Reklama

Nasze miasto bez barier

Jednym z efektów minionego Roku Osób Niepełnosprawnych w Kielcach jest konsekwentne znoszenie w mieście barier architektonicznych, uniemożliwiających osobom na wózkach swobodne poruszanie się po mieście.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Program „Kielce bez barier” jest realizowany w zasadzie już od sierpnia 1999 r., ale to właśnie w roku 2003 Stowarzyszenie Centrum Wolontariatu zdecydowało się przyznać I miejsce, statuetkę i zaszczytny tytuł Wolontariusza Roku w ogólnokrajowym konkursie Barwy Wolontariatu kielczankom - Urszuli Radziszewskiej, prezes Towarzystwa Dobroczynności, oraz Marii Jackowskiej, wiceprezes tej cieszącej się uznaniem w Kielcach instytucji, powołanej w 1913 r. przez bp. Tomasza Kulińskiego.
Dzięki inicjatywie i pracy obu pań zarówno w Kielcach, jak i większych miastach województwa sfinalizowano budowę 34 pochylni z kraty pomostowej typu „Mostostal”, dostosowanych pod względem konstrukcyjnym do konkretnych miejsc. Te zadania były współfinansowane przez PFRON i użytkowników obiektów. Pochylnie to charakterystyczne „kratki” zakładane w miejscach użyteczności publicznej, m.in. w urzędach, kościołach, przychodniach, aptekach, szkołach, bankach, obiektach kultury i sportu. Wszelkie potrzeby w zakresie likwidacji barier były konsultowane na bieżąco z Kielecką Radą Niepełnosprawnych i Oddziałem Świętokrzyskim PFRON. Nagradzając kielczanki za tę inicjatywę, podkreślano funkcjonalność ich projektu. Pochylnie z kraty pomostowej są łatwo dostosowywane do istniejących już warunków technicznych. Ponadto charakteryzują się lekką konstrukcją, nie wymagającą posadowienia na gruncie, stosunkowo niewysokim kosztem, dużą przyczepnością do kółek wózka. Te rozwiązania realizowane są nadal, także w wielorodzinnym budownictwie mieszkaniowym i dla wielu osób indywidualnych.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jezus nie wybiera nielicznych do pokazowego cudu

2026-01-20 09:56

[ TEMATY ]

rozważania

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Opis przeniesienia Arki do świątyni Salomona stoi na progu nowego etapu kultu. Dotąd centralnym miejscem był Namiot Spotkania i ołtarz, a teraz Jerozolima otrzymuje stałą budowlę. Zwraca uwagę, że inicjatywa wychodzi od króla, lecz czynności wykonują kapłani. Arka nie staje się królewskim rekwizytem. Ona pozostaje znakiem obecności Boga, a jej miejsce jest ściśle określone: „Miejsce Najświętsze”, pod skrzydłami cherubów. Cheruby w Biblii nie są słodkimi aniołkami. To strażnicy sfery świętości. Pojawiają się już przy wejściu do Edenu (Rdz 3,24). W świątyni mówią, że do Boga nie wchodzi się na własnych warunkach.
CZYTAJ DALEJ

Leon XIV: Bóg Ojciec strzeże naszej wyjątkowości

2026-02-08 12:12

[ TEMATY ]

Anioł Pański

Leon XIV

Vatican Media

Podczas rozważania przed modlitwą Anioł Pański, Leon XIV wskazał: „Jezus jednak głosi nam Boga, który nigdy nas nie odrzuci, Ojca, który strzeże naszego imienia, naszej wyjątkowości. Każda rana, nawet głęboka, zagoi się, jeżeli przyjmiemy słowo Błogosławieństw i na nowo wyruszymy drogą Ewangelii”.

Leon XIV, nawiązując do niedzielnej Ewangelii – w której Jezus mówi „o soli ziemi i światłości świata” – powiedział, że „prawdziwa radość nadaje smak życiu i wydobywa na światło to, czego wcześniej nie było”. Ta „radość” płynie z „pewnego stylu życia, ze sposobu zamieszkiwania ziemi i wspólnego życia”. To życie jest w Jezusie i ono nadaje nową jakość.
CZYTAJ DALEJ

Zmarł najstarszy biskup na Białorusi. Jako dziecko ojciec woził go 50 km do kościoła rowerem

2026-02-09 08:41

[ TEMATY ]

Białoruś

biskup pomocniczy

zmarł

bp Kazimierz Wielikosielec

diecezja pińska

Fot. Berarussian Catholic Church/Wikipedia

bp Kazimierz Wielikosielec OP

bp Kazimierz Wielikosielec OP

Kuria diecezji pińskiej poinformowała, że w niedzielę 8 lutego, w 81. roku życia, w 42. roku kapłaństwa i 27. roku posługi biskupiej zmarł biskup Kazimierz Wielikosielec, dominikanin, emerytowany biskup pomocniczy diecezji pińskiej.

Kazimierz Wielkosielec urodził się 5 maja 1945 r. we wsi Starowola w powiecie prużańskim. Jako dziecko ojciec woził go rowerem do Kobrynia (ponad 50 km), ponieważ najbliższy kościół w Szereszowie był zamknięty. W tych okolicznościach rozwinęła się jego wiara, która pomogła mu wytrwać podczas służby wojskowej i ciężkiej pracy na budowach w Wilnie. Tam właśnie poznał ojców dominikanów, z którymi później związał swoje życie kapłańskie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję