Dzieląc się opłatkiem, uczymy się miłości, która jest sensem i celem ludzkiego życia. Zdolność do miłości jest warunkiem bycia szczęśliwym, a także daje poczucie sensu życia i odpowiedzialności na wielu płaszczyznach. A to jest inspiracją do określenia działania i apostolstwa chrześcijańskiego, które w Kościele realizuje się poprzez zespoły i grupy oraz organizacje, takie jak Akcja Katolicka, Caritas oraz inne działające w parafii pw. Chrystusa Króla w Tuplicach.
Spotkanie opłatkowe, zorganizowane właśnie przez grupy parafialne, rozpoczęło się Mszą św. koncelebrowaną pod przewodnictwem bp. Adama Dyczkowskiego. Księdza Biskupa przywitały dzieci słowami: „Błogosławione to ręce, przez które łaska Boża do nas płynie, błogosławione twe usta, które głoszą dobrą nowinę, błogosławione twe serce, które kocha ludzi”. Prezes POAK Arkadiusz Polak wyraził radość i wdzięczność za ponowną obecność Księdza Biskupa wśród nas i za modlitwę w naszej intencji. Proboszcz ks. Jerzy Loch natomiast prosił o odprawienie Mszy św. w intencji parafian, grup i zespołów działających w parafii oraz o Boże błogosławieństwo dla wszystkich na Nowy Rok.
W czasie homilii Ksiądz Biskup zwrócił uwagę, iż we współczesnym gwałtownie rozwijającym się i zmieniającym świecie człowiek przeżywa głębokie i różnorakie rozdarcia, kryzysy cywilizacyjne i kulturowe. Zawsze jednak pragnie sprawiedliwości, wolności i pokoju, solidarności, stabilizacji i współpracy międzyludzkiej. - Celem nadrzędnym jest zawsze miłość - miłość bezgraniczna bez oczekiwań, wdzięczności. Nie umie się kochać, jeśli nie umie się skupić uwagi na drugim człowieku, poznać go i szanować, zauważyć na jego twarzy cierpienie lub radość, zachwycać się dobrem i pięknem w drugiej osobie - mówił Ksiądz Biskup. Kaznodzieja podkreślił, że w tych trudnych dla nas wszystkich czasach jedną z dróg poszukiwania związku z Bogiem jest pomoc bliźniemu, który cierpi biedę i niedostatek. Kościół bez działania Ducha Świętego byłby jedynie organizacją ludzką, a nie wspólnotą miłości, którą Chrystus nam ofiarował. Następnie wyraził uznanie i podziękowanie ludziom, którzy dzięki swej wytrwałości, swoim altruistycznym postawom potrafią ofiarować swoje życie i pracę na rzecz ludzi słabych i potrzebujących pomocy, by nie było człowieka opuszczonego, samotnego i głodnego.
Na zakończenie Pasterz diecezji zwrócił się do Księdza Proboszcza: „Drogi Księże Proboszczu, w przekonaniu, iż gorliwie i z poświęceniem starał się Ksiądz wypełniać swoje obowiązki, trwając w jedności z Kościołem, a także w zatroskaniu o jego dobro duchowe i dobro materialne parafii, wyrażam Księdzu podziękowanie. Na podkreślenie także zasługuje osobiste zaangażowanie Księdza w niesieniu pomocy ubogim, jak również gorliwe wspieranie działalności Akcji Katolickiej. Wyrażam szczerą wdzięczność za to wszystko i mając na uwadze pracę duszpasterską i administracyjną w parafii, nadaję Księdzu niniejszym honorowy tytuł Kanonika RM. Życzę, aby nie zabrakło księdzu sił w czynieniu dalszego dobra i służbie na rzecz Kościoła”.
Ks. J. Loch, dziękując Księdzu Biskupowi za nominację i godność kanonika, zwrócił się ze szczególnym podziękowaniem do tych wszystkich parafian, którzy wspierali go modlitwą w duszpasterskich poczynaniach i pomagają w pracy na rzecz parafii i Kościoła. Na zakończenie Mszy św. uhonorowaniem krótkiej, ale jakże owocnej działalności miejscowego zespołowi Caritas było wręczenie legitymacji członkowskich przez Księdza Biskupa.
Całość uświetnił występ młodych aktorów ze Szkoły Podstawowej w Tuplicach, którzy zaprezentowali jasełka. Nad całością przygotowań jasełkowego przedstawienia czuwała katechetka, Grażyna Kucharczyk.
W rodzinnej atmosferze przebiegało spotkanie wszystkich zaproszonych w gościnnych murach szkoły w Tuplicach. Wspólne kolędowanie zakończyło błogosławieństwo bp. A. Dyczkowskiego, który dziękując wszystkim przybyłym na opłatek za dotychczasową pracę na rzecz parafii, szczególnie serdeczne słowa skierował do grona pedagogicznego, ludzi, na których spoczywa ogromna odpowiedzialność kształtowania i wychowywania młodzieży, by w dzisiejszym świecie umiała żyć godnie i sensownie. Oni to w przyszłości będą tworzyć wizerunek Kościoła i Ojczyzny.