Reklama

Łowicz - miastem festiwalowym

W lutym już po raz 5. odbywa się święto filmu w Łowiczu. Przez cały miesiąc trwa tutaj jubileuszowa edycja „Och! Film Festiwal” - imprezy, która na stałe wrosła w życie kulturalne tego miasta. Ostatnie wydarzenia - zamknięcie kina „Bzura” i perturbacje z tym związane - postawiły znak zapytania nad dalszym losem Festiwalu i upowszechniania kultury filmowej w Łowiczu. Sytuacja wydawała się patowa...

Niedziela łowicka 8/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Łowicki Ośrodek Kultury i Dyskusyjny Klub Filmowy „Bez nazwy”, po przejęciu dotychczasowego kina „Bzura” przy ul. Pijarskiej przez Towarzystwo Dom Ludowy, za punkt honoru postawiły sobie zorganizowanie sali kinowej w budynku ŁOK przy ul. Podrzecznej. Dzięki zaangażowaniu wielu osób, po 30 dniach ciężkiej pracy, pokonując wiele problemów, udało się doprowadzić do inauguracji Festiwalu w nowym miejscu projekcją filmu Larsa von Triera Dogville, z Nicole Kidman w roli głównej. Historia zatoczyła koło. Duch dawnego przedwojennego kina „Eos”, istniejącego przy ul. Podrzecznej, na nowo zagościł po kilkudziesięciu latach przerwy w budynku ŁOK.
„Och! Film Festiwal” to prezentacja filmów określanych mianem niekomercyjnych, które odniosły sukces frekwencyjny i komercyjny właśnie. Dotychczas na Festiwalu gościły m.in. filmy: Wojaczek, Buena Vista Social Club, Oczy szeroko zamknięte, Tańcząc w ciemnościach, Himilsbach - prawdy, bujdy, czarne dziury, Mulholland Drive, Ziemia niczyja, Głośniej od bomb. Przytoczenie tych kilku tytułów obrazuje po części charakter filmowych spotkań miłośników X Muzy w Łowiczu. - W ramach tegorocznej imprezy przygotowaliśmy zestaw filmów niecodziennych, nagradzanych na wielu światowych festiwalach i przeglądach. Pokażemy filmy, które trzeba zobaczyć, m.in. rzadko oglądane produkcje japońskie (Eureka, Lalki), wybitny oskarowy dokument Zabawy z bronią, oraz polską Pornografię według prozy Witolda Gombrowicza - mówi dyrektor ŁOK-u Maciej Malangiewicz.
Organizatorzy nie ograniczają się jednak tylko do projekcji filmów. Często pokazom towarzyszą też spotkania z twórami filmów (Robert Gliński, Stanisław Manturzewski), aktorami (Andrzej Mastelarz, Krzysztof Siwczyk, Bartosz Opania, Henryk Gołębiewski) oraz prelegentami. W program wpisane są również występy zespołów muzycznych. W tym roku wystąpią: Łowicka Orkiestra Kameralna - z najbardziej znanymi motywami muzycznymi (21 lutego o godz. 18.00), Jacek Lachowicz z zespołu „Scianka” (27 lutego o godz. 20.00), oraz zespół „Apteka” (28 lutego o godz. 20.00).

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Odrzucona Ewangelia nie przestaje być Ewangelią

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Hiob woła do przyjaciół o litość, „bo ręka Boga mnie dotknęła”, a zaraz potem wypowiada pragnienie, które dla prawnika brzmi jak żądanie utrwalenia dowodu: „oby me słowa zostały spisane, oby w księdze utrwalone, rylcem żelaznym i ołowiem na skale wyryte na wieki”. Człowiek, któremu współcześni odmówili racji, apeluje do trybunału przyszłości. Skoro proces doczesny jest nie do wygrania (zob. glossę na 30 IX), niech przynajmniej akta przetrwają. Pismo utrwalone na skale to w starożytności forma najtrwalszej publikacji, jak inskrypcja królewska. Hiob chce, by jego sprawa nie umarła razem z nim. Wtedy, z samego dna, wyrywa się zdanie, które przerosło całą księgę: „lecz ja wiem: Wybawca mój żyje, na ziemi wystąpi jako ostatni”. Hebrajskie goel oznacza krewnego-mściciela, wykupiciela, tego, kto z mocy prawa rodowego wykupywał krewnego z niewoli, odzyskiwał jego ziemię i ujmował się o jego krew (por. Kpł 25; Rt 4). Hiob, opuszczony przez wszystkich, wyznaje, że ma jeszcze jednego Krewnego, który wstanie „jako ostatni”, dosłownie jak ten, kto w procesie zabiera głos na końcu i rozstrzyga. Wulgata przełożyła śmiało: Scio enim quod redemptor meus vivit, i tak te słowa weszły do liturgii za zmarłych, gdzie Kościół śpiewa je nad trumnami do dziś. „Ja sam Go zobaczę, moje oczy ujrzą, nie kto inny; moje nerki już mdleją z tęsknoty”. Tekst hebrajski jest w szczegółach ciemny i tłumacze biedzą się nad nim od wieków, ale kierunek nadziei jest jasny. Hiob spodziewa się zobaczyć Boga po swojej stronie. Chrześcijańska lektura od czasów Ojców słyszała tu przeczucie zmartwychwstania. Dzisiejsza patronka, Teresa z Lisieux, przeszła pod koniec życia własną noc wiary, próbę ciemności, o której mówiła, że siedzi przy stole niedowiarków. Właśnie w tej nocy powtarzała akt ufności. Mała droga i wielka skarga Hioba spotykają się w jednym punkcie. Ufność jest decyzją miłości podjętą w ciemku.
CZYTAJ DALEJ

Kim są nominowani do tegorocznych nagród TOTUS TUUS?

2026-10-01 11:35

[ TEMATY ]

nagroda

dzielo.pl

Hospicjum im. Jana Pawła II w Żorach, Fundacja Donum Vitae, Krystyna de Walden-Gałuszko, Paweł Bębenek, Janusz Rosikoń, Mateusz Środoń, Jan Grosfeld, Milena Kindziuk, Jadwiga i Jacek Pulikowscy, Fundacja „Instytut Nowych Mediów”, „Pielgrzymi Nadziei” oraz VaticanNews.pl - to nominowani do tegorocznych Nagród TOTUS TUUS. Statuetki w kształcie anioła wzbijającego się do lotu wręczane są osobom i instytucjom, które inspirując się nauczaniem św. Jana Pawła II w sposób szczególny przyczyniają się do budowania cywilizacji miłości. Nagrody wręczone zostaną podczas gali na Zamku Królewskim w Warszawie, 10 października 2026, w sobotę przed Dniem Papieskim.

Hospicjum jest placówką opieki paliatywnej, która od wielu lat niesie pomoc osobom znajdującym się w terminalnym stadium choroby, zapewniając im warunki do przeżywania ostatniego etapu życia w atmosferze szacunku, spokoju i bezpieczeństwa. Szczególnym wymiarem promocji godności człowieka jest sprzeciw hospicjum wobec instrumentalnego traktowania chorego oraz wobec postaw, które redukują wartość życia do jego użyteczności lub sprawności. Hospicjum także towarzyszy rodzinom pacjentów. Wsparcie psychologiczne, duchowe i emocjonalne udzielane bliskim pomaga im przeżywać czas choroby i żałoby w sposób bardziej świadomy i godny, bez poczucia osamotnienia i wykluczenia. Istotnym elementem działalności hospicjum jest również kształtowanie postaw społecznych opartych na empatii, solidarności i odpowiedzialności za najsłabszych.
CZYTAJ DALEJ

Pasmo łask. 65 lat kapłaństwa ks. inf. dr. Mariana Mikołajczyka

– Wielkie rzeczy uczynił mi Pan – w duchu Magnificat Maryi ks. inf. Marian Mikołajczyk dziękował 1 października za 65 lat kapłaństwa. Uroczystość odbyła się w Kościele Rektoralnym Najświętszego Imienia Maryi w Częstochowie, którego był rektorem przez 26 lat.

– Pierwszego dnia po urodzeniu Pan włączył mnie do swego Kościoła przez chrzest święty. Przez ten sakrament oddał w opiekę Matki Maryi, czyniąc Ją moją patronką. 22 lata i 6 miesięcy później włączył mnie w kapłaństwo swego Syna, który codziennie ofiaruje się osobiście Ojcu za mnie i za tych, za których składam ofiarę na ołtarzu w Eucharystii. Dzisiejsza Eucharystia to moja wielka wdzięczność Bogu wszechmogącemu, ale i ludziom, którzy w jedności z Nim należą wraz ze mną do Kościoła Chrystusowego – powiedział ksiądz jubilat. Prosił również o modlitwę, aby łaska kapłaństwa Chrystusowego nie była w nim próżna.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję