej władzy kościelnej i trzema fotografiami należy przedłożyć w sekretariacie do końca lipca.
W miarę możliwości dobrze byłoby, gdyby w zajęciach uczestniczyły pary małżeńskie. Natomiast, przykro nam, ale nie mogą włączać się w zajęcia Studium osoby rozwiedzione czy też bez ślubu kościelnego.
Nauka i formacja w Studium Życia Rodzinnego trwa dwa i pół roku (pięć semestrów). Obejmuje wykłady i seminaria naukowe, które odbywają się w trzecią niedzielę każdego miesiąca oraz konsultacje w wyznaczonym dodatkowym terminie.
Studium kończy się uzyskaniem dyplomu - po uprzednim złożeniu egzaminów ustnych i pracy pisemnej. Dyplom ukończenia Studium daje podstawę do starania się o misję kanoniczną i zatrudnienie w kościelnych i państwowych placówkach oświatowych.
Zajęcia w bieżącym roku rozpoczną się w niedzielę19 września (w godz. 8.30-16.00, ul. św. Barbary 41 w Częstochowie). W programie zajęć plenarnych zawsze jest przewidziana Msza św. z homilią i konferencją ascetyczną, wykłady i seminaria naukowe oraz posiłek.
Z prośbą o studentów szczególnie zwracamy się do tych parafii, które nie mają jeszcze osób fachowo przygotowanych do poradnictwa rodzinnego przy parafii czy dekanacie, do prowadzenia wykładów dla narzeczonych w ramach PRE-KANY i lekcji z wychowania prorodzinnego w szkole.
Informacji dotyczących Studium Życia Rodzinnego przy Instytucie Teologicznym udziela Sekretariat Studium, Częstochowa, ul. św. Barbary 41, tel. (0-34) 324-72-51, wtorek: godz. 17.00-19.00, czwartek: godz. 10.00-13.00, piątek: godz. 17.00-19.00.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Leon XIV radzi starszym księżom, jak radzić sobie z samotnością

2026-02-26 08:16

[ TEMATY ]

kapłani

Leon XIV

Vatican Media

Kapłani powinni od młodości przygotowywać się na to, że w starości nie będą mogli być tak aktywni, aby umieć ofiarować Bogu chwile samotności – wskazał Leon XIV w odpowiedzi na pytanie jednego ze starszych kapłanów, jak księża mają radzić sobie z samotnością i chorobą. Zachęcił młodszych kapłanów, by towarzyszyli starszym.

Co mogą czynić starsi księża, aby po latach aktywności nie czuć się na emeryturze lub w chorobie samotni i izolowani – zapytał jeden z rzymskich księży Papieża Leona XIV, podczas audiencji u Ojca Świętego. Dodał, że ze swego doświadczenia jako osoby starszej od Papieża wie, że wielu starszych księży odczuwa samotność po życiu całkowicie poświęconym Ewangelii i Kościołowi. „Po tak wielu spotkaniach z ludźmi, tak wiele samotności. Wielu dotkniętych chorobą musiało wycofać się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego” – mówił ksiądz. I zapytał, jakie sugestie może Papież przekazać tym kapłanom, a także jak kapłani starsi mogą pomagać młodszym w głoszeniu z pasją Słowa Bożego.
CZYTAJ DALEJ

„Znak Jonasza” w Ewangelii oznacza przede wszystkim osobę proroka

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pl.wikipedia.org

Jonasz głosi w Niniwie, grafika Gustawa Doré

Jonasz głosi w Niniwie, grafika Gustawa Doré
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie Wielkopostne: Przez śmierć ku życiu

2026-02-26 10:04

[ TEMATY ]

Wielki Post

rozważania

Adobe Stock

Przychodzi zawsze nagle, niespodziewanie, z zaskoczenia i jakby za wcześnie. Nie zapraszana, a jednak nieustannie wkrada się w nasze codzienne życie. Nikt jej nie szuka, większość jej unika, nie chce o niej rozmawiać. Odsuwa się ją na margines, jakby można było o niej zapomnieć. A ona ciągle powraca, przypomina o sobie. Przeciwniczka życia. Czasem przychodzi powoli, jakby chciała przygotować, dać czas, oswoić. Próbujemy się z nią jakoś ułożyć, pogodzić, a nawet ją uosobić, jakby można było wejść z nią w dialog, coś jeszcze wynegocjować. A przecież z każdym dniem jesteśmy jej bliżsi. Towarzyszy nam od urodzenia. Pojawia się na horyzoncie wtedy, gdy wydaje się, że można by jeszcze żyć. Jakby stała gdzieś za rogiem, skrywająca się na ulicach miast i wsi. Jakby czeka na szpitalnych korytarzach. Zabiera radość, nadzieję, rozrywa miłość. Pozostawia ból, żal, samotność i pustkę. Wpisana w ludzkie życie, pozostaje jednak w nieświadomości. Wspólne chwile zapisują się w pamięci, na kartach fotografii i albumów. Pozostaje pustka, której niczym nie da się zapełnić. Dotyka tego, kto odchodzi i tych, którzy zostają.

ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 25 marca 2026; Rok A, II
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję