Niedziela to dzień święty ustanowiony przez samego Boga, który ów dzień pobłogosławił i uświęcił. Już w czasach pierwotnego Kościoła świętowanie niedzieli było połączone z Eucharystią. Gdy w okresie prześladowań Dioklecjana zgromadzenia eucharystyczne zostały zakazane, wielu odważnie sprzeciwiało się edyktowi cesarskiemu i wolało ponieść śmierć, niż opuścić niedzielną Eucharystię. Chrześcijanie z Eucharystii czerpali moc do składania świadectwa. Eucharystia była sercem niedzieli.
Współcześnie coraz częściej staje się dostrzegalne niepokojące zjawisko, którym jest desakralizacja dnia, który Pan pobłogosławił i uczynił świętym. Zwraca na to uwagę Ojciec Święty, podejmując tę problematykę w liście apostolskim Dies Domini. Papież mówi: „odpoczynek jest rzeczą świętą, pozwala bowiem człowiekowi wyrwać się z rytmu ziemskich zajęć, czasem nazbyt go pochłaniających, i na nowo sobie uświadomić, że wszystko jest dziełem Bożym. Człowiek obdarzony przez Boga ogromną władzą nad stworzeniem, mógłby zapomnieć, że to Bóg jest Stwórcą, od którego wszystko zależy”.
Człowiek współczesny napotyka często na przeszkody, aby ów dzień Pański godnie i po chrześcijańsku przeżyć. Jesteśmy niewolnikami mass mediów, wciąż ulegamy manipulacji przez reklamy. Gdzieś zatraca się wtedy troska o nasz duchowy wizerunek. Aby nie zatracić swej wolności wobec tylu propozycji, pozostaje nam trwać mocno przy fundamentach naszej wiary, a niedzielna Eucharystia jest takim filarem. Niech to będzie niedziela przeżyta w duchu prawdziwie chrześcijańskim, a więc jako Dies Christi - Dzień Zmartwychwstałego Pana i daru Ducha Świętego, Dies Ecclesiae, Dies hominis, a więc dzień radości, odpoczynku i solidarności, do czego zachęca Jan Paweł II we wspomnianym wcześniej dokumencie.