Miarą miłości jest miłość bez miary
(św. Franciszek z Asyżu)

Siostra zakonna niech pozostanie bezimienną służką Jezusa Chrystusa. Jest ich tak wiele obok nas. I chwała Panu za to, że są!
Przez swoje powołanie siostra została zaproszona, powołana przez Boga do wyłącznej miłości do Boga poprzez złożone śluby: ubóstwa, czystości i posłuszeństwa oraz do okazywania miłości człowiekowi.
To zaproszenie Boga realizuje siostra służąc chorym, cierpiącym i wszystkim potrzebującym.
To zaproszenie Boga do miłości realizuje siostra swoją piękną pracą z dziećmi. Pracując w Domu Dziecka czy w ochronce chroni dzieci przed złem i wpaja im chrześcijańskie zasady wychowania. A posługa w Domu Samotnej Matki, w dzisiejszych czasach tak bardzo potrzebna? Czy szczególna opieka nad dziećmi opóźnionymi w rozwoju?
To zaproszenie Boga siostra realizuje w pracy i służbie dla zakonu i Kościoła, a nade wszystko w modlitwie.
Siostra służy Bogu, któremu ślubowała, i człowiekowi. I to jest wielkie! I to jest Jej powołanie! Siostra zawierzyła i zaufała Bogu, Jezusowi Chrystusowi i w Nim trwa.
W swoim powołaniu spotyka się z cierpieniem i bólem drugiego człowieka, tak często niezrozumiałym, niezauważanym przez innych. Cierpienie i ból są często dla Niej codziennością. Są jej spotkaniem z Bogiem! Ona wielbi Boga! Ona wielbi Boga w otaczającym ją cierpieniu.
Ona trwa... Zawsze gotowa, uśmiechnięta, pełna miłości i dobroci, chętna do pomocy, rozmodlona, gotowa na wszystko! Dla Ciebie i dla Boga! Nawet oddać życie - jak ostatnio w Afryce.
Jest uboga, wszakże ślubowała ubóstwo. Wystarcza Jej tylko habit, zawsze w jednym kroju i w jednej barwie! Zawsze modny! Siostra zakonna - kobieta, przez prawie całe dorosłe życie w jednym stroju! Aby to zrozumieć... trzeba być siostrą! Wybranką Boga!
Siostra odpowiedziała na wezwanie Chrystusa: „Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój na każdy dzień i niech Mnie naśladuje” i swoim powołaniem to wezwanie realizuje. Siostra oddała się całkowicie dyspozycji Boga.
W naśladowaniu Chrystusa zapewne codziennie pokonuje słabości związane z życiem człowieka. Wypełniając regułę życia zakonnego w swej nieustającej modlitwie, w swoim nieustającym adorowaniu Chrystusa jest żywym elementem Kościoła Chrystusowego. Siostra żyje Ewangelią i ubogaca nasz Kościół. Jakże byłby ubogi bez siostry!
W dniu Światowego Dnia Modlitw o Powołania prośmy Wszechmogącego Boga o nowe powołania. Są niezastąpione i potrzebne człowiekowi i Kościołowi, polecajmy je w naszych modlitwach.