Jednym z efektów minionego Roku Osób Niepełnosprawnych w Kielcach jest konsekwentne znoszenie w mieście barier architektonicznych, uniemożliwiających osobom na wózkach
swobodne poruszanie się po mieście.
Program „Kielce bez barier” jest realizowany w zasadzie już od sierpnia 1999 r., ale to właśnie w roku 2003 Stowarzyszenie Centrum Wolontariatu zdecydowało się przyznać
I miejsce, statuetkę i zaszczytny tytuł Wolontariusza Roku w ogólnokrajowym konkursie Barwy Wolontariatu kielczankom - Urszuli Radziszewskiej, prezes Towarzystwa
Dobroczynności, oraz Marii Jackowskiej, wiceprezes tej cieszącej się uznaniem w Kielcach instytucji, powołanej w 1913 r. przez bp. Tomasza Kulińskiego.
Dzięki inicjatywie i pracy obu pań zarówno w Kielcach, jak i większych miastach województwa sfinalizowano budowę 34 pochylni z kraty pomostowej typu „Mostostal”,
dostosowanych pod względem konstrukcyjnym do konkretnych miejsc. Te zadania były współfinansowane przez PFRON i użytkowników obiektów. Pochylnie to charakterystyczne „kratki” zakładane
w miejscach użyteczności publicznej, m.in. w urzędach, kościołach, przychodniach, aptekach, szkołach, bankach, obiektach kultury i sportu. Wszelkie potrzeby w zakresie
likwidacji barier były konsultowane na bieżąco z Kielecką Radą Niepełnosprawnych i Oddziałem Świętokrzyskim PFRON. Nagradzając kielczanki za tę inicjatywę, podkreślano
funkcjonalność ich projektu. Pochylnie z kraty pomostowej są łatwo dostosowywane do istniejących już warunków technicznych. Ponadto charakteryzują się lekką konstrukcją, nie wymagającą posadowienia
na gruncie, stosunkowo niewysokim kosztem, dużą przyczepnością do kółek wózka. Te rozwiązania realizowane są nadal, także w wielorodzinnym budownictwie mieszkaniowym i dla wielu
osób indywidualnych.
Fragment Dziejów Apostolskich rozgrywa się w Antiochii Pizydyjskiej, podczas pierwszej wyprawy misyjnej. Po pierwszym nauczaniu Pawła „w następny szabat zebrało się niemal całe miasto”, a część słuchaczy odpowiada zazdrością i sprzeciwem. Paweł i Barnaba mówią „odważnie”, a greckie słowo (parrēsiazomai) oznacza mówienie wprost, bez lęku. Paweł nie rzuca przekleństwa. Wskazuje na odpowiedzialność słuchaczy. „Sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego”. Jan Chryzostom zwraca uwagę na to przesunięcie akcentu. Nie pada zdanie: „jesteście niegodni”. Pada zdanie o samym osądzie człowieka. Zwrot ku poganom ma uzasadnienie w Piśmie. Paweł cytuje Iz 49,6: Sługa Pana zostaje ustanowiony „światłością dla pogan” i ma nieść zbawienie „aż po krańce ziemi”. W Izajaszu chodzi o misję większą niż odnowa Izraela. Łukasz pokazuje, że ta perspektywa działa w historii Kościoła. Poganie reagują radością i wielbieniem słowa Pana. Wers 48 mówi o tych, którzy zostali „przeznaczeni do życia wiecznego”. Chryzostom objaśnia to jako „oddzielenie dla Boga”. Zaraz potem pada zdanie o szybkim rozszerzaniu się słowa Pana. Chryzostom zauważa czasownik (diēphereto), „rozchodziło się” po całej okolicy. Tertulian przytacza tę scenę jako świadectwo posłuszeństwa nakazowi Jezusa - najpierw Izrael, potem narody. W święto Cyryla i Metodego widać drogę tej samej misji. Ewangelia przechodzi do nowych ludów i nowych języków bez utraty mocy.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
„Jezus uczy nas, że prawdziwą sprawiedliwością jest miłość i że w każdym przykazaniu Prawa winniśmy dostrzegać wymóg miłości” - powiedział Ojciec Święty w rozważaniu przed niedzielną modlitwą „Anioł Pański”
Papież podkreślił, że w czytanym dziś fragmencie Kazania na Górze Jezus ukazuje prawdziwe znaczenie przykazań Prawa Mojżeszowego: nie służą one zaspokojeniu zewnętrznej potrzeby religijnej, żeby poczuć się w porządku wobec Boga, ale temu, żeby wprowadzić nas w relację miłości z Bogiem i z braćmi. Zwrócił uwagę, że Jezus analizuje niektóre przepisy Prawa odnoszące się do konkretnych przypadków życia i posługuje się językową formułą - antytezami - właśnie po to, żeby pokazać różnicę między formalną sprawiedliwością religijną a sprawiedliwością królestwa Bożego. Chrystus uczy, że potrzeba „sprawiedliwości większej” - takiej, która sięga serca: nie tylko nie zabijać, ale szanować; nie tylko formalnie być wiernym, lecz kochać z troską i odpowiedzialnością.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.