Niepokonany Seabiscuit jest filmem charakterystycznym dla amerykańskiej obyczajowości, mentalności i mitologii. Zrealizowany został na podstawie popularnej książki Laury Hillebrand, w której
autorka opisała historię konia Seabiscuita, odnoszącego w latach 30. sukcesy na amerykańskich torach wyścigowych.
Ten fantastyczny koń budził wówczas żywiołowe zainteresowanie Amerykanów i skupiał na sobie uwagę mediów - prasy i radia. Amerykanie pasjonowali się wyczynami Seabiscuita
bardziej aniżeli dramatycznymi wydarzeniami politycznymi w Europie. Autorzy tego długiego i starannie zrealizowanego filmu starają się odtworzyć realia i klimat życia
w Ameryce lat 30. W okresie wychodzenia z kryzysu ekonomicznego rozwijała się wówczas bujnie kultura masowa, głównie kino, radio i prasa popularna. Koń Seabiscuit
za przyczyną mediów wszedł do mitologii zbiorowej, podobnie jak gwiazdy ekranu i sportu.
Głównymi bohaterami filmu (oprócz konia) są dwaj ludzie: człowiek interesu Howard i niewidzący na jedno oko dżokej Pollard. Uwierzyli oni w talent Seabiscuita i uparcie
doprowadzili do zwycięstw konia na prestiżowych wyścigach. Twórcy filmu opowiadają o ludzkiej determinacji i odwadze bohaterów w dążeniu do wytyczonego celu, a także
o mobilizacji dobrych cech w człowieku. Tego rodzaju wątki moralne zasługują na wyraźne podkreślenie.
W poprzednim rozważaniu prześledziliśmy agonię Jezusa z medycznego punktu widzenia. Odkryliśmy, że Jego serce dosłownie pękło – zostało zmiażdżone i rozerwało się w wyniku procesów zachodzących w Jego skatowanym i wycieńczonym ciele. Dobrze mieć to w pamięci, gdy dziś chcemy zatrzymać się przy kolejnym wezwaniu z czerwcowej litanii: Serce Jezusa, dla nieprawości naszych starte…
Wczorajsze wezwanie mówiło nam, że Serce Jezusa jest „ofiarą grzeszników”. Dziś słyszymy, że zostało „starte”, zmiażdżone „dla nieprawości naszych”.
Papież Leon XIV przybywa dziś na Gran Canarię. To pierwsza w historii wizyta papieża na Wyspach Kanaryjskich. W programie są spotkania z lokalnym Kościołem oraz z migrantami i organizacjami pomocowymi w porcie Arguineguín, nazwanym niegdyś „molem wstydu”. Wizyta zwraca uwagę na atlantycką trasę migracyjną, na której mimo spadku liczby przybyszów wciąż dochodzi do ludzkich dramatów.
Las Palmas de Gran Canaria przygotowuje się do przyjazdu Leona XIV. W mieście zamknięto część ulic, wprowadzono ograniczenia w ruchu i zabezpieczono trasę przejazdu. Na ulicach pojawiły się biało-niebieskie napisy „Bienvenido” oraz motto podróży apostolskiej „Alza la mirada” („Podnieś wzrok”).
Katecheza zgodnie z nauką Kościoła opiera się na trzech filarach: przekazie wiedzy, wychowaniu oraz wtajemniczeniu. Podstawowymi środowiskami katechetycznymi są: rodzina, parafia i szkoła. Katecheza w środowisku rodzinnym opiera się na wychowaniu do wiary. Parafia winna być miejscem troski o uświęcenie i pogłębienie życia sakramentalnego człowieka. Szkoła natomiast powinna pomagać uczniom w rozwoju ich człowieczeństwa, poprzez umożliwienie zdobywania wiedzy, pozwalającej na systematyczną i odpowiedzialną konfrontację z rzeczywistymi problemami życia.
Patrząc na problem przez pryzmat środowisk katechetycznych można wyodrębnić dwa pojęcia:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
