W cyklu recitali organowych, odbywających się w każdą trzecią niedzielę miesiąca w kościele Ojców Jezuitów, wystąpiła 21 marca młoda łódzka organistka Ilona Kubiaczyk.
Instrumentalistka kończy obecnie studia w Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi, w klasie organów prof. Ireny Wisełki-Cieślar. Uczestniczyła w kilku kursach improwizacji i
interpretacji muzyki organowej jako solistka i kameralistka brała udział w różnych festiwalach. W ubiegłym roku zdobyła I nagrodę w konkursie interpretacji muzyki francuskiej w Warszawie. Znana jest też
jako klawesynistka.
Do swego recitalu wybrała dzieła mistrzów francuskich i niemieckich, a koncertowi nadała „formę łukową”, polegającą na stopniowym cofaniu się od muzyki XX w. w głąb historii, a następnie
„powrocie do punktu wyjścia”.
Mistycznym nastrojem odznaczało się wykonanie I Medytacji z cyklu Wniebowstąpienie Oliviera Messiaena mające „opiewać majestat Chrystusa proszącego Ojca o chwałę”. Rozszerzenie i zintensyfikowanie
brzmienia oraz faktury nastąpiło w ucieleśniającym styl romantyczny II Chorale h-moll Cesara Francka. W pełnych powagi i skupienia utworach Bachowskich z okresu lipskiego - Preludium i fudze c-moll
BWV 546, a także chorale Schmücke dich, o liebe Seele klarownie poprowadzona została narracja polifoniczna.
Wirtuozerią techniczną popisała się solistka także w kolejnych pozycjach: Pičce héroique Francka, programowych, nawiązujacych do mitologii greckiej Najadach Louisa Vierne’a oraz efektownej,
roziskrzonej Toccacie Eugčne’a Gigout.
Ilona Kubiaczyk jest już artystką o wyrazistej osobowości, interpretującą muzykę w sposób dynamiczny, aczkolwiek pełny niuansów. Instrument w kościele Jezuitów - przed planowaną właśnie rozbudową
- zabrzmiał pod jej palcami (i stopami) niezwykle interesująco.
«Dlaczego i wy przestępujecie przykazanie Boże dla waszej tradycji?»
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Wtedy przyszli do Jezusa faryzeusze i uczeni w Piśmie z Jerozolimy z zapytaniem: «Dlaczego Twoi uczniowie postępują wbrew tradycji starszych? Bo nie myją sobie rąk przed jedzeniem». On im odpowiedział: «Dlaczego i wy przestępujecie przykazanie Boże dla waszej tradycji?» (por. Mt 15)
Opowiadanie o Zuzannie należy do greckiej tradycji Księgi Daniela. Akcja toczy się w Babilonie, pośród wygnańców. Dwaj starcy zasiadają jako sędziowie. Tekst pokazuje, jak władza religijna bywa narzędziem krzywdy. Zuzanna zostaje osaczona w ogrodzie, w przestrzeni domowej prywatności. Odmawia. Słyszy oskarżenie o cudzołóstwo. Prawo Mojżesza wymaga dwóch świadków w sprawach zagrożonych karą śmierci, a fałszywych świadków obciąża ich własnym wyrokiem (Pwt 19). Ten mechanizm daje starcom pozór wiarygodności. Zuzanna wypowiada zdanie z liturgii. Umiera jako niewinna. W modlitwie odwołuje się do Boga, który zna rzeczy ukryte. Wkracza Daniel. Przesłuchuje oskarżycieli osobno i pyta o szczegół. Odpowiedzi rozchodzą się. Sąd pęka, a kara spada na kłamców, zgodnie z Pwt 19. Hieronim zauważa grę słów po grecku między nazwami drzew i czasownikami „rozciąć” i „przepiłować” (schinos/schizein; prinos/prisein). Ten sam autor przypomina, że Kościoły czytają Daniela w wersji Teodocjona, a greckie części tej księgi funkcjonują w lekturze liturgicznej od starożytności. Juliusz Afrykański zarzuca Orygenesowi brak tej historii w hebrajskich księgach. Orygenes odpowiada, że wspólnoty chrześcijańskie ją zachowują i broni jej jako świadectwa o Bożej sprawiedliwości. Ambroży widzi w Zuzannie wzór wstydliwości. Bowiem milczy przed ludźmi, a mówi do Boga, bo czystość ceni wyżej niż życie. Hipolit czyta tę historię typologicznie. Babilon nazywa światem, a Zuzannę obrazem Kościoła nękanego przez niesprawiedliwych oskarżycieli.
22 marca 1946 roku zmarł biskup Münster, błogosławiony Clemens August von Galen nazwany już w czasie wojny przez „New York Times” „najbardziej nieustępliwym przeciwnikiem nazizmu”. Jego życie i świadectwo pozostają jednym z najbardziej wyrazistych przykładów chrześcijańskiego oporu wobec totalitaryzmu, ale także przestrogą wobec przemocy i bezprawia niezależnie od tego, kto się go dopuszcza.
Podziel się cytatem
Ten dramatyczny opis alianckiego bombardowania Münster z 1943 roku, zachowany w aktach procesu beatyfikacyjnego, odsłania nie tylko skalę zniszczenia, ale także duchową postawę pasterza, który pozostał ze swoim ludem pośród ruin. To właśnie w tym mieście biło serce „innych Niemiec”: Niemiec sprzeciwu wobec Hitlera, Niemiec sumienia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.