„Niepokalana Maryjo, chcemy wraz Tobą i z oddanym Ci całkowicie Papieżem Janem Pawłem II stanąć pod krzyżem Chrystusa, wyznając, iż tylko zjednoczenie z nim w miłości, której wyrazem jest ofiara,
może wyzwolić życiodajną i macierzyńską moc dla ratowania tych, którzy stali się niewolnikami własnych słabości” - to fragment modlitwy Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, będący mottem ich działalności.
Diecezjalna Krucjata wprowadziła właśnie kolejną formę modlitw tzw. czuwanie przy krzyżu. Polega ono na adoracji i modlitwie przy krzyżu Chrystusa. Nie jest to typowa forma modlitwy wstawienniczej,
jest to raczej modlitwa polecająca Bogu ludzi uwikłanych w najprzeróżniejsze nałogi. Czuwanie przy krzyżu jest niejako przedłużeniem spotkań modlitewnych Krucjaty. Pomysł wprowadzenia tego nabożeństwa
w praktykę diecezjalnej Krucjaty Wyzwolenia Człowieka zrodził się z rozmów, które przeprowadził ks. Paweł Górka, zajmujący się krucjatą w naszej diecezji, z ks. Piotrem Kulbackim, krajowym moderatorem
KWC. Pierwsze czuwanie przy krzyżu miało miejsce 2 kwietnia. Kolejne będą przygotowane niebawem.
„Krucjata to podjęcie dzieła odnowy moralnej w mocy krzyża. Pragniemy krzyżowi Chrystusa pokłonić się, aby uprosić w naszych parafiach czy wspólnotach łaskę nawrócenia, odrzucenia nałogów. Znakiem
towarzyszącym naszej modlitwie jest ikona krzyża, zwana Krzyżem Krucjaty. Przedstawia ona nie tylko wyobrażenie Zbawiciela, ale także tych, którzy stali pod krzyżem oraz dwóch patronów Krucjaty: św. Stanisława
i św. Maksymiliana M. Kolbego” - wyjaśnia ks. Paweł Górka.
Nabożeństwo czuwania przy krzyżu wpisuje się w zasadniczą oś działań KWC. Modlitwa stanowi bowiem podstawę wszelkiego dzieła wyzwolenia. Centralne miejsce zajmuje tu Eucharystia. Ostatecznie to Jezus
wyzwala konkretnego człowieka z przeróżnych zniewoleń. Bez modlitwy KWC pozostałaby po prostu kolejnym świeckim ruchem trzeźwościowym. Dołączana do tego jest jeszcze całkowita abstynencja, mająca być
aktem wynagrodzenia za grzechy pijaństwa lub innego uwikłania w nałóg.
Spotkania KWC odbywają się zwykle w 3 lub 4 sobotę miesiąca. W tym roku szkolnym Msza św. w intencji uwolnienia Polaków od uzależnień odbędzie się jeszcze 24 kwietnia i 22 maja w sosnowieckiej katedrze
Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (dolny kościół).
Wiara to przede wszystkim odpowiedź na wezwanie, od Tego, który jest godny zaufania, który przekonuje do wejścia na drogę wiary i po niej nas prowadzi – mówił Jan Paweł II w homilii na polskiej Mszy w Castel Gandolfo 10 sierpnia 1980 r. Zamieszczamy archiwalne nagranie wygłoszonych wówczas słów.
10 sierpnia 1980 r. do letniej rezydencji papieża w Castel Gandolfo przybyli kapłani, rocznikowi koledzy Jana Pawła II, oraz polska młodzież. Homilia była długą medytacją nad wiarą. Odwołując się do liturgicznego czytania z Listu do Hebrajczyków, Papież przyznał, że jest ona „poręką rzeczy, których się spodziewamy, dowodem rzeczywistości, której nie widzimy”.
W dniu 28 czerwca br. o godzinie 15.00, w kościele parafialnym pw. św. Ap. Piotra i Pawła w Częstochowie, Arcybiskup Metropolita Wacława DEPO udzieli sakramentu święceń w stopniu diakonatu Mariuszowi WAWRZAKOWI, pochodzącemu z tej parafii. Będzie on pierwszym w historii Kościoła częstochowskiego diakonem stałym święconym do posługi w jego strukturach.
Podziel się cytatem
Diakonat stały to posługa mężczyzn – zarówno żonatych, jak i żyjących w celibacie – będąca pierwszym stopniem sakramentu święceń. Diakoni wspierają duszpasterzy w posługach: liturgicznej, słowa, miłosierdzia oraz socjalnej. Warto podkreślić, że diakonat stały nie jest etapem przejściowym, lecz docelową formą posługi. Diakonat stanowi szczególny znak oddania życia Chrystusowi oraz wspólnocie Kościoła. Nowy diakon stały podejmie misję głoszenia Dobrej Nowiny we współczesnym świecie. Otoczmy kandydata modlitwą, prosząc dla niego o dary Ducha Świętego, wierność powołaniu, pokorę oraz gorliwość w służbie. Niech Najświętsza Maryja Panna Częstochowska wyprasza mu potrzebne łaski, a Chrystus umacnia go na drodze powołania.
Wiara to przede wszystkim odpowiedź na wezwanie, od Tego, który jest godny zaufania, który przekonuje do wejścia na drogę wiary i po niej nas prowadzi – mówił Jan Paweł II w homilii na polskiej Mszy w Castel Gandolfo 10 sierpnia 1980 r. Zamieszczamy archiwalne nagranie wygłoszonych wówczas słów.
10 sierpnia 1980 r. do letniej rezydencji papieża w Castel Gandolfo przybyli kapłani, rocznikowi koledzy Jana Pawła II, oraz polska młodzież. Homilia była długą medytacją nad wiarą. Odwołując się do liturgicznego czytania z Listu do Hebrajczyków, Papież przyznał, że jest ona „poręką rzeczy, których się spodziewamy, dowodem rzeczywistości, której nie widzimy”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
